شورای امنیت و کابوس تازه رژیم

سرانجام بعد از یک سال این پا و آن پا کردن با تصویب قطعنامه شورای حکام آژانس انرژی اتمی، پرونده هسته‌ای رژیم به شورای امنیت ارجاع داده شد.

روز پنجشنبه شورای حکام آژانس انرژی اتمی، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که به‌موجب آن پرونده هسته‌ای رژیم پس از ۲۰ سال به شورای امنیت سازمان ملل متحد ارجاع شد.

در واکنش به تصویب این قطعنامه نماینده رژیم در آژانس انرژی اتمی گفت:

«این قطعنامه‌ای با فشار سیاسی آمریکا و هم‌پیمانانش تصویب شد و ازدید ما هیچ مبنایی نداره و هیچ نتیجه‌ای هم در بر نخواهد داشت.»

معاون وزیر خارجه رژیم نیز هم در حساب ایکس خود خطاب به کشورهای غربی نوشت: با این فضاسازی‌ها نه می‌توانید شکست سیاست‌ها و اقدامات خود را جبران کنید و نه می‌توانید در شورای امنیت کاری از پیش ببرید.

سخنگوی وزارت خارجه رژیم هم در یک گفت‌وگوی تلفنی با تلویزیون حکومتی گفت:

ارجاع به شورای امنیت اساسا موضوعیت نداره به خاطر اینکه ایران مرتکب هیچ عدم پایبندی نشده. کشورهایی که رای دادن رای میشه ازش نام برد گله‌ای قطعا هیچ نتیجه‌ای نخواهند گرفت از این فرایند.

این در حالی است که رسانه‌های رژیم به این گمانه‌زنی پرداخته‌اند که آیا سناریوی عراق تکرار خواهد شد و آیا ناتو وارد جنگ خواهد شد؟

هرچند عوامل رژیم تلاش می‌کنند با شعار و حملات لفظی به کشورهای غربی اهمیت ارجاع پرونده هسته‌ای به شورای امنیت را کم‌رنگ کند، اما ترس و نگرانی آن‌ها آغاز مسیری است که می‌تواند پرونده را به فصل هفتم منشور ملل متحد برساند.

تبعات احتمال ارجاع پرونده به شورای امنیت

رژیم در حالی تلاش می‌کند با سیلی صورت خود را سرخ نگه دارد که چشم‌انداز قرار گرفتن در ذیل هفتم منشور ملل متحد و تکرار فرایند ۲۰ سال پیش پیکره‌اش را نگران کرده است؛

روزنامه ستاره صبح از قول کارشناس حکومتی کنعانی مقدم در رابطه با طرح خروج رژیم ایران از پیمان آن پی تی گفت: مجلس پیش از این قانونی وضع کرده و در خصوص پرونده هسته‌ای اختیار تصمیم‌گیری را به شورای عالی امنیت ملی واگذار کرده است، از این رو مجلس نمی‌تواند قانون دیگری بر خلاف قانون قبلی وضع کند. مجلس در حال حاضر از نظر قانونی اختیار تصمیم‌گیری در مورد خروج کشور از ان پی تی را ندارد.

بیشتر بخوانید
تبعید زندانی سیاسی پریسا کمالی به بندرعباس؛ نقض حقوق اولیه زندانی

این کارشناس حکومتی و فرمانده پیشین سپاه پاسداران با نگرانی افزود: اجرای اسنپ‌بک ایران را به سمت رویارویی جهانی خواهد برد. این اتفاق مد نظر ترامپ است تا هزینه‌های درگیر شدن با ایران را به‌تنهایی متحمل نشود. برای ترامپ مساله هزینه مهم است و می‌خواهد بخشی از هزینه‌های طرح‌های خود در رابطه با ایران و منطقه را بر دوش اروپا و ناتو بار کند و سیاست‌های خود را به دست اروپایی‌ها پیش ببرد.

سناریوی عراق و وحشت از آینده نامعلوم اتمی

روزنامه اقتصاد۲۴ نیز با نگرانی از تکرار سناریوی عراق در مورد ایران نوشت:

«اگر ایران همچنان مانع برخی اقدامات راستی‌آزمایی شود، کشور‌های غربی می‌توانند مدعی شوند که مسیر دیپلماتیک و بازرسی‌ها به پایان رسیده است. چنین ادعایی می‌تواند در ادامه برای توجیه تحریم‌های بیشتر، محاصره دریایی یا حملات آمریکا و حتی اقدام یک «ائتلاف کشور‌های مایل» مورد استفاده قرار گیرد؛ حتی در صورت ناکامی در دریافت مجوز جدید از شورای امنیت.»

این روزنامه سپس در تشریح وضعیت خطیر رژیم نوشت: «تفاوت مهم دیگر با عراق این است که تقابل نظامی میان واشنگتن و تهران دیگر صرفا یک احتمال آینده نیست. منطقه هم‌اکنون شاهد حملات متقابل آمریکا و ایران و همچنین حمله به خطوط کشتیرانی، پایگاه‌ها و تأسیسات است.

از این منظر، ارجاع پرونده ایران را می‌توان تلاشی برای افزودن یک پشتوانه حقوقی و نهادی به رویارویی موجود دانست، نه لزوما مقدمه‌ای برای آغاز جنگی جدید از نقطه صفر.»

با چنین چشم‌اندازهایی که رسانه‌های حکومتی از آینده پرونده اتمی ترسیم کرده‌اند، پرواضح است که رژیم تلاش دارد با بحران‌آفرینی‌های موضعی مثل شلوغ کردن حوثی‌های یمن و یا موشک پرانی به اردن خود را قدرتمند جلوه بدهد، اما همه چیز حکایت از آن دارد که وقتی ذخایر استراتژیک حاکمیتی به پایان برسد، راه خروجی جز سرنگونی ندارد!