پول‌های کثیف در اقتصاد ایران در انحصار حکومتگران یا به‌عبارت دیگر دولت و سپاه قرار دارند. پس پولشویی نیز در انحصار همان‌ها می‌باشد.
پول‌های کثیف
سخن گفتن از پولشویی در یک اقتصاد این فرض را در خود نهان دارد که در آن اقتصاد پول‌های آلوده در جریان هستند. هرچقدر حجم پولشویی در یک اقتصاد بیشتر باشد به این مفهوم است که پول‌های آلوده‌ی بیشتری در آن اقتصاد خلق می‌شوند یا به آن راه می‌یابند.
تمام پول‌هایی که از راههای غیر قانونی به دست می‌آیند پول کثیف نامیده می‌شوند. درآمدهای ناشی از قاچاق مواد مخدر، سرقت، قاچاق کالا، قاچاق سوخت، قاچاق اشیاء عتیقه، فرار مالیاتی و … همه و همه پول‌های کثیف محسوب می‌شوند.
دارنده‌ی پول‌های کثیف از آنجایی که نمی‌تواند پول خود را بی‌دغدغه و بی‌دردسر وارد بازار کند ناچار است تا در یک ریل فنی آنرا تطهیر کند و منشاء مجرمانه آنرا از برابر دیدگان بپوشاند، و منشائی مشروع برای آن دست و پا کند.
براساس گزارش مرکز مبارزه با پولشویی آمار فرار مالیاتی در کشور طی ۲ سال ۱۴.۵ میلیارد تومان بوده است. بنا بر آمار مراکز مختلف حجم قاچاق سوخت روزانه بین ۲۰ تا ۴۰ میلیون لیتر می‌شود که می‌تواند تا سقف روزانه هزار میلیارد تومان به منابع عمومی کشور آسیب برساند. در مورد قاچاق مواد مخدر نیز برآورد می‌شود که هزاران میلیارد تومان از طریق خاک ایران صورت می‌گیرد. همچنین میزان قاچاق کالا ۲۵ میلیارد دلار اعلام شده است.
ایران تصریح می‌کند که مجموع آمارهای رسمی در دسترس تایید می‌کنند که سالانه دستکم ۳۰ میلیارد دلار درآمد کثیف در کشور خلق می‌شود. [ایران ۳۰ آبان ۹۷] هرچند واقعیت نشان می‌دهد که حجم پول‌های کثیف بسیار بیشتر از این رقم می‌تواند باشد.
سهم پول‌های کثیف در اقتصاد ایران
در سال ۸۹ پژوهشی از طرف یک روزنامه‌نگار از جناح اصول‌گرا انجام شد. پژوهش محسن مهدیان که در سایت بصیرت انتشار یافت با تجمیع گزارش‌های رسمی مسئولان مختلف، تبادلات مالی بخش‌های مختلف مانند قاچاق کالا، قاچاق مواد مخدر و حتی مشروبات الکلی و «سی.دی»های مستهجن محاسبه کرد که پول‌های کثیف یا عواید حاصل از فعالیت‌های مجرمانه در اقتصاد ایران، به ۱۰ درصد تولید ناخالص داخلی می‌رسد. [ایران ۶ آذر ۹۷]
در بررسی دیگری که براساس نتایج برخی پژوهش‌های دانشگاهی و علمی ارائه شده است، عنوان می‌شود که در بازه زمانی ۱۳۵۲ تا ۱۳۸۰، حدود ۱۱.۸ درصد از کل نقدینگی کشور پول‌های کثیف بوده است. اگر این رقم به عدد نقدینگی اعلام شده در شهریور سال ۹۷ تعمیم داده شود می‌توان نتیجه گرفت که از نقدینگی ۱۶۷۲ هزار میلیارد تومانی، ۱۹۷ هزار میلیارد تومان آن پول‌های کثیف می‌باشد.
با وجود ارائه چنین آمارهایی باز هم شواهد نشان می‌دهد که حجم پول آلوده در اقتصاد ایران بسیار بیشتر است.
پولشویی حکومتی و راههای آن
در اقتصاد ایران صف‌بندی به این صورت نیست که در یک سو گروه‌های تبهکار با درآمدهای آلوده‌شان قرار داشته باشند و در سوی دیگر دولت و حکومتی که به‌وسیله پلیس و دستگاه قضایی مشغول مبارزه با پولشویان می‌باشد. واقعیت این است که پولشویی در ایران توسط خود حکومت صورت می‌گیرد. زیرا بزرگترین درآمدهای غیر قانونی در اختیار حکومت و اجزای مختلف آن قرار دارد. بنا به اعلام‌های مختلف بین ۵۰ تا ۷۰ درصد اقتصاد کشور در کنترل نهادهای زیر مجموعه خامنه‌ای، و بین ۳۰ تا ۵۰ درصد آن در کنترل دولت می‌باشد. [سپاه و منتقدان درونی نظام؛ افول دوگانه درونی به نفع فروپاشی تمامیت]
با نگاهی به برخی از مجاری پول‌های آلوده و روش‌های پولشویی، کمی بیشتر می‌توان به واقعیت ماجرا پی برد:
۱.موسسات مالی و اعتباری – نظام بانکی؛
این موسسات در مالکیت سپاه، بسیج، نیروی انتظامی و قوه قضاییه قرار داشتند. بنا به گفته احمد حاتمی یزد رئیس اسبق بانک صادرات «حدود یک چهارم منابع پولی کشور دست این مؤسسات غیر مجاز بود.» پول‌هایی که البته به سپرده گذاران بازگردانده نشد و معلوم هم نشد که در کجا هزینه شده است.
از سوی دیگر در نظام بانکی شاهد هستیم که مبلغ یکصد و پنجاه هزار میلیارد تومان در حال حاضر توسط نظام بانکی به افراد و شرکت‌ها وام داده شده است. این وام‌ها به نظام بانکی بازنگشته است. [ایرنا ۲۶ آبان ۹۷]
اگر این مبالغ در موارد تعریف شده سرمایه‌گذاری می‌شد به طور طبیعی روند بازپرداخت آنها به نظام بانکی پیموده می‌شد اما معلوم نیست که این پول‌ها در کجا و چگونه هزینه شده است.
۲.سرمایه‌گذاری در برج‌سازی و ساختمان‌سازی؛
محمود زرین‌ماه، استاد دانشگاه امام حسین؛ متعلق به سپاه از سرمایه‌گذاری در برج‌سازی و ساختمان‌سازی به‌عنوان «یکی از ابزار مهم پولشویی در ایران» یاد می‌کند، «که هر کسی پول ناسالمی را به راحتی می‌تواند با یک گردش در این بخش وارد و منشأ آن را گم کند.»
این کارشناس سپاه با ارائه آماری به گوشه‌ای از درآمدهای افسانه‌ای در این بخش اشاره می‌کند. براساس آمار ارائه شده توسط زرین‌ماه طی سال‌های ۷۹ تا ۹۲ قیمت مسکن در تهران ۵۵ برابر رشد داشته است. [ایران ۳۰ آبان ۹۷] همین امر به‌وضوح نشان می‌دهد که پول‌های آلوده نه‌تنها با ورود به صنعت ساختمان‌سازی و برج‌سازی خود را تطهیر کرده‌اند بلکه دارای سود و رشد قابل توجهی نیز شده‌اند. در آن سوی ثروت‌اندوزی صاحبان پول‌های آلوده می‌توان به دلایل فقر و بی‌خانمانی میلیون‌ها نفر دیگر پی برد.
۳.بازار ارز و سکه؛
بازار ارز و سکه به خاطر سرعت تبدیل پول به ارز و سکه می‌تواند یکی از راههای بسیار مناسب برای پولشویی باشد. به‌خصوص آنکه کنترل توزیع ارز و سکه به طور عمده، تنها در اختیار نهادهای حکومتی است. مجاری کسب دلار در اختیار صنایع اصلی کشور یعنی نفت، پتروشیمی و فولاد قرار دارد که تماما در اختیار دولت یا سپاه می‌باشند.
کنترل بر شبکه صرافی‌ها و نقل و انتقال‌های ارزی به داخل و خارج از کشور و همچنین قاچاق دلار به داخل کشور نیز در انحصار نهادهای حکومتی می‌باشد.
در ۲۳ آبان فردی که توسط رسانه‌های حکومت به «سلطان سکه» معروف شده بود به همراه همکارش اعدام شدند. «سلطان سکه» متهم بود که ۲ هزار سکه را خریداری کرده است. آنچه در خبرها منتشر شد نشان می‌داد که هر دو فرد اعدام شده از همکاران نهادهای حکومتی در بازار ارز و سکه بوده‌اند اما در شرایط فروپاشی اقتصادی، نظام نیاز داشته است تا قربانیانی را به جلوی صحنه بفرستد و گناه به‌هم ریختگی بازار ارز و سکه را به گردن آنها بیاندازد. [سلطان سکه اعدام شد؛ سلطان واقعی کجاست؟]
۴.وارد کردن پول در سیاست؛
در اول اردیبهشت ۹۴، رحمانی فضلی، نسبت به ورود پول‌های کثیف در انتخابات هشدار داد. وزیر کشور روحانی اعلام کرد: «من به عنوان وزیر کشور موظف هستم در مجلس حاضر شوم و توضیحات کامل را درباره پول‌های کثیف ارائه دهم. بنده همه اسناد و مدارکی که نشان‌دهنده ورود این پول‌ها از قاچاق مواد مخدر، قاچاق کالا و بقیه روزنه‌ها در حوزه اقتصادی است را آماده کرده‌ام تا در مجلس به نمایندگان با مصداق‌ها ارائه دهم.»
طرح این موضوع با واکنش تند رقبا مواجه شد و در ادامه رحمانی فضلی را به مجلس احضار کردند.
پیش از وزیر کشور روحانی، اکبر ترکان به‌عنوان مشاور ارشد رئیس جمهور نظام و مصطفی پورمحمدی وزیر دادگستری وقت نیز در مورد ورود پول‌های کثیف به حوزه سیاست و انتخابات هشدار داده بودند. [ایرنا ۶ آذر ۹۷]
یکی از راههای جدی پولشویی در خلافت اسلامی! وارد کردن پول‌های کثیف در «صنعت» انتخابات است؛ پول‌ها می‌توانند بدون حساب و کتاب وارد ستادهای کاندیداها شوند و از آنجا برای مقاصد دیگر اختصاص یابند.
سیرک انتخابات در خلافت اسلامی! اگرچه برای مردم آزادی و دموکراسی به همراه نمی‌آورد اما برای اقلیت حاکم آب و نان بسیار به همراه دارد.
۵.پولشویی سایبری؛
بلومبرگ در ۳ آبان ۹۷ یعنی در آستانه بازگشت تحریم‌های نفتی و بانکی آمریکا علیه خلافت اسلامی! در گزارشی به بررسی پولشویی سایبری توسط نظام ایران پرداخت. در این گزارش بلومبرگ نوشت که نظام احتمالا از طریق پولشویی سایبری اقدام به دور زدن تحریم‌ها خواهد کرد. در این روش بانک‌ها هدف قرار می‌گیرند؛ «هکرها از یک سیستم کامپیوتری بانک استفاده می‌کنند و نقل و انتقالات مالی ممنوعه را یا از طریق ارسال اطلاعات نادرست و یا با غیرفعال کردن سیستمهای کنترل ضدپولشویی از طریق هک انجام میدهند. این روش در عین سادگی، کارآمد است و فقط لازم است یک هکر انتقال‌های مخفی را زیر نقل و انتقال‌های مالی مجاز پنهان کند».
بلومبرگ در ادامه به برخی حملات سایبری نظام ایران اشاره می‌کند که از سال ۲۰۱۱ علیه بانک‌های آمریکایی انجام داده است؛ عملیات‌هایی که منجر به گم شدن میلیون‌ها دلار پول شده است. بلومبرگ می‌افزاید: «اخیراً نیز هکرهای ایرانی دستکم ۳۱ ترابایت از اسناد و اطلاعات آمریکا را به سرقت بردند که شامل موسسات آکادمیک، تجاری و آژانسهای دولتی می‌شد. این دزدی مبلغ ۳.۴ میلیارد دلار ارزش داشت.» [کیهان لندن ۴ آبان ۹۷]
در همین زمینه:
اینجا پولشویی در جریان است؛ ادعای ظریف پاسخ سپاه
پنجه کشیدن ظریف به چهره‌ی سپاه؛ اتهام پولشویی و باقی ماجرا
