منظور خامنهای در پیام نوروزی‌اش که گفت: «می‌خواهم عرض بکنم که در مسئله سرمایه‌گذاری و سرمایه‌گذاری برای تولید، خود مردم می‌توانند نقش ایفا کنند… چه آنهایی که سرمایه دارند… و چه کسانی که توانایی دارند برای یک نفر دو نفر، ۱۰نفر اشتغال ایجاد کنند، چه بود؟ او در ادامه گفته بود که این سازماندهی مردمی لازم دارد… بایستی اینها را برنامه‌ریزی کنند. هرکسی بداند با یک سرمایه کم چطوری می‌شود به تولید کشور کمک کرد. یعنی همه خیال نکنند که بایستی میلیاردی سرمایه داشته باشند تا بتوانند در تولید وارد بشوند، نه! با سرمایههای کم هم گاهی می‌توان به تولید کشور کمک کرد».
آیا سرمایه‌ایی برای مردم باقی مانده است؟
منظور خامنهای دقیقا چه بود؟ منظور خامنهای از سرمایههای کوچک چیست؟ او دنبال چیست؟
واقعیت این است که طی ۶سال گذشته، حکومت بسیاری از سرمایههای مردم را از جیب‌شان بیرون کشید و به غارت برد. دیگر پهنه‌یی نمانده‌است که حکومت روی آن انگشت نگذاشته باشد. از این رو امسال خامنهای برای بلعیدن سرمایههای کوچک مردم در امر تولید خیز برداشت.
خامنهای برای توجیه حرف‌های خودش از بانک جهانی مثال آورد و از قول بانک جهانی گفت: «در ایران دو نوع ظرفیت هست که یکی نوع ظرفیت سرزمینی است، یکی نوع ظرفیت انسانی است. جوان‌هایی هستند که وارد بازار کار شدند. یعنی کشور، کشور جوان است. نیروهای کار فراوانی دارد که می‌توانند وارد بازار کار شوند».
خامنهای به عمد با فاکت آوردن از بانک جهانی خود را به تجاهل می‌زند. انگار که مشکل ایران مشکل نیروی کار است. مشکل اصلی در ایران نبود کار برای خیل عظیم نیروی جوان کار است. طبق گفته نشریات دولتی، بین سال ۷۷ تا ۹۰ سهم مزد در هزینه تمام شده تولید از ۱۳درصد به ۵درصد رسید.
بیشتر بخوانید
خامنهای۱۴۰۰؛ گرفتار در هزارتوی بن‌بست‌ها
چه کسی خائن است؟ خامنهای یا روحانی
عباس آخوندی؛ جامعه ایران از درون فروپاشیده است
وضعیت وخیم کارگران
ایلنا در تابستان ۹۹ گزارش داد که: «در دهه‌های گذشته با رشد سرسام‌آور شرکت‌های پیمانکاری در پروژه‌های نفت و گاز، خیل عظیمی از کارگران متخصص و فنی از حقوق قانونی خود محروم شدند. خروج کلونی‌های پالایشگاهی از چتر پوشش قانون کار راه را برای یکه تازی پیمانکاران بیشتر باز کرد و بی‌حقوق‌سازی کارگران شدت گرفت».
روزنامه شرق اندر باب وضعیت کارگران نوشت: «این که کارگران هم زیر بار معیشت سخت تاب‌آوری کنند هم حقوق معوقه را دوام آورند و هم بر مظالم رفته به خود سکوت کنند، یک اجحاف است… اعتراضات کارگری نباید فورا انگ امنیتی بخورد… آن چه در وضعیت فعلی برخی کارخانه‌های کشور رخ داده مولود خصوصی‌سازی رانتی با مناسبات غیرشفاف است که بی‌تردید بر ساختار اشتغال و نظام دستمزد و روند فعالیت کارگران اثرگذار است».
سرمایه کلان بنیادهای خامنهای
خامنهای در حالی از نیروی کار حرف می‌زند که بنا به نوشته روزنامه‌های خودش بیش از دو میلیون و ۴۰۰هزار نفر بیکار در کشور وجود دارد که ۴۰درصد آنها را فارغ‌التحصیلان دانشگاهی تشکیل می‌دهند.
بنابراین براساس همین آمار روشن است که در ایران نیروی کار بسیار ارزان و بدون داشتن حداقل چتر قانونی و بدون تشکیلات رسمی کارگری وجود دارد. هر زمان کارفرما اراده کند، می‌تواند کارگران را اخراج کند. هر موقع هم لازم باشد پاسداران درخدمت کارفرمایان برای سرکوب کارگران اعزام می‌شوند.
واقعیت این است که ایران جزو پانزده کشور برتر معدن خیز جهان است و جزو۲۰کشور اولی غنی جهان از نظر منابع طبیعی است.
تلاش دوباره برای سرکیسه کردن مردم
اما تمام این سرمایه عظیم در چنگال خونین پاسداران و بیت خامنهای است. مردم ایران نه تنها از این ثروت‌ها بهره‌یی ندارند بلکه این حکومت دسترنج آنان را به یغما می‌برد. طبق گزارش رویترز دارایی‌های ستاد اجرایی فرمان خمینی ۹۵میلیارد دلار است. ثروت این نهاد در سال‌های اخیر افزوده شده است. در مجموع ۹ نهاد اقتصادی (تعاونی‌های حکومتی، بنیاد شهید و امور ایثارگران، بنیاد مسکن، کمیته امداد، مجتمعه اقتصادی امام، بنیاد مستضعفان، سازمان اقتصادی رضوی، ستاد اجرایی فرمان امام، توسعه اقتصاد آینده سازان و قرارگاه خاتم‌الانبیاء) وجود دارند که تحت کنترل خامنهای هستند.
بنا بر این خامنهای حالا با فریب و دجالیت می‌خواهد با غارت اندک ثروت‌های باقیمانده برای مردم، بر ثروت‌های خود و پاسدارانش بیفزاید. باید با هوشیاری نه تنها توطئه جدید خامنهای را برای غارت و سرکیسه کردن مردم بر سرش خراب کرد بلکه باید با افزایش اعتراضات اجتماعی ثروت باد آورده مانده درحلقوم این غارتگران را بیرون کشید.
