در آستانه سالگرد قیام مردم ایران علیه دیکتاتوری!
به قلم عبدالرحمن گورکی، نویسنده و تحلیلگر سیاسی
مردم ایران در آستانه سالگرد قیام سال گذشته، خود را برای قیام بزرگتری علیه دیکتاتوری مذهبی حاکم آماده کردهاند. متقابلا رژیم حاکم نیز علاوه بر افزایش سرکوب و استمرار نقض حقوق بشر در ایران و توطئهچینی علیه نیروی سرنگونکننده در سطح جهانی، در وحشت از سرنگونی، با باجدادنهای پنهان و آشکار به مماشاتگران جهانی و دولتهای منطقهیی، میخواهد از «عدالت» و «سرنوشت» بگریزد و بر سر قدرت بماند!
آیا رژیم مذهبی حاکم بر ایران خواهد توانست بقاء یابد یا سرنگون خواهد شد؟ اگر سقوط خواهد کرد کی و چگونه؟
نگاهی به دستاوردهای قیام در یک سال اخیر!
در آستانه سالگرد قیامی هستیم که با قتل مهسا امینی در۱۶ سپتامبر ۲۰۲۲در تهران آغاز شد. در پرتوی تحولات مربوط به یک سال اخیر، چند واقعیت پایهیی در رابطه با ایران به اثبات رسید:
- رژیم حاکم دیکتاتوری و نامشروع است و مردم آن را نمیخواهند. لذا خواسته اصلی مردم ایران، سرنگونی رژیم استبدادی هستند و خواهان روی کار آمدن یک رژیم ملی، مردمی و دمکراتیک هستند.
- دوران عوض شده و موجودیت و بقای مرتجعین در ایران به خطر افتاده و دیکتاتوری مجبور است به پایان خود سلام بکند. این رژیم سرکوبگر در ضعیفترین وضعیت و موقعیت خود قرار گرفته و فاز پایانی آن، مورد تایید ِ مردم در ایران و جهان و رفتنیبودنش حتمی است!
- اوضاع ایران هرگز به گذشته باز نخواهد گشت و هرگونه سیستم دیکتاتوری مورد نفرت مردم ایران است. همانگونه که مردم ایران سرنگونی رژیم استبدادی شاه را عملی کردند، اکنون در آستانه سرنگون ساختن استبداد دینی ولایت فقیه هستند و در پیروزی مردم براستبداد اجماع نظر وجود دارد.
- مماشات با دیکتاتوری در ایران به پایان خط خود رسیده و آلترناتیوهای جعلی و مطلوبِ مماشاتگران (!) یکی پس از دیگری شکست خورده و هرگونه بختآزمایی مجدد در این رابطه، پیشاپیش محکوم به شکست است. مردم ایران، یک نظام سرکوبگر دیگر را، به ویژه تحت نام ولایت ِسلطنتی یا ولایت ِمذهبی برنمیتابند و نمیپذیرند.
- مدعیان دروغین انقلاب و فرصتطلبان و میوهچینان گوناگون قیام که همچون گیاهان بهاری به ناگهان در «صحنه سیاسی» سبز شده بودند، به سرعت افشاء شده و کم و بیش از صحنه محو شدهاند.
- آلترناتیو دیکتاتوری به طور عام و آلترناتیو دیکتاتوری مذهبی به طور خاص «نیروی سازمانیافته و رزمندهیی است که در صحنه نبرد با استبداد حضور داشته و ریشه در جامعه ایران دارد». چنین آلترناتیوی «مورد حمایت اکثریت مردم ایران و جامعه بینالملل بوده و خواسته و شعارش، نه مطالبه از دیکتاتوری، بلکه سرنگونی دیکتاتوری در تمامیت آن است». نیرویی که به «جمهوری»، «دمکراسی»، «پلورالیسم» و «سکولاریسم» اعتقاد راسخ دارد. نیرویی که در نبرد با دیکتاتوری کارنامه روشن و غیرقابل انکار داشته و دارد.
- نظر به چهار دهه گذشته و به ویژه یک سال اخیر، هیچ بدیل جدی و واقعی در برابر «آلترناتیو دمکراتیک شورای ملی مقاومت ایران» برای «دیکتاتوری در ایران» وجود نداشته و ندارد. این آلترناتیو، با شعار «قیام تا سرنگونی»، «مرگ بر اصل ولایت فقیه» و «سرنگونی دیکتاتوری» و «مرز سرخ نه شاه و نه شیخ»، نه تنها دیرپاترین ائتلاف سیاسی تاریخ ایران، بلکه همچنان پرچمدار «آزادی و استقلال» است. سایر شعارهای دیگری که در یک سال اخیر، بعضا وارد صحنه قیام مردم شده، انحرافی، ناگویا، ناکافی و بعضا گمراهکننده بوده و حتی برخی از آنها، از جانب بخشهایی از دیکتاتوری شاه و شیخ مورد سوءاستفاده قرار گرفته است!
- مردم چگونه پیروز خواهند شد؟
- · «یگانه نقشه مسیر» ممکن و یگانه راه رسیدن به پیروزی بر دیکتاتوری و برقراری حاکمیت ملی و مردمی، دمکراتیک و مورد پسند مردم ایران، همانا «استمرار و شعلهورکردن قیام» برای به ثمر نشاندن خیزشها و قیامها به ویژه در اشکال نوین، منجمله مورد هدف قرار دادن نیروهای سرکوبگر دیکتاتوری است. هرگونه مخدوش کردن، سستی و خستگی در این مسیر، میتواند این قدرت را به دیکتاتوری بدهد که نفس بگیرد و برای بقای خویش، زمان بخرد.
- و دستاورد مهم و آخر، «قدرت مردم» بسیار برتر از «قدرت دیکتاتوری» است. قدرتی که میتواند برای همیشه به دیکتاتوری در ایران و منطقه پایان دهد و راه را بر مماشاتگران و حامیان خارجی دیکتاتوری در ایران ببندد و راه رسیدن به «ایران آزاد فردا» را هموار نماید. قدرتی که میتواند صفوف نیروهای سیاسی و مبارز را علیه جبهه دیکتاتوری استحکام بخشیده و آنها را از انحرافات و کندیها برحذر دارد. قدرتی که برآمده از اتحاد و همدلی همه اقشار مختلف مردم با گرایشات سیاسی و مذهبی و ملی متفاوت است.
آزادی بدون پرداخت بها به دست نمیآید. هیچ سرزمینی بدون نبرد آزاد نمیگردد. به همین خاطر هیچ قطره خونی به هدر نرفته و نخواهد رفت و نباید گذاشت به هدر برود. بهترین و شایستهترین گام در وفاداری به خون شهیدان، استمرار راه و آرمان والای آنهاست. باید پرچمی را که آنها با خون خویش برافراشتند، در اهتزار نگه داشت و از سختیهای راه نهراسید و راهشان را ادامه داد. رهایی ایران از دیکتاتوری کاملا در دسترس است!
در همین زمینه
چرا سرنگونی ولایت فقیه به یک ضرورت فوری تبدیل شده است؟
نگاهی به امروز و نقشه مسیر آینده ایران!
اکنون در آستانه نخستین سالگرد خیزش قهرمانانه مردم ایران علیه دیکتاتوری، ما شاهد موج دیگری از تکاپوی دشمنان مردم ایران هستیم. دیکتاتوری حاکم، با کمک حامیان و بقایای دیکتاتوری سابق، میخواهد «قیام مردم» را شکستخورده و پایان یافته وانمود کند و خود را «پیروز میدان» نشان دهد. برای این منظور، موج دستگیریها و اعدامها و سرکوب و شکنجه را «در داخل کشور» و زد و بندهای پشت پرده با طرفهای بینالمللی را «در خارج کشور» شدت بخشیده و به طور همزمان و در سالگرد قیام، برای ورود عوامل ارتجاع و استعمار به صحنه زمینهسازی نموده است.
اما به رغم اینها، مردم ایران مصمم هستند که مسیر منتخب خود را ادامه دهند و نظام دیکتاتوری در کشورشان را به زیر بکشند. این نبردی برای آزادی است. نه تنها در ایران و برای ایران، بلکه الگویی برای دیگران. بنابراین قیام تا سرنگونی دیکتاتوری در ایران ادامه دارد. مردم ایران یگانه راه پیشروی را در «استمرار قیام» و تشدید آن یافته و نشان دادهاند که چنین ظرفیت و پتانسیلی را دارند. آنها به کمتر از سرنگونی دیکتاتوری رضایت نداده و نمیدهند و بر خواسته خویش استوار و مصمم هستند!
دیکتاتوری علیه آلترناتیو مردمی!
بر خلاف ادعاهای رایج در محافل روشنفکری اپوزیسیون ایران، بر دیکتاتوری مذهبی حاکم پوشیده نیست که تهدید اصلی بقای دیکتاتوری، همانا «آلترناتیو شورای ملی مقاومت ایران» است که سازمان مجاهدین خلق ایران نیروی محوری آن است. به همین دلیل است که این رژیم همواره دنبال این بوده و هست که به طرق مختلف، با زد و بندهای بینالمللی و صرف هزینههای کلان، این یگانه «نیروی برانداز» اصلی را هر طور شده، زمینگیر و برای بقای خویش «زمان» بخرد…. ادامه دارد
