رئیسی و خامنه ای با یک نرمش قهرمانانه دیگر از شعار نه شرقی و نه غربی خمینی، مجبور به عقب نشینی شدند. از همان ابتدای حاكمیت خمینی بر سرنوشت ایران و ایرانی، برای همگان مشخص بود كه عمده‌ترین ویژگی این دارودسته، فریب و دجالگری است.
به قول حافظ:
واعظان كاین جلوه در محراب و منبر میكنند چون به خلوت میروند آن كار دیگر میكنند
مشكلی دارم ز دانشمند مجلس باز پرس توبه فرمایان چرا خود توبه كمتر میكنند
آری مدعی‌اند که نه به شرق و نه به غرب وابستگی ندارند، با این شعار چهل و سه سال گوش فلك را كر كردند ولی وقتی پای مصلحت بقای نظامشان دركار باشد، شرق و غرب كه جای خود دارد، به هر خس و خاشاکی آویزان می شوند تا حکومت را حفظ کنند. به عنوان مثال در اواخر دوران دولت آخوند روحانی بستن قرارداد بیست وپنج ساله با چین مطرح شد.
قراردادی كه از چند سال قبل و برای اولین بار در دیدار رئیس جمهور چین با خامنه ای، پایه ریزی شده بود که حتی تئوریسینها و كارشناسان خود حکومت نام وطن فروشی را بر آن نهادند و بعضأ بدتر از قرارداد تركمانچای از آن یاد كرده اند.
زمانی كه موضوع این قرارداد خائنانه سوژه اصلی نشریات حكومت بود، موضوع قراردادها و زد و بندهای بسیاری در پهنه‌های مختلف اقتصادی با چین مطرح شد، كه به نوشته نشریات حکومتی در همه آنها چیزی كه قربانی شده است منافع مردم ایران بود.
سفر رئیسی به روسیه و شکست نگاه به شرق
نمونه جدیدتری از این نوع که بیانگر دوران افول و بی آینده‌گی حاكمیت خامنه ای است، سفر ابراهیم رئیسی در روزهای اخیر به مسكو است. رسانه‌های حکومتی و قلم به مزدان تلاش کردند تا این سفر را در راستای استراتژی نگاه به شرق در بوق و کرنا کنند و البته هنوز هم ادامه دارد.
خامنه ای و رئیسی در این بازی نگاه به شرق در واقع تا آنجا كه برایشان امكان داشته باشد، اولأ می‌خواهند به كمك روسیه از تأثیرات تحریم‌ها بكاهند و ثانیأ در مذاكرات برجام هم از این كارت بنفع خود استفاده كنند.
اما از آنجا که وضعیت اقتصادی و اجتماعی ایران و مخالفت مردم با این حکومت در سطح بین المللی کاملا شناخته شده است. و همچنین به دلیل اینکه همگان به عیان دیدند که رئیسی مطلقا منتخب مردم ایران نیست و خامنه ای او را از صندوق انتخابات بیرون کشیده بنابراین حداقل انتظارات از این سفر برآورده نشد و این سفر كاملأ شكست خورده است.
تا آنجا که حتی مهره‌های اندرونی خامنه ای نیز فریادشان بلند شد که حتی پروتکل‌های ملاقات‌های رسمی در این دیدار رعایت نشده و کسی برای ابراهیم رئیسی کمترین احترامی قائل نشده است. به همین دلیل رویای دوختن کلاه از نمد روسیه هم برای خامنه ای محقق نشد.
موضوع بعدی داستان برجام و روابط و مناسبات حکومت با غرب و آمریكاست. آنچه در كلی‌ترین صورت می‌توان از این مناسبات طی سالیان گذشته تا بحال نتیجه گرفت این است كه خامنه ای بدلیل فقدان هرگونه مشروعیت و پایگاه مردمی، برای بقای خودش فقط و فقط روی مناسبات و زد و بندهایش با جناح‌های مماشات گر غربی حساب باز کرده است و در این راستا تلاش دارد تا از موضوعاتی مانند توسعه طلبی، دخالت در امور کشورهای همسایه، صدور تروریزم به عنوان اهرم‌های قدرت در گفتگوها بهره برداری کند و صد البته در تصور خامنه ای و رئیسی، تروریزم و ایجاد بحران در منطقه اهرم چانه زدن و امتیازگیری از طرف حساب‌های مماشاتگر غربی می‌باشد.
رئیسی و حفظ حکومت به هر قیمت
بنابراین شعار «نه شرقی و نه غربی» برخلاف ظاهر فریبکارانه‌اش در سیستم خامنه ای تبدیل به شعار «هم شرقی و هم غربی» برای حفظ حکومت تبدیل شده که این روزها اساس سیاست خارجی رئیسی را تشكیل می‌دهد.
طی سالیان به اثبات رسیده كه وقتی مسئله موجودیت و بقا مطرح باشد نه تنها به شرق و غرب عالم می‌آویزد، بلكه برای طولانی کردن عمر حکومت، در به تاراج دادن ذخائر و منابع متعلق به مردم ایران هیچگونه درنگی نمی‌کند.
آری در جهانی كه صدها بانك و مؤسسه فكری و اجتماعی و اقتصادی و سیاسی غیر دولتی، بیست‌وچهار ساعته همه چیز را در همه نقاط دنیا مانیتور میكنند و در همه زمینه‌ها گزارش‌های نوبه‌ای برای آگاهی مردم انتشار می‌دهند اینگونه ادعاهای مردم فریب امر مضحك و بیهوده‌ای است.
اعتراضات سراسری و مستمر سالیان اخیر هم دیگر جایی برای ادعاهای میان تهی و پوچ، نظیر آنچه حکومت در مورد پایگاه مردمی خودش مطرح می‌کند باقی نگذاشته است.
هشدارهای مهره‌های ریز و درشت حکومتی به خامنه ای و رئیسی این روزها نشان دهنده میزان نفرت مردم از تمامیت این حاکمیت است. دلیل آنهم رودرویی همه اقشار و آحاد مردم ایران در كف خیابان با این حكومت است، كه بطور روزانه در همه شهرها و روستاهای ایران، شاهدش هستیم.
ابعاد اعتراضات به لحاظ کمی و کیفی آنقدر قابل توجه است که مقامات وزارت كشور و سایر نهادهای سرکوبگر حکومتی که معمولا تلاش می‌کنند هیچ انعکاسی از اخبار اعتراضات در رسانه‌ها نباشد نیز مجبور به اذعان به گوشه‌هایی از صدها تظاهرات و حركات مردمی در نقاط مختلف شهرهای میهن می‌باشند.
طی چند سال اخیر هم در مقاطع مختلف شاهد اوج گرفتن همین اعتراضات و قیام‌های مردمی در شهرهای مختلف و حتی بطور سراسری، بوده‌ایم. خلق بپا خاسته‌ای كه اراده كرده است، حقوق به یغما رفته خود را از گلوی حاکمیت غاصب بیرون بكشد، بی شك پیروز خواهد شد. آری آن روز دور نیست.
عباس شیرازی
