مزاحمت‌های غیراخلاقی و فشارهای شغلی بر پرستاران زن و تلاش برای انکار فساد
گزارش‌های منتشرشده درباره بیمارستان امام علی زاهدان، از طرح اتهام‌هایی جدی درباره آزار پرستاران زن، مزاحمت‌های غیراخلاقی و نبود سازوکار امن برای رسیدگی به شکایت‌ها حکایت دارند. بر اساس شهادت‌های نقل‌شده از کارکنان این مرکز درمانی، برخی پرستاران زن با رفتارهای آزاردهنده از سوی تعدادی از کارکنان مرد، نگهبانان و نیروهای حراست روبه‌رو شده‌اند. این گزارش‌ها همچنین از ترس شغلی و نگرانی‌های خانوادگی قربانیان برای پیگیری رسمی شکایت‌ها خبر می‌دهند.
آزار پرستاران زن؛ روایت‌هایی از محیط کاری ناامن
یکی از پرستاران زن بیمارستان امام علی زاهدان، که هویتش برای حفظ امنیت و حریم خصوصی او محفوظ مانده است، درباره وضعیت محیط کار خود و آزار پرستاران شهادتی نگران‌کننده ارائه کرده است. او می‌گوید: «برخی نگهبانان، کارکنان مرد و نیروهای حراست برای پرستاران زن مزاحمت ایجاد می‌کنند و پیشنهادهای غیراخلاقی می‌دهند».
این پرستار در روایت خود تأکید کرده است که حتی گزارش مزاحمت‌ها به حراست نیز نتوانسته امنیت لازم را فراهم کند. به گفته او، پس از مراجعه برای پیگیری موضوع، برخی نیروهای حراست نیز رفتارهایی مشابه از خود نشان داده‌اند. این ادعاها، پرسش‌های جدی درباره استقلال سازوکار رسیدگی به شکایت‌ها و احتمال تعارض منافع در این مجموعه ایجاد می‌کند.
بر اساس همین شهادت، شماری از پرستاران زن از ترس پیامدهای خانوادگی، نگرانی درباره آبرو و احتمال بروز درگیری‌های طایفه‌ای، از شکایت رسمی خودداری کرده‌اند. گزارش همچنین از احتمال استعفا و ترک شغل برخی کارکنان زن در صورت ادامه این شرایط خبر می‌دهد.
سکوت و ترس؛ موانع پیگیری شکایت‌ها
آزار پرستاران زن در محیط‌های درمانی، تنها یک مسئله فردی نیست؛ بلکه مستقیماً با امنیت شغلی، سلامت روان و حق برخورداری از محیط کار ایمن ارتباط دارد. پرستاران برای انجام وظایف حرفه‌ای خود به محیطی امن نیاز دارند. ترس از پیامدهای شکایت نباید آنان را میان تحمل آزار و ترک شغل قرار دهد.
در گزارش منتشرشده از بیمارستان امام علی، نبود اعتماد به روند رسیدگی و نگرانی از واکنش اطرافیان از عوامل اصلی سکوت کارکنان معرفی شده است.
بیشتر بخوانید
۱۰۰ هزار کمبود پرستار؛ نظام سلامت در آستانه بحران نیروی انسانی
تا کنون مدیریت بیمارستان، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان یا مقام‌های مسئول درباره این اتهام‌ها هیچ پاسخگویی ارائه ندادند و بی‌واکنشی عوامل حکومتی گواه بر صحت این واقعیت‌هاست.
حاشیه‌های تازه؛ ادعای تلاش برای انکار آزار پرستاران زن
در بخش دیگری از گزارش‌های منتشرشده در شبکه‌های محلی سیستان و بلوچستان، نام صادق میری، کارمند آزمایشگاه بیمارستان امام علی و عضو بسیج، مطرح شده است. بر اساس این گزارش‌ها، او در کنار برخی عوامل حراست، به انکار یا توجیه آزار پرستاران زن متهم شده است. همچنین در این گزارش‌ها، درباره روابط اداری و اختلافات پیشین میری با دکتر نویدیان، معاون توسعه نیروی انسانی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، مطرح شده است.
بیمارستان امام علی؛ فراتر از یک پرونده آزار
گزارش‌های انتقادی درباره بیمارستان امام علی زاهدان، علاوه بر موارد مربوط به آزار پرستاران زن، به مشکلات مدیریتی و نگرانی‌های شهروندان درباره کیفیت خدمات درمانی نیز اشاره دارند. در برخی روایت‌های محلی، از این مرکز با عنوان تلخ «کشتارگاه» یاد شده است؛ لقبی که بازتاب نارضایتی و نگرانی مطرح‌شده درباره وضعیت بیمارستان است.
گزارش‌های مربوط به آزار پرستاران زن در بیمارستان امام علی زاهدان، زنگ خطری جدی در زمینه امنیت شغلی و حقوق کارکنان زن مطرح می‌کند. اگر نیروهایی که وظیفه حفاظت از کارکنان را بر عهده دارند، خود در چنین رفتارهایی نقش داشته باشند، اعتماد به سازوکارهای نظارتی آسیب می‌بیند.
در ساختاری که کارکنان از شکایت می‌ترسند و نگران از دست دادن شغل یا امنیت خود هستند، سکوت نمی‌تواند نشانه نبود آزار باشد. مسئولیت روشن شدن حقیقت بر عهده نهادهای رسیدگی‌کننده است؛ نهادهایی که باید بدون تبعیض، با حفظ هویت شاکیان و بدون فشار بر شاهدان، ادعاها را بررسی کنند و البته در حکومت فاسد هرگز این موارد مورد بررسی قرار نخواهد گرفت. حقوق پرستاران زن و امنیت آنان نباید قربانی مصلحت‌سنجی اداری یا روابط قدرت شود.
منابع
- روایت یک پرستار زن بیمارستان امام علی زاهدان، نقل‌شده در متن دریافتی؛ هویت محفوظ.
- کانال تلگرامی حال وش ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵ «آزار جنسی و پیشنهادهای غیراخلاقی سازمان‌یافته به پرستاران زن در بیمارستان امام علی زاهدان»
- کانال تلگرامی پادابلوچ ۲۳ مهرماه ۱۴۰۵ «آزار پرستاران زن؛ روایت‌هایی از محیط کاری ناامن»
