کوچه‌های ایران انباشته از حجم بیکاری و اعتیاد و سرکوب
کاوه از ایران: مادرم بازنشستگی پدرم رو میگیره الان چند ساله مفاصل پاش آسیب دیده دکتر های فراوانی نشون دادیم همگی گفتند باید زانو هاش عمل بشه. دو روز پیش رفتیم تهران پیش یکی از بهترین ارتوپد ها. گفت دو تا زانویش هزینه عمل میشه ۶۳۰ میلیون تومن … که فقط ۴۰۰ میلیون سهم دکتره. بیمه شاملش نمیشه. حالا شما بگین یک نفر کارمند یا بازنشسته از کجا بیاره ششصد و سی میلیون تومن رو بیمه فقط هر پا ۲۰ میلیون تومن میده و سهم بیمارستان حالا چهارصد میلیون تومن رو از کجا بیاره؟
فرنگیس از تهران: دو روز پیش رفته بودم نونوایی یک خانم جوان که فقط یک نان سنگک خریده بود ۳۸ هزار تومن زیر لب با تعجب داشت میگفت: دیگه نون هم نمیشه خرید! جمعیت حاضر در صف با حیرت و همراهی فقط نگاهش کرد.
هموطنی از اصفهان:
اوضاع مردم که همه جوره داغون هست. برق ها را قطع میکنند در اوج گرما و تمام مشاغل مینالند ولی جرات ندارند صدا کنند. من خودم آرایشگرهستم واقعا موادی که استفاده میکنم روز به روز گرونتر میشه. همسرم شغلش تولیدی ابزاره از جنگ تا الان ورق برای کارشان نیست کم هست یا گرون. از وقتی پتروشیمی را زدند کارش داغون شده .
بیکاری در اصفهان؛
بعد از جنگ، خیلی از شرکت‌ها تعدیل نیرو کردند. مثلا شرکت دژپاد که توی فولاد مبارکه، کاشان و شهرک صنعتی مبارکه فعالیت داره، تعداد زیادی از نیروهایش را کم کرده. کسب‌وکارها هم به‌شدت افت کرده. دخل ما الان تقریبا شده یک‌چهارم قبل. توی شغل خودم مثلا هر کیلو تنباکوی برازجان قبلا ۲۲۰ هزار تومان بود، الان شده حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان. واقعا فاجعه است. حاشیه سود همه اومده پایین. انگار فقط داریم می‌دویم، مثل کسی که روی تردمیل راه میره! نه مقصدی هست، نه امیدی به بهتر شدن.
قیمت همه چیزی که مردم لازم دارند سر به فلک کشیده از روغن و گوشت گرفته تا پوشک بچه. مثلا قبلا ۳۰ تا نون می‌خریدیم ۵۴ هزار تومان، الان همون شده ۱۰۷ هزار تومان. یک سیخ کوبیده هم که قبلا ۶۵ هزار تومان بود، الان حدود ۱۹۰ هزار تومان است.
بیشتر بخوانید
وقتی قدرت خرید مردم این‌قدر پایین بیاد، معلومه که بازار هم می‌خوابه. مشتری کمتر میشه، درآمد کسبه هم کمتر میشه. خیلی از همکارهای خودم مغازه‌هایشان را بستند یا کلا تغییر شغل دادند.البته این قیمت‌ها مربوط به شهرستان هست توی کلان‌شهرها اوضاع از این هم گرون‌ترهست.
بیشتر مردم هم جرأت نمی‌کنند واقعیت را بگویند. چیزی که از وضعیت منتشر میشه، شاید فقط یک بخش کوچیک از واقعیت هست.
خود من کاسبم. قبض آب برام ۲۰ میلیون تومان اومده، قبض برق هم ۱۲ میلیون تومان. قبلا شش تا نیرو داشتم، الان فقط یک نفر برام مونده.
در مورد دژپاد هم یک نکته هست اسمش اخراج نیست، بهش میگویند «تعدیل نیرو» که طرف مدرکی برای پیگیری نداشته باشه. نمونه اش هم الان کنار خودم نشسته و این اتفاق دقیقا برایش افتاده.
ابرکلاهبرداری ۴۶ هزار میلیاردی گلوبال
پرونده‌ی شرکت‌های «گلوبال یورو آسیا» و «مارال تجارت آرارات» در تبریز، نه یک کلاهبرداری خصوصی، بلکه یک «سرقت استراتژیک حکومتی» با حمایت عالی‌ترین مقامات اجرایی است که زندگی بیش از ۵۰۰۰ خانواده‌ی راننده را نابود کرده است.
جزئیات فاجعه:
۱. حمایت طلایی مقامات: عامل اصلی اعتماد رانندگان، حضور، بازدید و تقدیر رسمی عباس عراقچی (وزیر خارجه فعلی) و مدنی (وزیر سابق اقتصاد) از این شرکت‌ها بوده است. اهدای تندیس «کارآفرین برتر» به باندی که ۴۶ همت از دارایی مردم را بلعید، بزرگترین فریب عمومی سال‌های اخیر است.
۲. افشای هویت‌های جعلی و مصونیت خانوادگی: بر اساس اسناد دریافتی، «حسین جوادی» از اعضای هیئت‌مدیره با نام جعلی «احسان» و با وجود پرونده باز کلاهبرداری در تهران، از وزیر جایزه گرفته است. همچنین «فریبا اسلامی» (همسر متهم اصلی و مدیرعامل شرکت) با وجود نقش کلیدی در مدیریت سرمایه‌ها، از هرگونه بازجویی و پیگرد قانونی مصون مانده است.
۳. خیانت قضایی و بانکی: طبق استعلام از بانک صادرات، مبلغ ۴۶ هزار میلیارد تومان در حساب شرکت موجود بوده است. اما با ترفند «جنگ‌آزما» (دادستان سابق تبریز) و اجبار رانندگان به فسخ قرارداد، این حساب‌ها آزاد و مبالغ کلان غیب شده است.
۴. تراژدی انسانی و سرکوب: این پرونده تاکنون منجر به ده‌ها مورد خودکشی، سکته قلبی و کشته شدن رانندگان در مسیرهای پیگیری شده است. رژیم به جای پاسخگویی، در برابر تجمع مال‌باختگان در تبریز و تهران، «نیروی ضدشورش» و باتوم اعزام کرده است.
۵. فرار به گرجستان و تله‌ی جدید در ماکو: گزارش‌ها نشان می‌دهد کلاهبرداران بخشی از پول‌ها را به گرجستان منتقل کرده و هم‌اکنون با نام جدید «سعید آرارات تجارت» در منطقه ماکو مشغول پهن کردن تله‌های جدید برای مردم هستند.
