مصاحبه با ابوالقاسم رضایی. قسمت دوم
ابوالقاسم رضایی از مسئولان سازمان مجاهدین خلق ایران در مصاحبه‌ای با «تلویزیون ایران آزادی» از تجربیات و خاطرات خود در بیش از ۵۰سال مبارزه با دو دیکتاتوری شاه و شیخ سخن گفت.
خانواده رضایی‌ها که از بنام‌ترین خانواده‌های حاضر در میدان مبارزه با دیکتاتوری شاه بودند،در دیکتاتوری شیخ نیز در صف نخست مبارزه حاضر بودند و هستند. شمار زیادی از اعضای این خانواده در نبرد با دو دیکتاتوری به شهادت رسیدند. ابوالقاسم رضایی در این گفتگو برخی زوایای ناگفته و پنهان نیم قرن مبارزه سازمان مجاهدین و دیگر مبارزان راه آزادی را با بینندگان به اشتراک می گذارد.
در این شماره سایت«ایران آزادی»، بخش دوم این گفتگو را در اختیار خوانندگان قرار میدهیم و در روزهای آینده قسمت‌های بعدی را منتشر خواهیم کرد.
در همین زمینه
تاریخ شفاهی مقاومت؛ چگونه به مبارزه پیوستم؟
تجربیات نیم قرن مبارزه برای آزادی
سوال: چه توصیه‌ای دارین؟ یعنی چه تجربه‌ای دارید که فکر می‌کنین ممکنه به درد جوانان یا اون کسانی بخوره که الان می‌خوان مسیر همین مبارزه سیاسی رو انتخاب بکنند؟
پاسخ: اولش بگم راستش اینه که من خودم از مبارزاتی که این روزها جوونا می‌کنن درس می‌گیرم چون جوونایی که توی کانون شورشی داخل ایران فعالیت می‌کنن واقعاً باید با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم کنن و تضادای زیادی رو باید حل کنن. به این جهت فکر می‌کنم اونام مثل هر کسی که در بطن مبارزه است این جمله رو خوب می‌فهمن.
من یک جمله‌ای از برادر مسعود رجوی هست تو اتاقم زدم و هر روز بهش نگاه می‌کنم. که نوشته «مبارزه یعنی در میان جبرها انتخاب کردن و جنگیدن، موقعیت خود رو تصحیح کردن دوباره جنگیدن و ۱۰۰ باره جنگیدن و سرانجام پیروزی».
مبارزه چیست؟
پس از سال‌ها قرار داشتن در بطن یک سازمان انقلابی مثل مجاهدین باید بگم که این جملات رو با تمام وجود احساس می‌کنم. این کاریه که ما روزمره می‌کنیم. جمع‌بندی، تصحیح، جبرا رو کنار زدن. ببینید اگه مبارزه کردن ساده بود لابد الان عدد ما باید به صدها هزار بلکه بیشتر می‌رسید. چون ببینید تو شرایط اختناق و دیکتاتوری مهم‌ترین جبری که ما باید برش غلبه کنیم جو رعب و وحشت و سرکوبیه که دیکتاتورها برقرار می‌کنن.
حالا چه زمان شاه چه زمان آخوندا. اینا سعی می‌کنن که با ایجاد وحشت وانمود کنن که شما نمی‌تونین کاری بکنید. بر همه چیز مسلطن و کسی تکون نمی‌خوره و می‌خوان همه رو اسیر این جو بکنن.
فقط اجازه بدین یه چیزم اضافه بکنم که درسته که رژیم ضد بشری آخوندی یک رژیم وحشی آدمکش و رژیم اعدام و شکنجه است. ولی در مقایسه با دورانی که من و نسل ما پا در راه مبارزه گذاشتیم امروز یک عامل بسیار مثبت برای انتخاب مبارزه کمک‌کار جووناییست که می‌خوان پا در راه مبارزه بذارن و اونم فرهنگ و تجارب و سنت و ارزش‌های مبارزاتیه که طی ۶۰ سال نبرد نسل‌ها بر علیه شیخ و شاه آفریده شده و الگوهایی که آفریده شده و مبارزه‌ای که هر لحظه حضور داره من جمله ده‌ها هزار شهید که تقدیم راه آزادی شده. این خب یک پشتوانه بسیار بزرگی برای ما برای نسلیه که می‌خواد وارد مبارزه بشه.
ضرورت یک سازمان انقلابی
سوال؛ درسته چون الانم که آدم نگاه می‌کنه و یه مقداری هم که خب تاریخ رو همون طور که گفتم از طرف راویان بدون غرض و منظور می‌خونه میبینه، می‌فهمه که چقدر مشکلات اون موقع به خاطر نبود سازمانهای انقلابی زیادتر بوده و الان خب هست. اما اجازه بدین یک گام دیگه یعنی یه خورده دیگه بریم عمیق‌تر یک سؤالی رو بپرسم ازتون، خیلی‌ها این روزها می‌بینیم و می‌شنویم که وضعیت الان ایران رو مقایسه می‌کنن با قبل از سال ۵۷.
خب به هر حال به طور واقعی هم میشه در تصاویر یعنی میان استناد می‌کنن به یک سری تصاویر و فیلم‌ها یه سری حداقل‌های آزادی‌های اجتماعی رو میگن خب اون موقع بود الان نیست وضعیت اینجوری بود اون موقع نبود به هر حال یه سری چیزایی که در ظاهر شاید درست باشه و وضعیت اقتصادی هم خب تفاوت داشت، هرچند که میشه درباره اون هم صحبت کرد و به ریشه‌هاش اشاره کرد که نه اینطورم نبوده.
اما می‌خواستم بپرسم ما به عنوان یک جوان یک جوان مثلاً ۱۶- ۱۷ ساله که به هر حال نگرانیش هرچند اولش گفتیم فقرو می‌دیدیم ولی خب به طور عام نگرانی جوان‌ها اون موقع به این میزان که الان هست موضوع فقر نداری مثلاً یک دونه یه قرص نان هفت هشت ده هزار تومنی یا یک دونه تخم‌مرغ شش هفت هزار تومنی نبود به هر حال. انگیزه خودتون برای انتخاب مبارزه و وارد شدن به این مسیر به خاطر اینکه عموماً هم در تقابل با روند عادی زندگی جامعه اون دوران بود انگیزهتون چی بود؟
نگاهی به وضعیت اجتماعی اقتصادی دیکتاتوری پهلوی
پاسخ: ببینید خوبه خوب سؤالی کردین. اینکه زمان شاه از نظر اقتصادی اوضاع خوب بود و اینطوری که طرفداران رژیم ساقط شده پهلوی وانمود می‌کنن اوضاع خیلی گل و بلبل بود. این یه دروغ آشکاره.
ببینید اگر میگن برای ایجاد یه حرکت تو جامعه باید شرایط عینی آماده باشه. شرایط عینی یعنی همین اختلاف طبقاتی، فقر، گرسنگی چیزای مردم اگه جامعه‌ای در رفاه باشه که این چیزا رو نیاز، یعنی مبارزه‌ای اصلاً توش شکل نمی‌گیره که اگه وضع مردم همه خوب باشه یعنی وضع خوب باشه فقط اختناق حاکم باشه این دو تا اصلاً چنین چیزی عملی نیست.
اون حکومتی که به فکر مردمه و وسائل آسایش مردمو فراهم می‌کنه به خصوص تو ایران ایرانی که رو دریای نفت بوده و به لحاظ درآمد مشکلی نداشته ولی فساد حکومت چپاول و اختلاف طبقاتی شدید اتفاقاً یه چیز یکی از چیزایی که به ما انگیزه می‌داد این بود که می‌رفتیم شمال شهررو می‌دیدیم بلند می‌شدیم نیم ساعت با موتور یا با ماشین می‌رفتیم جنوب شهر تفاوت اینجا تا اونجا بود، یعنی خیلی تفاوت زیاد بود کسایی که گوشه خیابون از فرط گرسنگی می‌مردن تو همون گودهای جنوب شهر تهران بود.
در مقابل اون رفاه و آسایشی که یه قشر کمی فکر می‌کنم اون موقع‌ها آمارگیری کرده بودن که فقط یک درصد جامعه ۵۰ درصد ثروت جامعه رو به خودشون اختصاص داده بودن. این حرفایی که دارن می‌زنن اینا دروغ آشکاره که اون موقع گل و بلبل بوده. من فکر می‌کنم تو دفاعیات مجاهدین تو دادگاه بود. دفاعیات خود مهدی هم بود، از گرسنگی که توی بلوچستان و سیستان می‌گفت. یعنی اقتصاد شاه حول منافع بیگانه بود.
منابع مردم ایران در خدمت بیگانگان
نه در خدمت مردم ایران. مثلاً من شنیده بودم که دشت خوزستان می‌تونست تمام گندم تمام ایرانو بده. ولی فکر می‌کنم تو دفاعیات مهدی هم بود که اختصاص داشت به کشت مارچوبه که مصرف کارخونه‌های خارجی بود تا اینکه مصرف تو ایران داشته باشه یا در سهم مردم از درآمد نفت اونچنانی نبود مردم بچه‌ها توی سیستان بلوچستان مناطق محروم مثل کردستان حتی بچه‌ها شنیده بودم تو سیستان بلوچستان بچه‌ها علف می‌خورن از فرط گرسنگی.
یعنی اصلاً این فضای دروغینی که طرفداران سلطنت میگن هیچ پایی در واقعیت نداشت. فساد شدید دستگاه‌های وابسته به شاه خرج‌های کلان دستگاه شاه در مقابل گرسنگی به خصوص توی مناطق محروم اینا که ما شاهد بودیم همه. جالبه که اینا هنوز عده زیادی از مردم سن و سالشونه که اون زمان یادشونه بعد حالا اینا اومدن دروغ آشکار میگن می‌دونین که مردم شهرهای جنوب ایران اکثراً به دلیل فقر مهاجرت می‌کردن به کشورهای حوزه خلیج فارس چون کار نبود و اصلاحات ارضی شاه هم کشاورزی ایرانو داغون کرده بود چون اون یه هدف دیگه‌ای رو دنبال داشت و کشاورزی روستاها رو اصلاً تخریب کرده بود
و وضعیت به این صورت بود من اینجا یک مثالی یادم اومد. توی انقلاب الجزایر می‌دونین که یه عده خب با استعمارگرا همکاری می‌کردن. از نظر مردم خائن محسوب می‌شدن. بعد از سرنگونی خب اینا مورد تنفر مردم بودن. اینایی که به اصطلاح با استعمارگرا همراهی می‌کردن علیه مردم. یه کتابیه به نام برترین جهاد (افضل الجهاد) فکر می‌کنم مال عمار اوزگان از مبارزین الجزایریه که وقایع اون انقلابو نوشت.
در ابتداش یک جمله‌ای نوشته که پسر به پدر گفت بیا جامه شریفان به تن کنیم. یکی از این خونواده‌هایی که مورد تنفر بوده پسره ناراحت بوده به باباش میگه که خب چرا ما نمیایم از این گذشته بکنیم و جامه شریفان به تن کنیم؟ ماهم آدمای درست حسابی بشیم. پدر گفت بگذار آنها که ما را می‌شناسند سر به زمین بگذارن بعد این کارو بکنیم.
شاه زمینه ساز ورود خمینی
حالا این سلطنت‌طلبا و شاهیا و اینایی که ادعا دارن که زمان شاه گل و بلبل بود بیان اول بذارن این افرادی که اون شاهد اون زمان بودن سر به زمین بذارن وگرنه اگر داستان گل و بلبل بود پس کودتا علیه دکتر مصدق چی بود؟ یعنی تو تاریخ ایران بعد از مشروطه یک حکومت ملی بوده اونم حکومت مصدق مردم قبول دارن. خب اینو کی سرنگون کرده؟ شاه سرنگون کرده بعد یک لایه‌ای از روشن‌فکران رو کی کشته؟ شاه چرا کشته؟ فقط به خاطر اینکه اعتراض کردن.
کدوم عملیات مسلحانه بوده که باعث و بانیش این باشه. خب مصدق که یک آدمی بود با شیوه‌های پارلمانی و دموکراتیک می‌خواست کارو پیش ببره برای چی سرنگونش کردن بعد از مصدق تمام حرکت‌هایی که بود تو جامعه سرکوب شد. یک لایه‌ای بعد از کودتای ۲۸ مرداد تو ایران شکل گرفته تو مجاهدین شهید حنیف نژاد و بنیان‌گذاران که همین روزا سالگرد شهادتشون بوده که شاه کشته بعد توی مارکسیستهام سازمان فداییا خب یه قشری رو اینا رو شاه کشت.
اگر امروز حالا سلطنت‌طلبا اومدن از جنایات آخوندا نتیجه‌گیری می‌کنن که اون زمان خیلی بهتر بوده باید گفتش ببین شما باعث وضع موجود شدید. یعنی شاه با کشتن یک قشری از روشن‌فکران پیشتاز مبارزه، راهو باز کرد برای آخوندا. زمان سال ۵۷ که در اثر قیام مردم و البته مبارزات اون زمان که توسط سازمان مجاهدین و چریک‌ها انجام میشد. جامعه تکون خورد و باعث سرنگونی شد در واقع پیشتازا قبلش کشته شده بودن توسط شاه خب برای چی برای چی کشته؟ مثلاً سلطنت‌طلبا بیان بگن علت شکنجه و اینا چی بود؟ اینا رو می‌تونن کتمان بکنن. من خودم یه شاهدش….
ادامه دارد
