آخوند مصطفی حسینی خطیب نمایش جمعه بازار خامنهای در زنجان، که صحبت‌های او توسط تلویزیون حکومتی اشراق در تاریخ ۱۵فروردین ۱۴۰۴، پخش شد به‌وضوح تلاشی می‌کند تحلیلی سیاسی ـ نظامی از شرایط فعلی ایران و تنش‌های بین‌المللی، به‌ویژه با آمریکا ارائه دهد این تحلیل به‌نظر بسیاری از مردم ایران «بی‌مایه» و حتی مضحک است.
تناقض در منطق و ساختار
آخوند مصطفی حسینی سعی دارد با طرح سناریوهای مختلف (جنگ محدود، گسترده، نیابتی و فرسایشی) نشان دهد که ایران در هر حالت پیروز میدان است. اما این ادعاها بدون پشتوانه مستدل و صرفاً بر اساس شعار و آرزو مطرح شده‌اند.
مثلاً در سناریوی جنگ گسترده، مصطفی حسینی می‌گوید که بسته شدن تنگه هرمز و حملات موشکی به پایگاه‌های آمریکا منجر به «خروج آمریکا از منطقه» و «تغییر موازنه قدرت به نفع ایران» می‌شود. این پیش‌بینی نه‌تنها خوش‌بینانه است، بلکه واقعیت‌های نظامی، اقتصادی و سیاسی را نادیده می‌گیرد. آمریکا با وجود هزینه‌های سنگین، بعید است به‌راحتی از منطقه خارج شود و ایران هم توان تحمل یک جنگ تمام‌عیار را بدون فروپاشی اقتصادی ندارد.
ساده‌سازی بیش از حد آخوند عوام فریب مصطفی حسینی
مصطفی حسینی جنگ اقتصادی را «جنگ اصلی» می‌داند و بقیه تهدیدات را «سایه جنگ خیالی» می‌نامد که برای پرت کردن حواس مردم طراحی شده است. این در حالی است که تحریم‌ها، کاهش تومان (که هر دلار به بالای ۱۰۰ هزار تومان رسیده) و تورم افسارگسیخته، خود نتیجه سیاست‌های خارجی و داخلی هستند که حکومت از آن‌ها دفاع می‌کند. او این واقعیت را دور می‌زند و به‌جای پاسخگویی، به تئوری توطئه پناه می‌برد.
شعارزدگی شیادانه برای عوام فریبی
عباراتی مثل «آمریکا هیچ غلطی نخواهد کرد» یا «ایران جایگاه خود را به‌عنوان قدرت برتر غرب آسیا تثبیت خواهد کرد» بیشتر به شعارهای تبلیغاتی و عوامفریبانه برای روحیه دادن به نیروهای وارفته سپاه پاسداران و بسیج شبیه‌اند تا تحلیل سیاسی.
هیچ داده مشخصی از توان اقتصادی، نظامی یا دیپلماتیک حکومت خامنهای توسط آخوند مصطفی حسینی ارائه نمی‌شود که این ادعاها را پشتیبانی کند. حتی وقتی به توان موشکی و پهپادی اشاره می‌کند، این‌ها صرفاً به‌عنوان نمادهایی از قدرت ذکر می‌شوند، بدون بررسی هزینه‌ها و محدودیت‌های واقعی.
نادیده گرفتن بحران داخلی که به قیام و سرنگونی راه می‌برد
مصطفی حسینی از «انسجام داخلی» و «وحدت کلمه» سخن می‌گوید، اما هیچ اشاره‌ای به نارضایتی گسترده مردم، اعتراضات مکرر، و شکاف عمیق بین حکومت و جامعه نمی‌کند. این نادیده گرفتن عمدی، نشان‌دهنده تلاش برای حفظ ظاهر در برابر بحرانی است که خودشان هم از آن آگاهند که مردم ایران شرایط انقلابی مسیر انفجار خشم خود را در تدارک هستند و بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ترس خامنهای هم از همین شرایط داخلی است و تمام دستگاه خود را از مهار شرایط داخل می‌چیند تا بقای حکومت خود را حفظ کند امری که به‌نظر می‌رسد دیر شده است.
مضحک بودن لحن و استدلال آخوند جمعه بازار خامنهای
مصطفی حسینی خودش هم نمی‌داند در این شرایط که خامنهای در غرقاب بحران‌ها گیر کرده است حاضر است به‌قول معروف « از الاغ هم نصیحت بشنود»، خودش به‌نوعی وضعیت بحرانی حکومت را نشان می‌دهد اظهارات آخوند مصطفی حسینی، حتی «مرغ پخته را هم به‌خنده وا می‌دارد چون فاقد عمق و جدیت لازم از شرایطی است که خامنهای در مقابل خود دارد.
وقتی حکومتی مثل حکومت خامنه ای در بحران‌های متعدد (اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و بین‌المللی) غرق می‌شود، دست زدن به چنین اظهارات مضحک و بی‌محتوایی بخشی از یک استراتژی شناخته‌شده است که می‌توان آن را «انحراف افکار عمومی» و «تظاهر به اقتدار» نامید.
.
تظاهر به قدرت در برابر ضعف آشکار
ادعاهای آخوند مصطفی حسینی درباره «قدرت بازدارندگی» و «تثبیت جایگاه ایران به‌عنوان قدرت برتر» در حالی مطرح می‌شود که کشور زیر بار تحریم‌ها، انزوای دیپلماتیک و فساد داخلی کمر خم کرده است. این نوع لفاظی‌ها تلاشی است برای پوشاندن ضعف واقعی با نمایش اقتدار خیالی. اما مردم که هر روز این ضعف را در سفره‌های خالی‌شان حس می‌کنند، بعید است این حرف‌ها را جدی بگیرند.
در همین زمینه
جنگ گرگ‌ها در حکومت خامنهای، اعتراف یک مهره حکومتی به بحران‌های درونی
توجیه سیاست‌های شکست‌خورده در منطقه
مصطفی حسینی با اشاره به توان موشکی و پهپادی، به‌طور غیرمستقیم از سیاست‌هایی دفاع می‌کند که میلیاردها دلار از منابع کشور را صرف پروژه‌های نظامی کرده، در حالی که کشاورزی، صنعت و معیشت مردم در حال فروپاشی است. با این صحبت های عوامفریبانه می‌خواهند به مخاطب بقبولانند که این هزینه‌ها ارزشش را داشته است، اما وقتی سیب‌زمینی «سلطان» می‌شود، این توجیهات مضحک به نظر می‌رسد.
ایجاد امید کاذب به نیروهای وارفته سپاه و بسیج
در بحرانی که خامنهای و اطرافیانش احساس می‌کنند مشروعیت‌شان در خطر است، آخوندها از جمله مصطفی حسینی سعی دارند با وعده پیروزی‌های خیالی (مثل خروج آمریکا از منطقه یا عقب‌نشینی تدریجی دشمن)، حس ناامیدی نیروهای وارفته حکومتی را کم‌رنگ کنند. اما این امید کاذب، وقتی با واقعیت‌های روزمره مثل دلار ۱۰۰ هزار تومانی و گرانی بادمجان (۱۰۴ درصد) مقایسه می‌شود، بیشتر به یک شوخی تلخ شبیه است.
هماهنگی سازمان‌یافته اما بی‌اثر
این حرف ها در نمایش جمعه، بخشی از یک «کر هماهنگ» است که توسط شورای سیاست‌گذاری ائمه جمعه تنظیم می‌شود. هدفش این است که در نمایش‌های جمعه، چهره‌ای متحد و مطمئن از حکومت نشان داده شود. اما وقتی تحلیلها این‌قدر سطحی و دور از واقعیت باشند، نه‌تنها اثر مثبتی ندارند، بلکه به تمسخر عمومی منجر می‌شوند.
خطبه‌های نمایش جمعه مصطفی حسینی نمونه بارزی است از تلاش حکومت برای فرار از پاسخگویی در برابر بحران‌هایی که خودش به وجود آورده است. وقتی خامنهای و حلقه اطرافش در تنگنا قرار می‌گیرند، به جای راه‌حل واقعی، به لفاظی‌های بی‌محتوا، تهدیدهای توخالی و تحلیل‌های خنده‌دار پناه می‌برند. اما مردم ایران، که سال‌هاست این نمایش‌ها را دیده‌اند، دیگر فریب این حرف‌ها را نمی‌خورند.
وقتی آخوندی در زنجان از «سایه جنگ موهوم» حرف می‌زند، در حالی که جنگ واقعی در سفره‌های خالی مردم جریان دارد، تنها چیزی که به ذهن می‌آید این است، این‌ها نه‌تنها راه‌حلی ندارند، بلکه حتی نمی‌توانند بحران را درست تعریف کنند. در واقع بحران یکی بیش نیست و آن هم بحران سرنگونی است که خامنه ای در صحبت‌هایش در روز عید فطر به آن اشاره کرد.
