خوددرمانی در ایران تبدیل به امری بسیار طبیعی و روزافزون شده است. خوددرمانی یعنی فرد بیماری که بدلیل ناتوانی در پرداخت هزینه ویزیت دکتر و مراجعه به بیمارستان مجبور است خودش با مراجعه به داروخانه دارویی که از قبل آشنایی دارد را تهیه کرده و بدون تجویز دکتر متخصص مصرف کند.
البته این هم در بهترین حالت زمانی ست که این فرد توان خرید یکی دو قلم دارو را دارد که برای معالجه خودش خریداری کند.
اخیرا روزنامه حکومتی ایران، ارگان رسمی دولت در گزارشی به تاریخ ۲۹تیر ۹۸نوشت: ۳۶درصد ایرانی‌ها خوددرمانی می‌کنند!
آماری که عدد دقیق آن به گواهی همین روزنامه بیش از ۵۳درصد و نه ۳۶درصد است!
همین روزنامه می نویسد: « ایرانی‌ها «خودپزشک» شده‌اند. آنها برای خودشان دارو تجویز می‌کنند و برای هم نسخه‌های متعدد پزشکی می‌پیچند. «خودتجویزی» دارو در ایران 53 درصد است، در واقع مردم ایران 4 برابر میانگین استاندارد جهانی اقدام به «خودتجویزی» دارو می‌کنند. این مسأله آنچنان نگران کننده شده است که معاون اول وزارت بهداشت چندی پیش نسبت به افزایش 30 درصدی بار مراجعه مردم بدون داشتن نسخه به داروخانه‌ها هشدار داد.ایرج حریرچی اعلام کرد در شرایط فعلی اقتصادی شاهدیم که بار مراجعات به داروخانه‌ها بدون داشتن نسخه و بدون مراجعه مجدد به پزشک زیاد شده تا از این طریق بتوانند هزینه‌های درمان را کاهش داده و پول ویزیت را نپردازند.»
البته این روزنامه این حقیقت را مسکوت می گذارد که علت روی آوردن بیماران به «خودتجویزی» چیزی نیست الا اینکه فقر تمام اقشار متوسط و حتی رو به بالا را در برگرفته و دیگر کمتر کسی ست که بتواند هزینه‌های درمان خود را از طریق معمول و شناخته شده آن دنبال کند.
به گزارش «ایران»، نتایج بررسی اسناد مربوط به ۱۲۵۶مقاله در کتابخانه ملی پزشکی آمریکا بیانگر آن است شیوع خودتجویزی در ایران ۵۳درصد است. این آمار در بین دانشجویان ۶۷درصد،در خانوارهای ایرانی ۳۶درصد و در بین سالمندان ۶۸درصد گزارش‌شده است.
از سوی دیگر آمارهای منتشر شده از مطالعات گسترده «خودتجویزی دارو» در ایران نشان می‌دهد، هر ایرانی سالانه ۳۳۹عدد دارو مصرف می‌کند که رقمی بیش از استانداردهای جهانی است. داروهای ضددرد، قطره چشم و آنتی بیوتیک‌ها بیشترین میزان را در بین داروهای خودتجویزی از آن خود کرده‌اند.
در شرایطی که افزایش تورم، سقوط ارزش ریال و دستمزد‌ها و افزایش اقشار زیرخط فقر و محدود شدن جمعیت مشمول بیمه‌های درمانی روزبه‌روز بیشتر می‌شود، کمک‌هزینه طلاب، بسیجی‌ها و پاسداران و سهیمه‌های آنها حتی در رشته پزشکی روزبه‌روز افزایش می‌یابد.
