این شخصیت‌ها از گزارش جاوید رحمان به‌عنوان مبنای لغو مصونیت مقامات تهران یاد کردند
براساس اخباری که توسط مقاومت ایران منتشر شده است دست‌کم ۳۱۳ تن از گزارشگران و کارشنانان و حقوقدانان ملل متحد خواهان تعقیب جنایتکاران حاکم بر ایران شدند. این شخصیت‌ها هم‌چنین از تدوین کنندگان قطعنامه سالانه کمیته سوم مجمع عمومی ملل متحد خواهان گنجاندن موضوع قتل‌عام ۶۷ در قطعنامه سالانه کمیته سوم مجمع عمومی ملل متحد شدند. متن کامل نامه ۳۱۳ تن از شخصیت‌های جهانی به کمیسر عالی حقوق بشر به این شرح است:
نامه سرگشاده به كمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل فولكر تورك
كمیسر عالی عزیز،
ما، كارشناسان، سازمان‌های حقوق‌بشری و حقوقدانان بین‌المللی، برندگان جایزه نوبل و سیاستمدارانی كه در خدمت دموكراسی و حقوق‌بشر هستند، در پی انتشار گزارش سرفصلی گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق‌بشر در ایران در خصوص جنایات سبعانه ایران در ۴۵سال گذشته، این نامه را می‌نویسیم.
مایلیم از پروفسور جاوید رحمان به‌خاطر شش سال خدمت برجسته به آرمان حقوق‌بشر در ایران به‌عنوان گزارشگر ویژه و به‌خصوص به‌خاطر شجاعت و عزم وی در جستجوی حقیقت و پاسخگویی برای اعدام‌های دسته‌جمعی ده‌ها هزار زندانی سیاسی در سال‌های ۱۳۶۰-۱۳۶۱ و قتل‌عام ۱۳۶۷ تقدیر كنیم. ما منتظر همكاری با جانشین پروفسور رحمان، دكتر مای ساتو، در ادامه جستجو برای حقیقت و پاسخگویی، پایان‌دادن به مصونیت (رژیم ایران) و تضمین عدم تكرار (این جنایات) هستیم.
پایان دادن به مصونیت از مجازات
گزارشگر ویژه (جاوید) رحمان با تأكید بر این كه اعدام‌های فراقضایی و ناپدیدسازی‌های قهری هزاران زندانی سیاسی در سال ۱۳۶۷ جنایت‌های مداوم علیه بشریت محسوب می‌شوند، فرهنگ مصونیت از مجازات در ایران را به‌چالش كشیده است.
گزارش وی هم‌چنین تصریح می‌كند: «شواهد قابل‌توجهی وجود دارد كه كشتارهای دسته‌جمعی، شكنجه و دیگر اعمال غیرانسانی علیه اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران با نیت نسل‌كشی انجام شده است».
«فتوای خمینی در سال ۱۳۶۷ به‌وضوح نشان می‌دهد كه وی به‌طور عمدی فرمان اعدام دسته‌جمعی همة اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران را صادر كرده است؛ فرمانی كه بعداً علیه اعضای گروه‌های دیگر نیز اجرا شد. مجریان فتوای خمینی به‌طور كامل آگاه بودند كه با قتل سیستماتیك و عمدی زندانیان سیاسی در سراسر كشور در حال ارتكاب جنایات بین‌المللی هستند».
«ابعاد و تعداد افرادی كه در این جنایات دخیل هستند بسیار بزرگ است، از ولی فقیه، قضات شرع، دادستان‌ها، نمایندگان وزارت اطلاعات، اعضای ”هیأت مرگ“ و تسهیل‌كنندگان آن‌ها، نگهبانان زندان، اعضای سپاه پاسداران و تمام كسانی كه به ارتكاب این جنایات تحت قوانین بین‌المللی و پنهان‌كاری مداوم بعدی آن‌ها كمك كرده‌اند».
گزارش گزارشگر ویژه راهی برای عدالت و پایان‌دادن به‌مصونیت در ایران باز می‌كند. مطابق با توصیه‌های وی، ما از شما می‌خواهیم مساعی خود را به كار گیرید و از شورای حقوق‌بشر بخواهید تا یك مكانیسم پاسخگویی بین‌المللی برای اتخاذ اقدامات عملی با هدف پایان‌دادن به مصونیت برای جنایات سبعانه (رژیم) ایران، به‌ویژه قتل‌عام۱۳۶۷، ایجاد كند.
با توجه به گزارش سرفصلی گزارشگر ویژه، ما هم‌چنین آورندگان قطعنامة سالانة كمیته سوم (مجمع عمومی) سازمان ملل متحد در مورد ایران، توسط كانادا را تشویق می‌كنیم كه به‌طور خاص موضوع قتل‌عام ۱۳۶۷ را در قطعنامه امسال برای مقابله هدفمند با فرهنگ جاری مصونیت از مجازات در ایران ، بگنجانند.»
در همین زمینه
اعلام اعتصاب نماینده سابق پارلمان ایتالیا در حمایت از سه‌شنبه‌های نه به اعدام
اسامی برخی امضا کنندگان بیانیه
امضای ۳۱۳ تن از گزارشگران و کارشناسان ملل متحد و نیز برندگان جایزه نوبل پای این بیانیه دیده می شود.
برخی از برجسته‌ترین شخصیت‌های امضا کننده بیانیه:
رئیس دیوان كیفری بین‌المللی ICC (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۵) – كره جنوبی قاضی سانگ هیون سونگ
مشاور ویژه دادستان دیوان كیفری بین‌المللی در زمینه جنایت علیه بشریت (۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳)؛ آمریكا پروفسور لیلا سادات
رئیس كمیسیون مستقل تحقیق سازمان ملل متحد در مورد مناقشه ۲۰۱۴ غزه رئیس انجمن بین‌المللی كارشناسان نسل‌كشی (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱)، رئیس مؤسسه تحقیقات جنایی بین‌المللی (۲۰۲۱ تاكنون) – كانادا پروفسور ویلیام شیباس
رئیس شورای حقوق‌بشر سازمان ملل (۲۰۱۵)؛ سفیر و نماینده دائم آلمان در سازمان ملل در ژنو (۲۰۱۴تا ۲۰۱۶)؛ دكتر یواخیم روكر
مدیرعامل كانون وكلای بین‌المللی، رئیس پیشین هیأت مشورتی ملل متحد در مورد موضوعات مربوط به مكانیسم شورای دفاعی برای دادگاه جنایی بین‌المللی – انگلستان دكتر مارك الیس
كارشناس مستقل پیشین سازمان ملل متحد در مورد حمایت از حقوق‌بشر و آزادی‌های اساسی در هنگام مقابله با تروریسم، رئیس فعلی كمیسیون بین‌المللی حقوقدانان (ICJ) – آمریكا پروفسور رابرت گلدمن
رئیس دادگاه بدوی جوامع اروپایی (۱۹۸۹تا ۱۹۹۵)؛ قاضی دیوان دادگستری اتحادیه اروپا (۲۰۱۲تا ۲۰۱۸) – پرتغال پروفسور خوزه لوئیس دا كروز ویلاسا
سفیر پیشین ایالات‌متحده برای عدالت كیفری جهانی (۲۰۰۹تا ۲۰۱۵)؛ دادستان پیشین دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون (۲۰۰۷تا ۲۰۰۹)؛ سفیر استفن رَپ
مشاور ویژه دادستان دادگاه كیفری بین‌المللی، عضو كمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل رئیس كمیته سازمان ملل متحد علیه شكنجه (۴ دوره، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵)؛ رئیس نهادهای معاهده حقوق‌بشر سازمان ملل (۲۰۱۳) – شیلی پروفسور كلودیو گروسمن
گزارشگر ویژه كنونی سازمان ملل در مورد حق حریم خصوصی – اروگوئه دكتر آنا برایان
اولین رئیس دادگاه ویژه سازمان ملل برای سیرالئون – استرالیا جفری رابرتسون
قاضی كنونی مكانیسم بین‌المللی سازمان ملل برای دادگاه‌های كیفری – آمریكا دكتر مارگارت دگازمان
قاضی كنونی دادگاه عدالت اروپا – ایتالیا پروفسور لوسیا سرنا راسی
عضو كنونی كارگروه كارشناسان سازمان ملل در مورد افراد آفریقایی‌تبار – مجارستان میریام اكیودوكو
برنده جایزه صلح نوبل ۲۰۲۲؛ رئیس مركز آزادی‌های مدنی – اوكراین اولكساندرا ماتویچوك
