کانون‌های شورشی در حالی که افزایش سرسام‌آور قیمت نان، به‌عنوان قوت لایموت مردم ایران، سفره‌های خالی کارگران و زحمتکشان را بیش از پیش تحت فشار قرار داده، بازوی مقاوم و پیشتاز مردم ایران، با ۱۵عملیات آتشین در شهرهای مختلف کشور، خشم و اعتراض مردم را علیه سیاست‌های غارتگرانه حکومت ولایت فقیه به نمایش گذاشتند. این عملیات‌ها، که در روز ۲۳تیرماه ۱۴۰۴(۱۴ژوئیه ۲۰۲۵) انجام شد، پاسخی قاطع به سرکوب و فقری است که حکومت خامنه‌ای با افزایش قیمت نان و دیگر مایحتاج ضروری بر مردم تحمیل کرده است.
عملیات‌های قهرمانانه کانون‌های شورشی
کانون‌های شورشی، با شعار «باید نان و آب غارت‌شده خلق در زنجیر را بر سر این حکومت آجر و آتش کرد»، در شهرهای مختلف ایران دست به اقدامات جسورانه زدند. این عملیات‌ها، که با درود به نانوایان زحمتکش و ارتش گرسنگان انجام شد، شامل موارد زیر بود:
تهران: به آتش کشیدن بنر حکومتی بر روی پل بزرگراه خاوران، نمادی از اعتراض به سیاست‌های سرکوبگرانه حکومت خامنه‌ای.
کوزران کرمانشاه: انفجار در پایگاه بسیج سپاه پاسداران، ضربه‌ای مستقیم به بازوی سرکوب حکومت خامنه‌ای.
اهواز: به آتش کشیدن بنر خامنه‌ای با پرتاب کوکتل مولوتف، در دو عملیات جداگانه، به نشانه خشم مردم از خامنه‌ای.
بیرجند: به آتش کشیدن پایگاه بسیج پاسداران با کوکتل مولوتف، در راستای تضعیف ساختار سرکوب حکومت.
لردگان: به آتش کشیدن حوزه ضد ولی‌عصر، نماد جهل و جنایت حکومت.
مهرستان: به آتش کشیدن بنیاد غارتگر مسکن، در اعتراض به چپاول اموال مردم.
بابل: به آتش کشیدن بنر خمینی، بنیانگذار حکومت سرکوبگر.
بهشهر: به آتش کشیدن بنر خمینی، در ادامه اعتراض به میراث شوم حکومت.
ارومیه: به آتش کشیدن بنرهای خمینی، خامنه‌ای و قاسم سلیمانی در دو عملیات جداگانه، به نشانه رد کامل نظام ولایت فقیه و تروریسم آن.
مشهد: به آتش کشیدن بنر ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور منصوب حکومت، معروف به «جلاد ۶۷».
قائن (خراسان جنوبی): به آتش کشیدن بنر رئیسی، در اعتراض به سیاست‌های ضد مردمی.
کرمان: به آتش کشیدن نماد قاسم سلیمانی، چهره کلیدی تروریسم حکومت.
الیگودرز: به آتش کشیدن تابلوی قاسم سلیمانی، نمادی از مبارزه با ماشین سرکوب و تروریسم حکومت.
زمینه‌های اعتراض، گرانی نان و فشار بر مردم
نان، به‌عنوان قوت لایموت مردم ایران، همواره نمادی از معیشت و حیات میلیون‌ها کارگر و زحمتکش بوده است. افزایش چندباره قیمت نان در سال‌های اخیر، به‌ویژه در دولت ابراهیم رئیسی، فشار اقتصادی بی‌سابقه‌ای بر مردم وارد کرده است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که تورم در اقلام خوراکی، به‌ویژه نان، به بیش از ۵۸درصد رسیده که بالاترین میزان در ۷۸سال گذشته است. این وضعیت، همراه با کیفیت پایین نان و تفاوت قیمت‌ها در مناطق مختلف، خشم عمومی را برانگیخته است.
فعالان کارگری هشدار داده‌اند که گرانی نان نه‌تنها معیشت مردم را به خطر می‌اندازد، بلکه به افزایش قیمت سایر کالاها و خدمات منجر خواهد شد. در این میان، کانون‌های شورشی با سازماندهی عملیات‌های هدفمند، صدای اعتراض مردم را به گوش جهانیان رسانده و نشان داده‌اند که اراده مردم ایران برای مقابله با ظلم و غارت حکومت خامنه‌ای خلل‌ناپذیر است.
چرا گرانی نان جرقه اعتراضات است؟
افزایش قیمت نان در تاریخ ایران همواره با اعتراضات مردمی همراه بوده است. از «شورش نان» در سال ۱۳۲۱در تهران، که به دلیل قحطی و احتکار در زمان اشغال ایران توسط متفقین رخ داد، تا اعتراضات اخیر در سال‌های ۱۴۰۱و ۱۴۰۴، نان به‌عنوان نماد معیشت مردم، خط قرمز اعتراضات اجتماعی بوده است.
حکومت ولایت فقیه با سیاست‌های اقتصادی ناکارآمد و غارت منابع ملی، سفره مردم را خالی‌تر کرده و با افزایش قیمت نان، عملاً آخرین امید میلیون‌ها ایرانی برای تأمین حداقل نیازهای زندگی را هدف قرار داده است. اقدامات کانون‌های شورشی نشان‌دهنده عزم مردم برای بازپس‌گیری حقوق غارت‌شده و سرنگونی حکومت است.
پیامدهای اقدامات کانون‌های شورشی
عملیات‌های کانون‌های شورشی نه‌تنها نمادی از مقاومت در برابر سرکوب و فقر است، بلکه پیام روشنی به حکومت و حامیان آن ارسال می‌کند: مردم ایران دیگر حاضر به تحمل ظلم و غارت نیستند. این اقدامات، که با دقت و شجاعت انجام شده، نشان‌دهنده سازمان‌یافتگی و گسترش شبکه‌های مقاومت در سراسر کشور است. به آتش کشیدن بنرهای حکومتی و انفجار در پایگاه‌های بسیج و سپاه، ضربه‌ای مستقیم به نمادها و ساختارهای قدرت حکومت وارد می‌کند و روحیه مقاومت را در میان مردم تقویت می‌کند.
۱۵عملیات آتشین کانون‌های شورشی در اعتراض به گرانی نان، فریاد خشم مردم ایران علیه حکومت ولایت فقیه است که با سیاست‌های ضد مردمی خود، حتی نان را از سفره مردم دریغ کرده است. این اقدامات، که با درود به نانوایان زحمتکش و ارتش گرسنگان انجام شد، نشان‌دهنده عزم راسخ مردم برای بازپس‌گیری حقوق خود و سرنگونی حکومت خامنه‌ای است. جامعه جهانی باید به این فریاد توجه کند و با حمایت از مردم ایران، فشار بر حکومت را برای توقف سیاست‌های غارتگرانه و سرکوبگرانه افزایش دهد. تا زمانی که حکومت ولایت فقیه پابرجاست، این اعتراضات ادامه خواهد یافت و کانون‌های شورشی به‌عنوان پیشتازان این مبارزه، راه را برای بهار آزادی ایران هموار خواهند کرد.
