خبرگزاری حکومتی مهر در تاریخ ۲۵اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ صحبتهای پاسدار حسین سلامی در سالروز کشته شدن رئیسی جلاد را منتشر کرد. پاسدار سلامی تلاش کرد در این سخنرانی جواب سخنرانی ترامپ در مورد وضعیت ایران تحت حاکمیت ولایت فقیه را بدهد. او در پایان صحبتهایش گفت: «ما در هفتههای اخیر به یک دستآورد عظیم در عرصه فناوری دفاعی دست یافتهایم که امروز از آن سخنی نمیگویم؛ آن را در عمل رونمایی میکنیم».
دستاورد عظیم! برای نمایش در سیرک ولایت فقیه
حسین سلامی، فرمانده کل سپاه پاسداران، بار دیگر با ادعای «دستاورد عظیم» در فناوری دفاعی، به صحنه گندهگوییهای همیشگی خود بازگشته است. این اظهارات در حالی مطرح میشود که ایران درگیر بحرانهای عمیق اقتصادی، قطعی مکرر برق، تعطیلی کارخانهها، و تورم افسارگسیخته است. مردم ایران، که زیر بار این مشکلات کمر خم کردهاند، با اینگونه ادعاهای پوچ و مبهم نهتنها دلگرم نمیشوند، بلکه به تمسخر و خشم بیشتری دامن زده میشود. بررسی گندهگوییهای پاسدار حسین سلامی، دلایل پشت آن، و ارتباطش با شرایط کنونی ایران چیست؟
سابقه گندهگوییهای حسین سلامی و تمسخر عمومی
حسین سلامی در سالهای اخیر بارها ادعاهای بزرگ و غیرقابلاثباتی مطرح کرده که اغلب به سخره گرفته شدهاند. نمونههای بارز آن شامل موارد زیر است:
کرونایاب مستعان ۱۱۰، در اوج بحران کرونا، سپاه ادعا کرد دستگاهی ساخته که میتواند ویروس کرونا را از فاصله دور تشخیص دهد. این ادعا نهتنها هیچگاه اثبات نشد، بلکه بهدلیل غیرعلمی بودن، به سوژهای برای تمسخر در شبکههای اجتماعی تبدیل شد.
جنگنده قاهر ۳۱۳، در سال ۲۰۱۳، پاسدار حسین سلامی و دیگر عوامل حکومتی از یک جنگنده بومی رونمایی کردند که قرار بود نماد اقتدار نظامی ایران باشد. اما تصاویر و تحلیلهای کارشناسان نشان داد که این «جنگنده» چیزی بیش از یک ماکت غیرعملیاتی نبود.
ادعاهای موشکی و فضایی، سلامی بارها از توان موشکی و فضایی ایران سخن گفته، اما بسیاری از پروژههای اعلامشده، مانند ماهوارههای نظامی، یا شکست خوردهاند یا صرفاً تبلیغاتی بودهاند بدون کاربرد واقعی.
این ادعاها در حالی مطرح میشوند که مردم ایران با واقعیتهای تلخی مانند قطعی برق، بیکاری، و فقر دستوپنجه نرم میکنند. واکنش مردم در شبکههای اجتماعی، بهویژه در پلتفرم ایکس، نشاندهنده خستگی و تمسخر نسبت به این سخنان است. کاربران اغلب با طنز تلخ مینویسند: «دستاورد عظیم بعدی احتمالاً کشف برق در غار ولایت است!» یا «سلامی در دنیای موازی زندگی میکند که ایران ابرقدرت است!»
در همین زمینه
حسین سلامی به سوگ پاسدار سعید آبیار نشسته است!
چرا سلامی گندهگویی میکند؟
دلایل متعددی برای این رفتار تبلیغاتی و غیرواقعی حسین سلامی و دیگر مقامات حکومت میتوان برشمرد:
انحراف افکار عمومی از بحرانها، در شرایطی که قطعی برق زندگی روزمره مردم را فلج کرده، کارخانهها تعطیل شدهاند، و تورم به بیش از ۴۰درصد رسیده، ادعاهای بزرگ درباره «دستآوردهای عظیم» تلاشی است برای منحرف کردن توجه مردم از ناکارآمدی نظام. این تاکتیک قدیمی حکومت برای پوشاندن ضعفهای داخلی با نمایش قدرت خارجی است.
جبران شکستهای سیاسی و نظامی،شکستهای اخیر، بهویژه پس از حمایت حکومت از حملات ۷اکتبر و شکست استراتژیک حکومت آخوندی در منطقه، جایگاه منطقهای خامنهای و سپاه را تضعیف کرده است. حسین سلامی با این ادعاها سعی دارد وانمود کند که حکومت همچنان قدرتمند است و میتواند معادلات منطقهای را تغییر دهد، در حالی که واقعیت نشاندهنده انزوای روزافزون رژیم ایران است.
تقویت روحیه نیروهای داخلی، این گندهگوییها مخاطب داخلی هم دارد، بهویژه بدنه نیروهای نظامی و حامیان حکومت. در شرایطی که نارضایتی حتی در میان نیروهای وفادار به حکومت افزایش یافته، اینگونه سخنان برای حفظ روحیه و وفاداری آنها طراحی شده است.
فرار از پاسخگویی، حسین سلامی با مطرح کردن ادعاهای مبهم و بدون جزئیات، از پاسخگویی درباره پروژههای شکستخورده قبلی مانند کرونایاب مستعان یا جنگنده قاهر طفره میرود. این عدم شفافیت به او اجازه میدهد بدون ارائه شواهد، فضای تبلیغاتی را کنترل کند.
زندگی در «غار ولایت» و تناقض با واقعیت
توصیف زندگی در «غار ولایت» برای حسین سلامی یک واقعیت و استعارهای دقیق از انفصال مقامات حکومتی از واقعیتهای جامعه ایران است. در حالی که مردم با قطعی برق، فقر، و سرکوب مواجهاند، پاسدار حسین سلامی و دیگر عوامل حکومتی در جهانی خیالی زندگی میکنند که در آن ایران ابرقدرت است و همه مشکلات با «دستاوردهای عظیم» حل میشود.
این تناقض زمانی آشکارتر میشود که به موج اعدامها و سرکوب داخلی اشاره کنیم. حکومت خامنهای، برای مهار اعتراضات و قیامهای مردمی، به اعدام و خشونت متوسل شده است. مردم ایران، که بارها از سرکوب و بحران عبور کردهاند، نشان دادهاند که ارادهای قوی برای رسیدن به آزادی و رفاه دارند.
آیا حکومت خامنه ای بهدنبال جنگ است؟
ادعاهای نظامی پاسدار حسین سلامی و دیگر سرکردگان حکومتی اغلب این شائبه را ایجاد میکند که حکومت بهدنبال تنشآفرینی و جنگ است. ادامه حمایت از گروههای نیابتی نیمه جان شده مانند حزبالله، و حوثیها و همچنین ماجراجوییهای منطقهای، نشاندهنده تمایل حکومت به حفظ تنش برای توجیه سرکوب داخلی و انحراف افکار عمومی است. اما همانطور که تجربه ۷اکتبر نشان داد، این ماجراجوییها اغلب به شکستهای راهبردی منجر میشود. حکومت در داخل با نارضایتی گسترده و در خارج با انزوای بینالمللی مواجه است.
گندهگوییهای پاسدار حسین سلامی، مانند ادعای اخیر درباره «دستاورد عظیم»، ادامه همان الگوی تبلیغاتی حکومت است که سعی دارد با نمایش قدرت خیالی، ناکارآمدی و بحرانهای داخلی را بپوشاند. این ادعاها نهتنها مشکلی از مردم ایران حل نمیکند، بلکه با تمسخر و خشم عمومی مواجه میشود.
در شرایطی که کشور در تاریکی قطعی برق و فقر فرو رفته، اینگونه سخنان مانند پز دادن کسی است که جیبش خالی است. اما اراده مردم ایران برای عبور از این سرکوبها و رسیدن به آزادی و صلح، قویتر از همیشه است. حکومت ممکن است با اعدام و سرکوب بهدنبال حفظ قدرت باشد، اما تاریخ سرنگونی دیکتاتورهای خونریز نشان داده که این روشها در برابر خواست مردم پایدار نخواهد ماند و دیکتاتور مستبد محکوم به سرنگونی است.







