بلوچستان، پهنه‌ای پهناور در جنوب شرقی ایران، گنجینه‌ای گران‌بها در دل خود نهفته دارد. ذخایر عظیم معدنی، به ویژه طلا و مس و سایر ذخایر که این ظرفیت‌های خدادادی، نویدبخش آینده‌ای روشن برای این خطه می‌باشد. اما اکنون در تیول پاسداران و ارگان‌های خصوصی قرار دارند و مردم محروم این منطقه از این همه سرمایه‌ها بی‌بهره هستند.
سیستان و بلوچستان سرشار از معادن و ذخایر غنی
سیستان و بلوچستان یکی از استان‌های بزرگ معدنی کشور محسوب می‌شود. به‌طوری‌که از ۶۰نوع ماده معدنی شناسایی شده در کشور، ۲۸نوع آن به‌طورقطع و در شرایط کنونی در این استان وجود دارد. می‌شود گفت از بابت داشتن عناصر معدنی فلزی از کم‌نظیرترین استان‌های کشور محسوب می‌شود. بیشترین میزان آهن پلاسری، مس و آنتیموان و طلای کشور با پراکندگی وسیع در این استان هست. می‌شود با وجود معادن غنی و متنوع سهم بالای سیستان و بلوچستان در برخورداری از این معادن، امکان توسعه فعالیت‌های معدنی توسعه و پیشرفت اقتصادی این نقطه محروم و ستمدیده را رقم زد.
کارشناسان معتقدند که پتانسیل اکتشاف طلا و مس در بلوچستان بسیار بالا است. این امر می‌تواند این استان را به یکی از تولیدکنندگان بزرگ طلا و مس در منطقه تبدیل کند. استخراج طلا ومس و سایر مواد معدنی می‌تواند به رونق اقتصادی منطقه، ایجاد اشتغال و توسعه زیرساخت‌ها کمک کند. هم‌چنین می‌تواند تنوع اقتصادی را افزایش دهد. بلوچستان هم‌چنین دارای ذخایر قابل توجهی از مس است.
جهت اطلاع مواد معدنی مکشوفه در سیستان و بلوچستان شامل کرومیت، مس، منگنز، آهن، طلا، تیتانیوم و کانی‌های فلزی دیگر و سنگ‌های ساختمانی به‌ویژه گرانیت، این استان را به رنگین‌کمان معادن کشور تبدیل کرده است. اما چیزی نصیب مردم محروم این استان نمی‌شود و باید سوختبری کنند و در آتش این شغل از سر اجبار بسوزند.
چرا مردم استان سیستان و بلوچستان سهمی از از ذخایر ندارند؟
یکی از چالش‌های اصلی در مسیر بهره‌برداری از معادن بلوچستان، کمبود زیرساخت‌ها است. سرمایه‌گذاری کلان در اکتشاف، استخراج و فرآوری مواد معدنی ضروری است. که خامنه‌ای اهل این کارها نیست. استخراج معادن می‌تواند به ایجاد اشتغال برای جوانان منطقه، به ویژه در مناطق روستایی، کمک کند. توسعه بخش معدن می‌تواند به رونق اقتصادی کل استان کمک کند.که البته انتظاری از این حکومت نیست
درواقع اصل قضیه به حکومت دزد و چپاولگر آخوندی برمی‌گردد. این حکومت می‌تواند با ایجاد زیرساخت‌ها و حمایت از مردم و متخصصین بومی و نیروهای بومی زمینه مناسبی را برای بهره برداری فراهم کند. ولی از آنجایی که مردم با یک حکومت دزد سالار مواجه هستند نه تنها مردم سهمی ندارند بلکه اگر اعتراض هم بکنند سرکوبشان می‌کند.
بی‌دلیل نیست که این همه نیروی نظامی از گردان‌های قدس سپاه و مرصاد ونیروی انتظامی و ده‌ها ارگان سرکوبگر را در این منطقه بخاطر همین چپاول‌ها و غارتگری‌ها گسیل کرده است. خب چه انتظاری هست که تا وقتی این معادن در تیول سپاه و عوامل دزد حکومتی هست مردم بهره‌ای ببرند مشکل اشتغال زایی در این منطقه حل بشود.
این گنجینه‌های پنهان می‌توانند به رونق اقتصادی، ایجاد اشتغال و ارتقای سطح زندگی مردم این خطه کمک کنند. چیزی که الان از آن مردم رنج می‌کشند از مشکلات اقتصادی و نبود امکانات برای برخورداری از یک زندگی و رفاه و آسایش که حاکمیت ولایت فقیه از آنها محروم کرده است.
در همین زمینه
سرمایه داران کپرنشین در حاشیه معدن تیتانیوم بلوچستان
پیامد‌های غارت و چپاول معادن و ذخایر استان سیستان و بلوچستان
غارت منابع معدنی توسط حکومت دزد سالار ولایت فقیه،استان سیستان و بلوچستان را از ثروت خدادادی خود محروم می‌کند و به فقر و نابرابری در منطقه دامن می‌زند. خب این طبیعی است که این امر می‌تواند منجر به نارضایتی و خشم مردم شود و زمینه را برای اعتراضات و ناآرامی‌ها فراهم کندکه حق مردم است. غارت منابع معدنی اغلب با نقض حقوق بشر مانند جابجایی اجباری مردم، تخریب محیط زیست و سرکوب مخالفان همراه است.
این اقدامات می‌تواند منجر به درگیری و خشونت شود و باعث تشدید تنش‌ها در منطقه بشود. کما اینکه درجریان اعتراضات مردم در معدن مس قلعه گنج تعداد زیادی از معترضین را بازداشت کردند. یا در اعتراض به انفجارات نزدیک به کوه تفتان که باعث فعال شدن این کوه آتشفشانی شده و محیط زیست و زندگی مردم را بشدت در خطر قرار داده است.
بهرحال غارت منابع معدنی می‌تواند منجر به نارضایتی در بین مردم بلوچستان نسبت به حکومت غارتگر ولایت فقیه بشود. چون عدم واگذاری این معادن به مردم بومی فرصتهای شغلی را ازبین می برد.
در نتیجه، غارت منابع معدنی نه تنها حقوق مردم این استان را نقض می‌کند، بلکه تاثیر بسیار منفی روی زندگی مردم دردمند این منطقه خواهد گذاشت.
راه حل واقعی کوتاه کردن دست عوامل دزد و چپاولگر حکومتی از معادن و ذخایر منطقه استان سیستان و بلوچستان است. معادن سرمایه‌های متعلق به کل مردم ایران است. با توجه به اینکه این استان از محرومیت شدیدی برخوردار است اولویت اختصاص دادن سرمایه‌های حاصل از این معادل به مردم این منطقه تعلق می‌گیرد.
اما در حکومت خامنه‌ای این سراب است و تنها یک حکومت ملی و مردمی و دموکراتیک این توان را دارد که همه امکانات را در جهت محرومیت زدایی بکار گیرد. این امر هم با سرنگون کردن این حکومت فاشیستی توسط جوانان دلیر و شورشی امکان‌پذیر خواهد شد.
