گزارش سهیل عربی از وضعیت اسفناک بندهای زندان تهران بزرگ
زندانی سیاسی سهیل عربی در گزارشی وضعیت اسفناک بندهای زندان تهران بزرگ را گردآوری کرده و در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرده است.
سهیل عربی در این گزارش که روز جمعه ۲۶اردیبهشت ماه به دست ما رسیده است، از جمله از مناسبات فاسد و چپاولگرانه و تبعیض آمیز عوامل و مأموران این زندان پرده برمی دارد.
این گزارش در چند قسمت تهیه شده که متن حاضر، دو قسمت اول و دوم را شامل می‌شود.
از اتاق یک تا سلول شانزده
مسئله:
۱- چرا طرح طبقه بندی زندانیان اجرا نمی‌شود و عدم اجرای آن چه آسیب‌هایی به افراد ضعیف و کم درآمد جامعه می‌رساند؟
۲- دلایل تبعیض بین زندانیان چیست؟ چه کسانی باعث ایجاد این تبعیض‌ها هستند؟
ای کاش دست کم در زندان همه برابر بودیم اما افسوس که اینجا هم برخی برابرترند!
این برخی چه کسانی هستند ؟
احتمالا حتی شما که تجربه زیستن در این سوی دیوارها را ندارید حدس می‌زنید، آنها همان اختلاس‌گران متصل به حاکمیت هستند که صرفا جهت اجرای نمایش مبارزه با فساد چند ماه در زندان می‌مانند. اما در همین مدت کوتاه نیز شکنجه‌گاه برای آنها تبدیل به هتل می‌شود.
حتی یک هزارم از سختی‌هایی که زندانی‌های عادی تحمل می‌کنند و یک ده هزارم از مجازاتی که یک فعال حقوق بشر در این زندان‌ها تحمل می‌کند، نیز شامل آنها نمی‌شود.
در یک اتاق پلوپز، چایی ساز برقی، تلویزیون آخرین مدل که پورت یو اس بی آن را نشکستند و می‌تواند سریال‌ها، فیلم‌ها و موسیقی دلخواه‌شان که با گوشی‌های گران قیمت دانلود می‌کنند، تماشا کنند. البته برای زندانی‌های عادی، پورت یو اس بی شکسته می‌شود و داشتن موبایل در زندان نیز رویاست و دهها وسیله که بودن آنها در زندان عجیب و غیر قانونی‌ست، دیده می‌شود.
دلنوشته صدیقه مالکی فرد همسر سید هاشم خواستار در شب شهادت حضرت علی(ع)
در برخی سلولها حتی فرش، یخچال و تلویزیون نیز برای زندانیان وجود ندارد و آنها هم توان خرید آنها را ندارند.
گروهی بهترین آشپزها و خدمتکاران را در اختیار دارند و غذاهایی میخورند که مردم بیرون از زندان هم به سختی می‌توانند آنها را تهیه کنند.
در حالیکه اکثر زندانیان مجبورند همین محصول ترکیب عدس و برنج نپخته که معروف به ساچمه پلو دولتی است را صرف کنند. قبلا کمی کشمش و سویا هم در آن دیده می‌شد. اما پس از اجرای قانون جدید اقتصاد مقاومتی، حالا کاملا ساچمه پلو است. مسئولان زندان هم توقع دارند مردم با این خوراک تهوع آمیز، روزه بگیرند.
هر زندانی برای زنده ماندن مجبور است از فروشگاه دو بطری آب در روز خریداری کند، یعنی حداقل ۱۵۰ هزار تومان در ماه که بسیاری توان خرید آب معدنی را ندارند و آب زندان هم اصلا قابل آشامیدن نیست. اینکه گزارشگر شبکه خبر هم حاضر نشد مقابل دوربین حتی یک جرعه از این آب را بنوشد نیز گواه این مسئله است.
از اتاق یک تا سلول شانزده ارگانی است که فهمیدن و فهماندن آن بسیار دشوار است و یک اختلاف شدید بین وضعیت زیستن انسان‌ها را فاجعه و یک جنایت علیه بشریت است. ( ادامه دارد).
