اعدام زنان، اعدام در ملاءعام و گسترش این مجازات ضد انسانی به ۳۱ استان
آذرماه امسال با ثبت یکی از سنگین‌ترین آمارهای اعدام در سال‌های اخیر به پایان رسید. موج گسترده اعدام‌ها که ده‌ها شهر و تمامی استان‌های کشور را دربر گرفت، بار دیگر توجه افکار عمومی و نهادهای حقوق بشری را به سیاست مرگ‌محور حاکمیت جلب کرد. آمار منتشرشده نشان می‌دهد اعدام به ابزار اصلی ایجاد رعب و کنترل جامعه تبدیل شده است.
بر اساس اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران، در آذرماه ۳۵۷ زندانی در ۶۴ شهر و ۳۱ استان کشور اعدام شدند. در میان این قربانیان، ۸ زن حضور دارند. همچنین ۳ مورد از این اعدام‌ها به‌صورت علنی و در ملأعام انجام شده است. این آمار، یکی از بالاترین ارقام ثبت‌شده در دهه‌های اخیر محسوب می‌شود و نشان‌دهنده گسترش جغرافیایی اعدام در سراسر کشور است.
استان خراسان رضوی با ثبت ۳۸ اعدام در صدر این فهرست قرار دارد. پس از آن استان لرستان با ۲۸ مورد، خوزستان با ۲۳ مورد و اصفهان با ۲۲ اعدام قرار گرفته‌اند. پراکندگی این آمار در استان‌های مختلف نشان می‌دهد که سیاست اعدام دیگر به مراکز خاص محدود نیست و شهرهای کوچک‌تر نیز به صحنه اجرای احکام مرگ تبدیل شده‌اند.
مقایسه آماری نشان‌دهنده جهش کم‌سابقه اعدام است. شمار اعدام‌ها در آذرماه بیش از دو و نیم برابر مدت مشابه سال ۱۴۰۳ با ۱۴۴ مورد بوده است. این رقم نسبت به آذر ۱۴۰۲ با ۱۰۳ اعدام، بیش از سه و نیم برابر افزایش دارد. در مقایسه با آذر ۱۴۰۱ نیز که ۷۹ اعدام ثبت شده بود، این عدد بیش از چهار و نیم برابر شده است. این افزایش، روندی نگران‌کننده و پیوسته را نشان می‌دهد.
گسترش اعدام به شهرهای کوچک
در روز یکشنبه ۳۰ آذر، دست‌کم ۱۱ زندانی در نقاط مختلف کشور اعدام شدند. مراد شغنائی ۲۷ ساله و محمد بابریان ۳۲ ساله در تایباد، علی‌محمد کوشکی در بروجرد، ابراهیم مشایخی و یک زندانی دیگر در تبریز، امیرمحمد جدیدی در قزوین، فردین خانی در اراک، فریبرز قاسمی در یاسوج، کاظم سوریان در قم، وحید پازوکی در سمنان و رضا ستار در بندرعباس از جمله افرادی هستند که در این روز به دار آویخته شدند.
موج اعدام با آغاز دی‌ماه نیز متوقف نشد. در دو روز نخست دی، شمار دیگری از زندانیان اعدام شدند. بر اساس اسامی اعلام‌شده، ۸ زندانی در روز اول دی‌ماه جان خود را از دست دادند. نریمان محمدی در اصفهان، عباس امیدی در زنجان، جمشید نورمحمدی در کاشان، آیدین نورزاد در گرگان، یک زندانی با نام خانوادگی مشیری در کرمان، نورخدا مرادی در دورود، مجید احمدی در نیشابور و ایمان بخشی در ساوه از جمله این افراد هستند.
پزشکیان بالاخره رکورد شکست!
طبق این گزارش، در ۹ ماه نخست سال ۱۴۰۴، حداقل ۱۸۲۲ نفر در ایران اعدام شده‌اند. همچنین در دوره ریاست‌جمهوری مسعود پزشکیان، تاکنون شمار اعدام‌ها به حدود ۲۸۰۰ نفر رسیده است. این ارقام، ایران را همچنان در صدر جدول جهانی اعدام قرار داده و ابعاد تازه‌ای از بحران حقوق بشر را آشکار می‌کند.
در ماه‌های گذشته، اجرای احکام اعدام عمدتاً در مراکز استان‌ها یا شهرهای بزرگ انجام می‌شد. اما گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که چوبه‌های دار اکنون در بسیاری از شهرهای کوچک نیز برپا شده‌اند. این تغییر الگو، بیانگر گسترش دامنه سرکوب و تلاش برای ایجاد ترس فراگیر در سطح جامعه است.
تداوم و گسترش اعدام در ایران، نشان‌دهنده تشدید بحران در ساختار قدرت است. حکومت با افزایش اعدام می‌کوشد مانع انفجار خشم عمومی و گسترش نارضایتی‌های اجتماعی شود. با این حال، تجربه سال‌های گذشته نشان داده است که اعدام نه‌تنها ثبات ایجاد نمی‌کند، بلکه نفرت عمومی را عمیق‌تر کرده و شکاف میان مردم و حاکمیت را گسترده‌تر می‌سازد. تا زمانی که ساختار ولایت فقیه بر کشور حاکم است، چرخه مرگ و سرکوب ادامه خواهد داشت و اعدام همچنان به‌عنوان نماد خشونت سیستماتیک باقی می‌ماند.
