در روز ۷ آبان سالروز تولد کوروش کبیر، بنیان‌گذار منشور حقوق بشر، کانون‌های شورشی در نقاط مختلف ایران با شعارهایی چون «نه آخوند، نه قزاق، کوروش، مصدق، روحت شاد» و «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر» یاد و آرمان فرمانروای دادگستر ایران‌زمین را زنده نگاه داشتند.
این حرکت هم‌زمان در شهرهایی از جمله پاسارگاد، شیراز، تهران، اصفهان، همدان، کرمانشاه، کرمان، زنجان، سنندج، کامیاران، بیرجند و بابل برگزار شد و شرکت‌کنندگان در آن بر پیوند میان میراث تاریخی ایران و مبارزه امروز مردم برای آزادی و دموکراسی تأکید کردند.
در مسیر پاسارگاد، بنری بزرگ با تصاویر مسعود و مریم رجوی از بالای پل آویخته شده بود که بر آن نوشته شده بود: «هم‌چون رژیم شاه، روزگار پایانی شیخ فرا رسیده است» و «۱۲۰ سال است مقاومت مردم ایران برای آزادی در برابر شاه و شیخ ادامه دارد».
شعارهای نصب‌شده در شهرهای مختلف از جمله این پیام‌ها را دربر داشت:
– «کوروش، مصدق، می‌رزیم، می‌جنگیم، ایرانو پس می‌گیریم»
– «مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»
– «نه شاه نه شیخ، مرزبندی با دیکتاتوری و وابستگی است»
– «آخوندها هم‌چون شاه باید بروند، حاکمیت از آن مردم ایران است».
در همین زمینه
کانون‌های شورشی و کوروش کبیر
جوانان و کانون‌های شورشی، با برگزاری این برنامه‌ها، بر تداوم سنت آزادی‌خواهی در تاریخ ایران تأکید کردند؛ سنتی که از منشور حقوق بشر کوروش آغاز شده و تا امروز در مبارزات مردم برای آزادی از استبداد مذهبی و سلطنتی ادامه دارد.
آنان با شعار «نه آخوند نه قزاق، کوروش، مصدق، روحت شاد»، پیام استقلال، آزادی و عدالت را در خیابان‌های میهن طنین‌انداز کردند و بر عزم خود برای تحقق ایرانی آزاد و بدون ستمگر پای فشردند.
در یکی از فرمان‌های تاریخی کوروش آمده است:
«گسستن زنجیرها آرزوی من است. رهایی بردگان و عزت بزرگان آرزوی من است. بگذارید هر کس به‌آئین خویش باشد. زنان را گرامی بدارید. فرودستان را دریابید. هر کس آزاد است به‌زبان قبیله خود تکلم کند. آدمی تنها در مقام خویش به‌منزلت خواهد رسید.»
رهبر مقاومت ایران، مسعود رجوی، نیز در یکی از سخنرانی‌های درونی مجاهدین درباره کوروش می‌گوید:
«بر خلاف شاه و شیخ، کوروش وقتی به اوج قدرت رسید، مغرور و خیره‌سر، دیکتاتور و ستمگر نشد. خدا او را به آزمایش می‌کشد و از او می‌پرسد چه خواهی کرد؟ او نقشه مسیر خود را ارائه می‌کند: از یک‌طرف مقابله با ستمگران به سود توده مردم، و از طرف دیگر سهولت و گشایش و پیشرفت و سزای نیک در برابر آرمان و ایمان و عمل شایسته زمان.»
«کوروش به‌جای غارت و کشتار و بردگی، راه و رسمی دیگر پیشه کرد. خدا به او گفت حالا چه می‌کنی؟ تو هم شکنجه و عذاب و سرکوب می‌کنی یا راه و روش نیک پیش می‌گیری؟ و کوروش جوابی شایسته شأن خود می‌دهد. در عمل نیز، به‌جای کشتار و غارت، با مردم لیدیا بهترین رفتار را پیش گرفت. حتی کرزوس را نکشت و از مرگ نجات داد، به خانواده‌اش تعدی نکرد و احترام زنان و دختران را محفوظ داشت.» (مسعود رجوی – مرداد ۱۳۹۰)
این گرامیداشت کوروش توسط کانون‌های شوروشی که خود رزمندگان آزادی برای رهایی مردم از زنجیر اسارت هستند، علاوه بر یادآوری یکی از درخشان‌ترین چهره‌های تاریخ ایران، بار دیگر پیوند میان آرمان‌های دیرین مردم ایران برای عدالت، آزادی و استقلال را با مبارزات امروز آنان در برابر هر دو شکل استبداد، چه مذهبی و چه سلطنتی، برجسته کرد.
