کوروش کبیر بنیانگذار حقوق بشر و آزادی
روز کوروش کبیر در ۷آبان، برای بزرگداشت کسی که نام اولین مؤسس و بنیانگذار حقوق بشر، به اسم او در دنیا ثبت شده است. کوروش، بعنوان نماد کشورداری، مردم‌داری، آزادمنشی، خردورزی، صلح‌دوستی و انسان‌دوستی جایگاه ویژه‌ای را در تاریخ تمدن بشریت به خود اختصاص داده است و این افتخار، به نام ایران و برای ملت ایران در نزد جهانیان به رسمیت شناخته شده است.
اما اینکه چرا رژیم آخوندی از بزرگداشت چنین روزی می‌هراسد و از یک هفته قبل شروع به بستن مسیرها و راههای رسیدن با پاسارگارد، مقبره کوروش می‌کند؟ به این دلیل است که رژیم می‌داند مردم ما، در این روز صرفا برای بزرگداشت جایگاه کوروش به این محل نمی‌‌آیند. بلکه ۷آبان بهانه‌ای است که بخاطر آن، تجمع خود را شکل داده و اصل نظام نشانه است.
کوروش کبیر نخستین پادشاه هخامنشی و یکی از مردان بزرگی است که در برپایی و شکل‌گیری تمدن ایرانی و تاریخ بشر، نقش بسزایی داشته است. بزرگداشت نام و یاد او، بی‌شک در خور جشن و آئینی بزرگ و با شکوه است تا شیوه زمامداری و توجه به حقوق ملت‌ها و اقلیت‌های موجود در هرکشوری، الگو و سرمشق زمامداران فعلی قرار بگیرد.
آرامگاه کوروش، در مجموعه باستانی پاسارگاد در استان فارس واقع شده است. که تا ۲۰۰سال قبل، بنام بقعه مادر سلیمان شناخته می‌شد. اما با ورود باستان شناسان به ایران در عهد قاجار، این محل بنام مقبره کوروش شناسایی شد و تا کنون نیز سه‌بار مورد مرمت قرار گرفته است.
در طی دو قرن گذشته، که این بنا به عنوان آرامگاه کوروش شناسایی شده است، صرفا به عنوان یک آثار باستانی به آن نگریسته می‌شد. مانند خرابه‌های تخت‌جمشید یا سایر بناهای دیگری که در گوشه گوشه ایران وجود دارند. اما تا ۵سال پیش، آرامگاه کوروش این چنین مورد توجه رژیم واقع شده بود.
برای اولین بار، در ۷آبان۱۳۹۵ مردم به پاسارگاد رفته و تجمعی بزرگ را در جوار آرامگاه کوروش شکل دادند که سرآغاز فراخوان‌های بعدی برای سالهای بعد شده است. و حتی برای برگزاری مراسم نوروزی هم مردم سعی کردند تا در این مکان جمع شده و با جشن‌های خود، به فرهنگ آخوندی دهن‌کجی نمایند.
مردم ایران روزانه با انواع تدابیر سخت امنیتی روبرو هستند و رژیم ۷۵نوع گشت و نیروی امنیتی را بکار گرفته است تا جو اختناق و سرکوب را تا اعماق جامعه رسوخ دهد. از مدرسه و دانشگاه، ادارات و کارخانجات، پارکها و مسیرهای کوه‌پیمایی،کوچه و خیابان و حتی درون خودروهای شخصی و مترو، همه جا را با مزدوران و نیروهای بسیجی و اطلاعاتی خود پوشانده است. از هر تجمع اعتراضی کارگران، کشاورزان، مالباختگان، دانشجویان و دیگر اقشار اجتماعی می‌هراسد و آنها را، یا قبل از شکل‌گیری مهار می‌کند، و یا پس از شکل‌گیری بشدت سرکوب می‌نماید.
تناقض ماهوی آنجاست که وقتی سران رژیم در مجامع خارجی و بین‌المللی حضور پیدا می‌کنند با نام بردن از کوروش ومنشور حقوق بشر می‌خواهند خودشان را توجیه کنند و بر اعدامها و احکام قضایی ضد بشریشان سرکوب بگذارند. روحانی رئیس جمهور رژیم، در ۱۳تیر۹۷ در دیدار با صدر اعظم اتریش گفت: « بخاطر نجات یهودیان توسط کوروش کبیر، کشورهای اروپایی بدهی تاریخی به ما دارند زیرا ما ایرانیان منجی یهود در بابل بودیم». اما تاریخ و ملت‌ها هوشیارند و به این یاوه‌ها و فرصت‌طلبی‌ها وقعی نمی‌نهند.
برای رژیم مهم آنست که هیچگونه تجمع اعتراضی شکل نگیرد. خواه در ورزشگاهها باشد یا در مراسمهای ملی و ورزشی. مانند سیزده بدر و مسابقات ورزشی. هر تجمعی که بویی از فرهنگ غیر آخوندی در آن باشد، برای رژیم خطرناک محسوب می‌شود. خواه برگزاری مراسم برای جهان پهلوان تختی باشد یا دکتر مصدق، یا بزرگداشت کوروش کبیر. چون این تجمعات همبستگی ملی را به نمایش گذاشته و مردم نفرت خودشان را نسبت به این نظام و عملکردهای ضدملی او ابراز می‌نمایند، و با گسترش هر تجمعی، راس نظام را نشانه می‌روند و شعارها، تبدیل به شعار مرگ بر دیکتاتور و شعار سرنگونی می‌شود.
قیام دی۹۶ درس بزرگی برای رژیم آخوندی بودکه اگر ذره‌ای غفلت کند، خروش مردم بسرعت در همه شهرها و استانهای کشور همه‌گیر شده و دودمان آنها را می‌سوزاند. در این روزها هم که جوانان قهرمان لبنان و عراق به صحنه آمده و هرگونه آثاری از این حکومت فاشیستی در کشورشان را به آتش می‌کشند، برای آخوندها زنگ خطری است که چنین تجمعاتی در کشور شکل نگیرد.
به همین دلیل، امسال نیز مانند دو سال قبل، رژیم از یک هفته قبل شروع به مسدود و محدود کردن راهها و مسیرهای رفتن به پاسارگاد کرده است. رژیم جاده‌های رفتن به مقبره کوروش را از سمت مرودشت و صفا شهر بسته است. همزمان مانند سالهای قبل برای بسیاری از هموطنان پیامک ارسال کرده که حضور و تجمع در پاسارگاد غیر قانونی است و با متخلفان برخورد قانونی خواهد شد. حضور نیروهای امنیتی و تفتیش خودروها، نصب میله‌های راهبند در جاده‌های فرعی نیز از جمله اقداماتی است که بعمل آورده‌اند.
تجربه ۴دهه حکومت ننگین آخوندی، ثابت می‌کند هرآنچه را که این نظام برنمی‌تابد، از قضا می‌تواند منشأ اشتراک و همبستگی ملی قرار گیرد.به همین سیاق است که ایرانیان طی سالهای اخیر، با حضور در پاسارگاد وگرامی داشت این نماد تاریخی، یک همبستگی ملی را به نمایش گذاشته و نفرت خودشان را نسبت به این رژیم وعملکردهای ضدملی آن ابراز می‌نمایند. هرچقدرهم رژیم برای مقابله با آن تلاش نماید، بیشتر نمایانگر وحشت رژیم پوسیده آنها و از طرف دیگر، نشانه همبستگی ملی است.
درهمین زمینه:
۷آبان روز کوروش کبیر و وحشت رژیم از حرکت مردم بسوی پاسارگاد درگفتگو با حسین میرداماد
