گروهی از آسیب‌دیدگان و بازماندگان قیام ۱۴۰۱ خواستار عدالت و پاسخگویی
قربانیان و بازماندگان اعتراضات ۱۴۰۱ در نشستی با هیئت کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل و درخواست عدالت از سوی خانواده‌های دادخواه سازمان ملل در آلمان، بر ضرورت حقیقت‌یابی، عدالت و پاسخگویی در برابر سرکوب‌ها و جنایات علیه بشریت توسط دولت ایران تأکید کردند.
این نشست که گزارش آن روز چهارشنبه ۷آذر منتشر شد، با حضور بازماندگانی برگزار گردید که پس از اعتراضات شهریور ۱۴۰۱، که با مرگ مهسا ژینا امینی در بازداشت گشت ارشاد آغاز شد، به‌دلیل فشارهای وارده مجبور به ترک ایران شدند.
تمامی شرکت‌کنندگان در این جلسه، به‌ویژه پس از اعتراضات ۱۴۰۱، به اجبار ایران را ترک کرده بودند. برخی از آن‌ها به‌دلیل جنسیت خود تحت آزار و اذیت قرار گرفته بودند، بسیاری دچار جراحات شدید مانند نابینایی کامل و بازداشت‌های خودسرانه شده بودند و برخی نیز قربانی شکنجه و خشونت‌های جنسیتی بودند.
والدین و اعضای خانواده قربانیان کشته یا مجروح در اعتراضات نیز در این جلسه از سرکوب مستمر خود صحبت کردند، از جمله از انکار حق آنان برای سوگواری. بسیاری از آن‌ها هم‌چنین از محدودیت‌های دائمی در زندگی روزمره خود در ایران، از جمله نظارت گسترده و کنترل‌های شدید، شکایت داشتند.
هیئت حقیقت‌یاب اعلام کرد که گزارش بعدی خود را که شامل نقشه‌راهی برای تحقق عدالت و پاسخگویی خواهد بود، در مارس ۲۰۲۵ ارائه خواهد کرد.
شورای حقوق بشر سازمان ملل در تاریخ ۲۴نوامبر ۲۰۲۲، مأموریت هیئت حقیقت‌یاب مستقل بین‌المللی درباره جمهوری اسلامی ایران را برای تحقیق در خصوص نقض حقوق بشر مرتبط با اعتراضاتی که از ۱۶سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، به‌ویژه در ارتباط با زنان و کودکان، صادر کرد.
در همین زمینه
کمیته حقیقت‌یاب ملل متحد خواهان توقف اعدام در ایران شد
اعضای کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد را بشناسید
در تاریخ ۲۰ دسامبر ۲۰۲۲، رئیس شورای حقوق بشر اعلام کرد که سارا حسین از بنگلادش، شاهین سردار علی از پاکستان و ویویانا کریستیسویچ از آرژانتین به‌عنوان اعضای مستقل این هیئت منصوب شده‌اند و سارا حسین به‌عنوان رئیس هیئت انتخاب شد.
سارا حسین، رئیس هیئت حقیقت‌یاب، روز سه‌شنبه در مورد این جلسه جدید گفت: «در این نشست، بازماندگان – از جمله کودکان، زنان و مردان جوان – درباره اولویت‌های خود در زمینه حقیقت‌یابی، عدالت، پاسخگویی و جبران خسارت صحبت کردند. صدای این افراد و انتظارات آن‌ها برای اقدام، چه در داخل ایران و چه در سطح بین‌المللی، در اتخاذ رویکردی قربانی‌محور برای عدالت و پاسخگویی نقش اساسی دارد.»
