کاهش قدرت خرید کارگران از طرف کنشگران مرزی نظام و طبقه کارگر مورد تایید قرار می‌گیرد. آنها از فاصله جدی بین درآمدها و نیازهای معیشتی کارگران سخن می‌گویند اما سعی می‌کنند از عمق فاجعه چیزی نگویند؛ این یعنی «امیددرمانی»!
فقر بیشتر کارگران
«در سال جاری قدرت خرید کارگران کاهش پیدا کرد و در حال حاضر دستمزد و درآمد یک خانوار ۳ نفره فقط ۳۳ درصد از هزینه معیشت را پوشش می‌دهد. بنابراین در حال حاضر عقب ماندگی مزد از معیشت به ۶۷ درصد افزایش پیدا کرده است.»
علی خدایی ضمن طرح این اظهارات در نشستی با محمد شریعتمداری وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی افزود: «در حال حاضر» « فقط ۱۰ درصد کارگران توسط تشکل‌ها مدیریت می‌شوند.» [مهر ۶ آبان ۹۷]
«عضو کارگری شورای عالی کار» به این ترتیب بر دو واقعیت گواهی داد؛ نخست آنکه کارگران تنها به اندازه کمتر از یک‌سوم نیازهای معیشتی‌شان دستمزد می‌گیرند و دوم آنکه فقط ۱۰ درصد از آنها متشکل می‌باشند.
هر چند این کنشگر مرزی نظام و طبقه کارگر اشاره‌ای نکرد که همان ۱۰ درصد –در صورت صحت آمار- تنها در تشکل‌هایی فعالیت دارند که به نوعی وابسته به حکومت محسوب می‌شوند و از تشکل‌یابی آزاد کارگران چندان خبری نیست.
تازیانه برای کارگران هپکو
در همان روزی که علی خدایی خبر از تشکل‌یابی ۱۰ درصد کارگران می‌داد، خبرگزاری ایلنا در خبری اعلام کرد که براساس رای صادر شده از سوی «شعبه ۱۰۶دادگاه کیفری اراک» ۱۵ نفر از کارگران هپکو اراک به تحمل یک تا دو سال و شش ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شده‌اند.
شماری از این کارگران در اعتراضات صنفی کارگران هپکو اراک در سال‌های ۹۶ و ۹۷ به‌عنوان نماینده کارگران در مذاکرات با کارفرما شرکت می‌کردند. اتهام این کارگران «اخلال در نظم عمومی» و «تحریک کارگران به تظاهرات و اغتشاش در فضای مجازی» عنوان شد.
هر چند دادگاه از آنجایی که این کارگران فاقد «سوء سابقه کیفری» و دارای «شرایط خاص» یعنی معترض به «چندین ماه مطالبات معوقه‌ی»شان بوده‌اند، احکام حبس و شلاق آنها را به مدت ۵ سال تعلیق کرده است، [ایلنا ۶ آبان ۹۷] اما صدور این احکام چیزی به‌جز آویزان نگه داشتن شمشیر زندان و تازیانه بر فراز هر اعتراض کارگری نیست.
افزایش بهای دلار
اما از زاویه دیگر نیز می‌توان به آمار ارائه شده توسط علی خدایی توجه کرد. او در ۶ آبان مدعی می‌شود که دستمزد کارگران، تامین کننده‌ی یک سوم نیازهای معیشتی آنهاست، این در حالی‌ست که ۲ ماه پیش یعنی در ۵ شهریور، ایسنا به نقل از دیگر «نماینده کارگران در شورای عالی کار» نوشت: « قدرت خرید کارگران به یک‌سوم رسیده است». به‌عبارت دیگر دستمزد کارگران « یک‌سوم تکافوی زندگی آنها را پوشش می‌دهد.» [ایسنا ۵ شهریور ۹۷]
علی خدایی در حالی دو ماه بعد، ادعایی مشابه ابوالفضل فتح‌الهی در مورد سطح فقر کارگران را مطرح کرد که در ۵ شهریور یعنی روزی که ابوالفضل فتح‌الهی اظهار نظر کرد، دلار نزدیک به ۱۰ هزار و هفتصد تومان قیمت داشت؛ و در ۶ آبان یعنی روزی که علی خدایی اظهار نظر کرد بهای دلار ۱۴ هزار تومان بود.
به‌این ترتیب شاید «کنشگران مرزی» نظام و طبقه کارگر می‌کوشند تا با دادن اخبار غیر واقعی از معیشت و تشکل‌یابی کارگران با استفاده از متد امیددرمانی به آرام کردن جامعه کارگری مبادرت کنند اما طنز روزگار این است که اخبار دستکاری شده توسط آنها با وجود آنکه با نیت ترویج «خوش‌بینی» صورت می‌گیرد به همان اندازه خود خبر از فاجعه‌ای می‌دهد که همین الان در جریان است.
