بعد از مرگ رییسی دو ایده مطرح است. ایده اول این است که رییسی با هر ویژگی‌هایی که داشته در نهایت در دستگاه ولایت فقیه یک «فرد» بود. حالا او مرده و الان خامنه‌ای یکی دیگر را جای آن خواهد گذاشت و آب از آب هم تکان نخواهد خورد. چرا که حرف اول و آخر را در این حکومت خامنه‌ای می‌زند!
ایده‌ی دیگری هم وجود دارد و آن این است که رییسی در دستگاه ولایت فقیه نماد یگ «دوره» بوده و با رفتنش این دوره به پایان رسیده است. جامعه ایران پا به یک دوره جدید با ویژگی‌های جدیدی گذاشته است که باید آن را بشناسیم و متناسب با آن حرکت کنیم.
به‌لحاظ تاریخی می‌توان به دوران هویدا اشاره کرد. هویدا نخست وزیر 13ساله شاه بود. شاه در مرداد 1356 او را کنار گذاشت و آموزگار را روی کار آورد. آموزگار یک تکنوکرات کارکشته روزگار خودش بود. ولی با رفتن هویدا که نقش سمبولیک داشت و مضحکه آن دوران بود؛ آغاز پایان سلطنت شاه رقم خورد؛ چون هویدا نماد «دوره» ثبات شاه بود.
رییسی نیز حاصل کشت و کار انقباض و یک‌دست‌سازی و خالص‌سازی ۳۲ساله خامنه‌ای و به‌ویژه حاصل جمع‌بندی قیام‌های 96 و 98 بود. رییسی در این نظام نماد یک «دوره» بود که رفت و با رفتنش یک دورانی عوض شد. جاست.د.نیوز(آمریکا) نوشت: مرگ ريیسی؛ بدون توجه به این که به‌طور واقعی چه اتفاقی افتاده، این رژیم را بی ثبات و اقتدار رژیم را نزد مردم ایران متلاشی کرده است.
تغییر دوران در جامعه و در مقاومت
بسیار طبیعی است که خامنه‌ای تلاش می‌کند با سیلی صورت خود را سرخ نگه‌دارد ولی واقعیت دوره «پسا رییسی» چیز دیگری است. مجلس جدید، انتخابات تحمیل شده با همه بحران‌ها و گردنه‌هایش، بکار بردن جملاتی از قبیل لجن پراکنی برای جنگ گرگ‌ها در درون نظام، پاسخ بسیار قاطع و روشن فلسطین و محمود عباس به خامنه‌ای سر جنگ افروزی در غزه…. همه و همه آثار این تغییر دوران است.
این تغییر دوران همه جا و منجمله در سطح جامعه تاثیرات خودش را گذاشته و می‌گذارد. جامعه از زیر آوار سرکوب قیام ۱۴۰۱رفته رفته بیرون می‌کشد. این چیزی است که ما آثار آن را در خیزش اجتماعی و کمپین میلیونی رای من سرنگونی به چشم می‌بینیم.
در همین زمینه
خامنه ای چگونه آچمز بحران‌های داخلی و جهانی شده است؟
این تغییر دوران را می‌توان در بالا کشیدن سطح تنش و درگیری بین باندهای حکومتی سر انتخابات دید.
این تغییر دوران در عرصه مقاومت نیز به‌خوبی رد پای خودش را بجا گذاشته و چندین هزار عملیات انقلابی و اختناق شکن جوانان شورشی در هر هفته و عملیات مستمر آتشین آنان در تمامی شهرهای ایران… همه و همه نشان از همین تغییر دوران است
تهدید دوران چیست؟
بعد از مرگ رییسی؛ جاده قیام و سرنگونی از یک گردنه و فرازی رد شده است. باید این واقعیت را باور کنیم. وقتی باور می‌کنیم می‌توانیم انواع درهایی که به روی قیام به ویژه در ایام انتخابات باز شده را مشاهده کنیم. به عکس وقتی هنوز در دنیای ناباوری و گذشته باقی بمانیم؛ نمی‌توانیم هیچ تغییری را ببینیم.
این قانون ساده حاکم بر انسان‌شناسی است که می گوید: «وقتی باور کنی؛ می‌توانی ببینی». یعنی تغییرات هست و اتفاق افتاده و آن‌ها را در خودمان و در جامعه و در مقاومت و در کانون‌های شورشی و در مردم‌مان می‌توانیم ببنیم البته وقتی که تغییر دوران را باور کنیم!
پس باید مرگ رییسی را پایان یک دوران در حاکمیت ولایت فقیه دانست. دورانی که حتی جلاد ۶۷ هم نتوانست در آن چیزی برای خامنه‌ای درو کند. بلکه برعکس همه دستآوردهای چند ساله خامنه‌ای را به باد داده است. پس این وظیفه ملی و میهنی است که در شرایط نوین ایران حداکثر توان‌مان را برای وارد کردن ضربه نهایی به دشمن بکار بگیریم. پیروزی مردم ما به سمت آزادی و رهایی نزدیک است چرا که با مرگ رییسی خامنه‌ای بی‌آینده و ابتر شده است.
