تفاوت دو راهی این بار با دفعات پیش در چیست؟
از دوشنبه۱۷مرداد که مذاکرات برجام تمام شده، برخلاف دورههای قبل خامنهای و رئیسی و وزارت خارجه سکوت کردهاند.
هر چند کمال خرازی، رییس شورای راهبردی سیاست خارجی حکومت پیشتر گفته بود: «بر کسی پوشیده نیست که ما توانایی فنی تولید بمب اتم را داریم، ولی تصمیمی برای این کار نداریم. ما میزان غنیسازی اورانیوم خود را از ۲۰ درصد به ۶۰ درصد رساندهایم و به راحتی میتوانیم آن را به ۹۰ درصد برسانیم».
در واکنش به این سخنان آویو کوخاری، رییس ستاد کل ارتش اسرائیل گفت: «آماده بودن گزینه نظامی علیه برنامه اتمی جمهوری اسلامی ایران، یک تعهد اخلاقی و یک وظیفه امنیت ملی برای اسرائیل است…».
به فاصله کمی محمدجواد لاریجانی، مشاور خامنهای گفت: «ایران طبق فتوای رهبری اجازه ندارد به دنبال تولید سلاحهای کشتار جمعی باشد، اما گر بخواهیم این کار را انجام دهیم، کسی نمیتواند جلوی آن را بگیرد…».
محمد اسلامی، رییس سازمان انرژی اتمی ایران مدعی شد: «تعامل سازنده سازمان انرژی اتمی با آژانس بر قرار و هیچ خللی در این تعاملات به وجود نیامده است، زیرا تمام ظرفیتهای ما بر اساس معاهده انپیتی و پادمان تحت نظارت آژانس در حال انجام است».

بیشتر بخوانید
موانع توافق در برجام چیست؟
اگر چه پیشتر از این دو موضوع اخذ تضمین و خروج نام سپاه پاسداران از لیست گروههای تروریستی وزارت خارجه آمریکا به عنوان موانع دستیابی به توافق یاد میشد، اما به نظر می رسد آخرین مانع توافق برای احیای توافق هستهای سال ۲۰۱۵ برجام، موضوع همکاری ایران با آژانس بینالمللی انرژی اتمی یا همان پرونده پادمانی در خصوص سایتهای مخفی مورد نظر بازرسان این نهاد است که در جلسه پیشین نشست شورای حکام منجر به صدور قطعنامه علیه ایران شد».
به هرحال سرانجام جلسه سران قوا برای تصمیمگیری درمورد برجام تشکیل شد اما از آن خبری به بیرون درز نکرد. چون واضح است که تصمیم سخت را خامنه ای باید بگیرد.
باز هم سوال این است که چرا سران حکومت در سکوتند.
بیشتر بخوانید
رابرت مالی هم متوجه شد که برجام یک جسد مرده است!
از تهدید غنیسازی۹۰ درصد و ساختن بمباتمی هم خبری نیست.
واقعیت این است که از دوشنبه۱۷مرداد اوضاع بکلی عوض شده و بقول ابوطالبی مشاور سیاسی روحانی،
«وضعیت نظام در مذاکرات از سیاست تاخیری به موقعیت استراتژیک» تغییر کرده است.
به زبان ساده میگوید سمبه پرزور است و مذاکرات به ته خط رسیده است.
واقعیت این است که خامنهای روی سیاست مماشات حساب باز کرده بود که میگفت:
«جنگ نمیشه مذاکره نمیکنیم»!
اما با جنگ اوکراین و تغییر دوران، خامنهای دچار اشتباه محاسبه شد
به همین خاطر با تغییر موقعیتش غافلگیر شد و وا رفت. چون اکنون شرایط بین المللی بسیار پیچیده شده است. باید بین مرگ یا خودکشی یکی را انتخاب کند. یا امضا میکند، که خودکشی است، یا نمیکند که با مکانیزم ماشه و فصل هفتم طرف است.






