این روزها رادان فرمانده انتظامی سوگلی خامنه ای به یک دوره گرد تمام عیار تبدیل شده است. اینکه چرا رادان به دوره گردی افتاده است سوالی است که با سخنانی که بر زبان میراند مرتبط است. رادان در ۲۳ اردیبهشت طی سخنانی وحشتزده گفت؛ «دشمن در حال سرباز‌گیری و گرفتن خاکریزهای ما است… در صحنه بمانید… بدانید موضوع عفاف و حجاب موضوع ۶ماه و دو سال پیش نیست!»
او مشابه همین سخنان را روز ۱۸ اردیبهشت خطاب به مهره‌های سرکوبگر بیان کرد: «دشمن تا پشت در خانه‌های ما آمده… باید پای کار باشیم!»
راستی این دشمنی که تا پشت در خانه رادان و سران حکومت رسیده چه کسی است؟ کدام دشمن جرات کرده در این فضای اختناق و سرکوب آن قدر جلو بیاید که رادان را این قدر ترسانده باشد؟
برای فهم نگرانی رادان نگاهی به فضای اجتماعی ایران و کوچه پس کوچه‌های شهرهای ایران می‌اندازیم:
در شامگاه ۲۴ اردیبهشت ماه جوانان شجاع و دلیر ایرانی در قالب کانونهای شورشی ۵ مرکز و نهاد حکومتی را در شهرهای ایران منفجر کردند؛ شهرداری منطقه ۱۲ مشهد، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بم، شهرداری حکومتی فردیس (کرج)، انفجار در اداره کل تبلیغات اسلامی یزد، کمیته امداد خمینی خشکبیجار (گیلان).
در همین زمینه
عملیات گسترده کانونهای شورشی در زاهدان، اصفهان و شهرستان ریگان
رادان وحشتزده از فعالیت گسترده کانونهای شورش
اما تنها همین چند عملیات انفجاری نبود که رادان را به چنین وحشتی دچار کرده است.
۲۴ساعت پیش از آن، ۱۸رشته عملیات دیگر کانونهای شورشی انجام شده بود. همه آن ۱۸ عملیات پاسخی بود به‌موج اعدامها به‌دستور خامنه‌ای از اول تا ۲۳ اردیبهشت که هدف آن ارعاب و حفظ نظام در برابر قیام پیش رو است. البته برای خامنه ای دردناک آن بود که گسترش کمی و کیفی عملیات کانونهای شورشی درست در روزهایی اتفاق افتاد که خامنه ای با افزایش شدید اعدامها و تشدید سرکوب در جامعه تلاش داشته و دارد تا تعادل درونی خود را حفظ کند.
پس هراس رادان غیر واقعی نبود.
پس تا اینجا کار مشخص شد که دشمنی که تا پشت در خانه رادان رفته بود نه اسراییل بود و نه آمریکا و نه دشمنان موهوم دیگر. همین جوانان بجان آمده و شورشی بودند که با عزم سرنگونی آخوندها و با پذیرش ریسک بالا برای ضربه زدن به ستونهای درحال ریزش استبداد و دیکتاتوری پا به میدان مبارزه گذاشتند.
آیا این فقط رادان است که این دشمن نفوذ کرده به همه خاکریزهای ولایت فقیه را می بیند؟
نه. این دشمن آنچنان چشمگیر و غیر قابل انکار است که کمتر مقام حکومتی است که در این روزها از آنان چشم نزند؛
روز ۲۶ اردیبهشت سخنگوی قضاییه حکومتی هشدار داد: «ما نباید اجازه دهیم که این روشها تکرار شود و جوانان در دام آنها بیافتند»!
این دشمن کمین کرده کیست؟
روز ۲۵اردیبهشت، احمد توکلی در سایت خود نوشت: «وقایع پاییز۱۴۰۱ ثابت کرد که کلان پروژه مجاهدین در سطحی وسیع و تا عمق استخوان معارضین جمهوری اسلامی رسوخ کرده است».
احمد توکلی ادامه داد:«این گفتمان در لایه‌های دیگری هم در حال پیش بردن پروژه خطرناک خود بوده بدون اینکه بازیگران اجتماعی خبری از نقش آفرینی خود در نمایشی را داشته باشند که سازمان مجاهدین صحنه گردان و کارگردان اصلی آن است.»
به این ترتیب می توان فهم کرد که تنها دشمنی که رادان و دیگر سران سرکوب و اعدام از آنان می ترسند همین جوانان شورشی هستند. جوانانی که همه جا حضور دارند. شورشگرانی که در میان مردم، در کوچه و خیابان و در هر مدرسه و دانشگاه حضور دارند و موجودیت دیکتاتوری را به چالش می کشند.
پس وظیفه مردمی و ملی هر ایرانی آن است که برای پی افکندن ایرانی آزاد و عاری از استبداد به گسترش و رشد این کانونهای مقاومت و شورش کمک کنند. چه‌گوارا این استراتژی را چنین تعریف می‌کرد: درکشوری که زمینه انقلاب وجود دارد و توده‌های مردم حاکمیت را نخواهند، تعدادی عنصر از جان گذشته برای سرنگون کردن دیکتاتوری کافی است. این افراد همان کانون شورشی هستند.
