جنایتکار زنجیره‌ای که از مذاکره با آمریکا می‌ترسد و حکومت را به بلاتکلیفی هشدار می‌دهد
قربانعلی دری نجف‌آبادی، وزیر اطلاعات سابق و متهم به قتل‌های زنجیره‌ای، در خطبه‌های نماز جمعه اراک با ترس و تمسخر از مذاکره ترامپ سخن گفت. تحلیل مضحک و همراه با ترس و نگرانی از سیاست خارجی حکومت خامنه ای، در صحبت‌های او موج می زد.
گرگی که سال‌ها خون روشنفکران را مکیده، اکنون از وضعیت بحرانی حکومت خامنه ای به هراس افتاده است. دری نجف‌آبادی، روضه خوان نمایش جمعه بازار اراک، زیر میز دونالد ترامپ را نشان می‌دهد. بنا به نوشته خبرگزاری حکومتی آفتاب در تاریخ ۸ آذرماه ۱۴۰۴ دری نجف‌آبادی به نحو مضحکی در باره سیاست خارجی حکومت خامنه ای صحبت می‌کند و بیشتر تحلیل‌هایی که ارائه می دهند برخاسته از نگاه او به زیر میز دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا می باشد.
او در این رابطه گفت: «ترامپ نسبت به همه آدمای دیگه دیدی که ترامپ چه طوری برخورد می‌کنه. پشت میزش پا هم نمیشه خودشو رئیس حساب می‌کنه همه مثل کدخدا‌ها و نوکرانش هستند بعد مذاکره با ایران که میگه میگه می‌خوام با ایران مذاکره کنیم اونوقت این تخت و بارگاهی که برای آقای ترامپ درست کردن نمی‌دونم دیدید یا نه یه قسمت بدنش که حالت مذاکره داره شلوارش را پوتینهایش را همه امکانات که نصف زیر میزه جنگ نظامیه آقای ترامپ یه طرفش پوتینهایش شلوار نظامی پوشیده یه طرفم لبخند می‌زنه میگه من می‌خوام با ایران هم مذاکره کنم». این همان گرگی است که امروز در هراس از سرنگونی آسمان را به ریسمان می‌بافد.
ولید جنبلاط افشا کرد؛ تناقض مرگبار خامنه‌ای و التماس مذاکره!
نگرانی دری نجف‌آبادی از وضعیت بلاتکلیفی خطرناک
او سپس خطاب به سران دیکتاتوری خامنه ای هشدار داد: «وضعیت بلاتکلیفی خیلی خطرناک است، دولتمردان باید هر طور شده این را به ثبات برسانند».
این سخنان دری نجف‌آبادی دقیقاً زمانی بیان می‌شود که حکومت در تهران با انزوای بی‌سابقه و فشار حداکثری آمریکا روبه‌رو است. او که خود نماد سرکوب و جنایت است، اکنون برای پنهان کردن گذشته سیاه و پر از جنایت خود از وضعیت زیر میز می‌ترسد، گویی خود در این وضعیت بسر می‌برد که ترجیح می دهد زیر میز باشد.
سابقه سیاه دری نجف‌آبادی؛ از قتل‌های زنجیره‌ای تا کهریزک
دری نجف‌آبادی در مقام وزیر اطلاعات حکومت (۷۶-۷۷) مسئول مستقیم قتل‌های زنجیره‌ای بود. داریوش و پروانه فروهر، محمد مختاری و محمدجعفر پوینده تنها بخشی از قربانیان آن دوره‌اند. مأموران وزارت اطلاعات با ضربات چاقو و خفه کردن، روشنفکران را یکی پس از دیگری کشتند. قاتلان حتی برای کشتن اضافه‌کاری گرفتند و تشویق شدند.
عبدالله نوری در دادگاه ویژه روحانیت گفت: «دری نجف‌آبادی از قتل‌ها خبر داشت، هم قدرت داشت و هم فتوا صادر کرد». پرستو فروهر نیز تأکید کرد که نام او بارها در پرونده قتل والدینش آمده است. با این همه، او هرگز محاکمه نشد.
نقش دری نجف‌آبادی در سرکوب اقلیت‌های مذهبی و اعتراضات ۸۸
دری نجف‌آبادی در سال ۸۷ به عنوان دادستان کل کشور، بازداشت هفت رهبر جامعه بهائی را تأیید و از آن تشکر کرد. او فعالیت اقلیت‌های مذهبی را «غیرقانونی» خواند و زمینه سرکوب بیشتر را فراهم آورد.
در جریان جنبش سبز ۸۸ نیز او مسئول تشدید احکام قضایی علیه معترضان بود. اعترافات اجباری تلویزیونی را «قانونی» دانست، در حالی که بازداشت‌شدگان زیر شکنجه سخن گفته بودند.
جنایت کهریزک؛ مرگ در زیر دست حکومت خامنه ای
بازداشتگاه کهریزک در تابستان ۸۸ به دستور دادستانی تهران و با نظارت مستقیم دری نجف‌آبادی به جهنم معترضان تبدیل شد. محسن روح‌الامینی، محمد کامرانی، امیر جوادی‌فر، رامین آقازاده قهرمانی و احمد نجاتی‌کارگر زیر شکنجه جان باختند. او بعدها این جنایت را هم «خودسرانه» خواند.
مرگ زهرا کاظمی زیر نظارت دادستانی
زهرا کاظمی، خبرنگار ایرانی-کانادایی، تیر ۸۲ مقابل زندان اوین بازداشت شد و هجده روز بعد با سر شکسته جان باخت. دری نجف‌آبادی به عنوان دادستان کل کشور هیچ‌گاه پیگیر قتل او نشد و آن را «غفلت» نامید.
گرگی که دیگران را گرگ می‌خواند
اکنون همین دری نجف‌آبادی، که دستش تا مرفق به خون آلوده است، در سیرک نماز جمعه اراک از «گرگ‌بودن دیگران» سخن می‌گوید. او که سال‌ها گرگ‌های وزارت اطلاعات را هدایت کرد، امروز ترس ووحشت او را فراگرفته است و حکومت را به بلاتکلیفی هشدار می‌دهد.
این نمایش سردرگم که حاکی از درگیری با بحران های مرگبار را نشان می‌دهد، پرده دیگری از بحران عمیق دیکتاتوری است؛ حکومتی که جنایتکارانش حتی در برابر دشمن خارجی هم زبان به انتقاد گشوده‌اند، چون می‌دانند پایه‌های دیکتاتوری لرزان‌تر از همیشه است و بوی سرنگونی همچون آتشی سوزان به جان‌شان افتاده است.
