عفو بین‌الملل؛ پنهان کاری قضائیه ایران؛ عفو بین‌الملل با انتشار نامه‌ای نسبت به مشخص نشدن محل دفن اجساد زندانیان سیاسی اهوازی اعتراض کرد. عفو بین‌الملل اعلام کرد که سه هفته پس از اعدام ۴زندانی عرب جاسم حیدری، علی خسرجی، حسین سیلاوی و ناصر خفاجیان هنوز مشخص نیست که پیکر آنان کجاست.
عمل مجرمانه ناپدید سازی قهری
این نامه که خطاب به قضائیه ایران، رئیسی نوشته شده است، مقامات ایران را متهم کرد که در باره سرنوشت چهار زندانی گفته شده و محل دفن آنان پنهان‌کاری می‌کنند. عفو بین‌الملل این اقدام مقامات ایران را عمل مجرمانه ناپدیدسازی قهری نامید.
چهار زندانی سیاسی اهوازی علی خسرجی، حسین سیلاوی،ناصر خفاجیان و جاسم حیدری روز ۱۰ اسفند در زندان سپیدار اهواز اعدام شدند. اتهام سه تن از آنان حمله به یک پاسگاه انتظامی در خارج از شهر اهواز و یک کلانتری در شهر اهواز عنوان شده است. سپاه پاسداران مدعی است که در حمله به کلانتری دو مأمور انتظامی کشته شده بودند.
جاسم حیدری نیز با اتهام من در آوردی «بغی» به خاطر همکاری با یکی از «گروه‌های مخالف نظام» به اعدام محکوم شده بود. حکم او در آبان ماه ۹۹ در دیوان عالی کشور تأیید شد. احکام اعدام در ایران همراه با نقض حقوق بشر زندانی و بدون رعایت آئین دادرسی انجام می‌شود.
بیشتر بخوانید
اعدام جاسم حیدری به همراه سه زندانی سیاسی دیگر در اهواز
جمعبندی سرکوب و نقض حقوق بشر در ایران فوریه۲۰۲۱
اعدام بدون رعایت آئین دادرسی
عفو بین‌الملل پیشتر طی نامه‌یی به رئیسی رئیس قضائیه ایران خواستار توقف اجرای حکم اعدام این چهار زندانی سیاسی و دادرسی مجدد عادلانه در خصوص آنان شده بود.
در آن نامه تصریح شده بود که مراحل دادرسی در خصوص پرونده این محکومان به پایان نرسیده است. همچنین در نامه آمده بود که حکم اعدام آنان غیر قابل قبول است.
پنهان کاری قضائیه ایران
پیشتر از این گزارشی در مورد نحوه اعدام این چهار زندانی منتشر شده بود. در این گزارش تصریح شده بود که صحنه اعدام آنان یک اعدام معمولی نبود. این ۴زندانی و خانوادههایشان به شدت شکنجه شده بودند. در این گزارش هولناک می‌خوانیم: «سه زندانی سیاسی علی خسرجی، حسين سيلاوی و جاسم حيدری كه از انفرادی‌های زندان شيبان به زندان سپيدار در روز اعدام منتقل شده بودند، روی صورت و جاهای مختلف بدن آنان آثار كبودی ناشی از شكنجه دیده می‌شد. هر سه زندانی قبل از اعدام چندين روز در اعتصاب غذا بسر بودند. آنان لب‌هایشان را دوخته بودند. آثار شکنجه بر روی لب‌های آنها نمايان بود. دست راست علی خسرجی كه پلاتين داشت ورم كرده بود».
شکنجه زندانیان وخانواده‌شان قبل و بعد از اعدام
در قسمت دیگری از آن گزارش هولناک می‌خوانیم که در روز اعدام، هریک از این زندانیان یک عضو خانواده‌شان به زندان احضار می‌شوند.
بعد از یک ملاقات چند دقیقه‌یی هر چهار زندانی را می‌برند. هر كدام از افرادی كه در ملاقات حاضر شده بودند در اتاق‌های جداگانه چشم بسته نگهداری شدند. بعد از ۲۰دقيقه چشم بسته هر كدام را بطور جداگانه بر بالای چهار كيسه سياه می‌آورند تا پیکر عزیزان‌شان را شناسایی کنند.
به این ترتیب ظالمان در قضائیه ایران طی ۲۰دقیقه در حالی که خانواده‌ها هنوز لذت دیدار چند لحظه‌یی با عزیزان‌شان را با خود مرور می‌کردند، آنان را به دار آویختند. به این ترتیب ساده‌ترین اصول انسانی و حقوق بشر در حق این زندانیان اعدام شده و خانوادههایشان نقض شده‌است.
