وجاره روستایی است در نزدیکی اصفهان در شمال شرق این شهر. به دلیل سیاست خانمانسوز حاکمیت، زاینده رود که منبع حیات و زندگی این مردم بود، خشکید. اکنون مردم روستای وجاره اصفهان گرد هم آمدند و حقآبه خود را طلب کردند. البته این اولین بار نیست که این مردم معترض برخاستند. از سال ۹۸ و ۹۹ کشاورزان محروم این روستا دارند فریاد می‌کشند. اما کو گوش شنوا؟
این بار روز دوشنبه ۳۰فروردین، کشاورزان روستای وجاره اصفهان برای پیگیری حقآبه خود در مهدیه این روستا گرد هم آمدند. در این تجمع یکی از زنان کشاورز روستای وجاره طی سخنانی تاثیرگذار و شجاعانه تأکید کرد که تا گرفتن حقوق‌مان می‌ایستیم و کوتاه نمی‌آئیم. (تجمع کشاورزان اصفهان دراعتراض به برداشت آب از زاینده رود)
این زن هموطن اصفهانی در بخشی از سخنانش گفت: هشدار دیگری دارم به آقای جعفری، می‌خواهند با قانون‌شکن‌ها برخورد کنند! قانون‌شکن شمائید، شما مجرمید، شما باید تعقیب شوید و حق کشاورزانی که چندین سال است به آنها خیانت شده باید بدهید. ما به هیچ وجه نمی‌گذاریم پروژه بن بروجن اجرا شود.
من یک زن کشاورز هستم. خدایا! به حق آقا علی امیرالمومنین قسم‌ت می‌دهم که دست خیانتکاران را از زاینده رود کوتاه بگردان!
ما یقینا پیروز می‌شویم! حتی اگر اعدام شوم
آقا امیرالمومنین درس میدهد که به پا خیزند و حق خود را از زورمندان بگیرند و یقینا پیروز می‌شوند. ما نمی‌گذاریم پروژه بن برجن اجراء شود. قانون‌شکن شمائید! چندین سال است که به کشاورزان خیانت شده…
او خطاب به مقامات حکومتی که حقآبه این کشاورزان را قطع کرده‌اند گفت: از بس مال حرام در شکم دارید هم کور شده‌اید هم کر. ما ایستاده‌ایم. بگذاریم نسل آینده به ما نخندد که بگویند ای خاک بر سر پدران و مادران ما که به حقآبه آنان تعرض شده و سرمایه ملی شهرشان را بردند… بگذارید فرزندان‌تان بدانند که جلوی این نامردان ایستادید و حقآبه زاینده رود را برگرداندید.
من خودم اگر بین سی وسه پل و بین خواجو اعدام شوم، روی کرسی اعدام بروم، از آن بانویی الهام گرفتم که به خاطر حقش بازویش شکسته شد و فرزندش سقط شد…
اگر کشته شوم؛ خودم و فرزندانم فقط به خاطر زاینده رود…
انشاءالله زاینده رود را بر می‌گردانیم.
