ورزش ایران در اسارت نظام زن ستیز: گفتگو با بهرام مودت

بهرام مودت:  سحر با آتش زدن خودش نوری را روشن کرده، برای آینده دختران و زنان ایران، این اقدامش شجاعانه و آگاهانه بوده، راه دیگری نمی‌دیده، از این بابت در ایران بین ورزشکاران و در جامعه بین‌المللی و سازمانهای ورزشی و سازمانهای حقوق بشری واکنش‌های از خودشان نشان دادند. با توجه به سوابقی که از قبل داشتیم خودم باور نمی‌کردم ولی از آنجا که این اقدام آن هم به این دلیل واکنش‌های خیلی زیادی داشته، یک موضوع را اشاره بکنم، در همین مورد فیفا فدراسیون فوتبال تا ۱۰ شهریور به فدراسیون فوتبال ایران التیماتوم داده بود، که باید موضوع ورود زنان و دختران ایرانی به استادیومهای ورزشی را تعیین تکلیف بکند، آن هم نه با حقه‌های خاص آخوندی که برای بازیهای ملی و آن هم گزینشی، بلکه باید آزاد باشد و بتوانند هر خانمی و  یا دختری بلیط ورود به استادیوم را خرید بکند. فیفا در مورد خوسوزی سحر واکنشی نشان داده و گفته ایران باید امنیت زنان را تامین کند  دراینستاگرام خودش نوشته: امروز از یک فاجعه غم‌انگیز در ایران مطلع شدیم و عمیقا از این تراژدی متاسف هستیم و این را به خانواده و دوستان سحر تسلیت می‌گوییم. سخنگوی مجاهدین واکنش نشان داده و اشاره شده که چنین شرائطی ایجاد شده که این دختر دست به چنین کاری بزند، کمیسیون زنان شورای ملی مقاومت اطلاعیه‌ای داده و در بخشی از آن گفته جان باختن تراژدیک سحر خدادادی قلوب مردم ایران بخصوص زنان ودختران جوان را از ستم رژيم آخوندی به آتش می‌کشد، عزم آنان را برای سرنگونی و استقرار برابری و آزادی جزم‌تر می‌کند. همچنین ورزشکارانی که سابقا در مورد ورود زنان به استادیوم آزادی ازجمله شجاعی واکنش نشان دادند. همینطور آندرانیک تیموریان که قبلا کاپیتان تیم ملی بوده در توئیترش این را مطرح کرده، فرهاد مجیدی همینطور و امروز ویدئوی را دیدم که قرار بود تیم ملی ایران در مقابل تیم هنگ‌کنگ قرار بگیرد، هواداران و تماشاچیان تیم ملی هنگ‌کنگ با سحر اعلام همبستگی کردند، و اینکه این حق باید به زنان داده شود که در استادیومها بتوانند حضور داشته باشند. مسعود شجاعی واکنشی از خودش نشان داده  همینطور پوریا غفوری، شجاعی بعد از ابراز تاسف گفته برای آیندگان غیر قابل درک  نشات گرفته از تفکری پوسیده و چندش آور است، پوریا غفوری گفته قابل توجیه نیست مثل بسیاری از قوانین پوسیده در گذشته که وجود داشت.

کاش یک اتحاد همگانی داشتیم که خانم‌ها به حقشان که ورود با احترام به استادیومهای فوتبال است می‌رساندیم، حتی تیم‌ها و بازیکنان خارجی هم همینطور،  یک خانم از سوئد اعلام همبستگی کرده، همچنین تیم آث میلان ایتالیا در این مورد لگوی خودش را از قرمز به آبی تبدیل کرده است، مهمتر از اینها سارمان عفو بین‌آلمللی هست، که امروز انتشار داده به نکاتی اشاره کرده که مقاومت سالها است همین نکات را مدام و مستمرا اعلام می‌کند. مدیر پژوهش عفو بین‌المللی از فوتبال آسیا خواسته عاجلانه برای پایان دادن به این ممنوعیت تصمیمی اتخاذ کنند، اشاره کرده مرگ سحر نباید نادیده گرفته شود و اگر قرار باشد از تراژدی بیشتری در آینده جلوگیری شود این مرگ باید در ایران تغییراتی ایجاد بکند. همچنین محکومیت این عمل که این دختر مجبور شده و دست زدن به چنین عملی زده زیاد است و ادامه دارد.  با توجه به تمام اسنادی که وجود دارد و فیفا به تک به تک این اسناد آگاه هست، بخاطر همین موضوع التیماتوم داده، الان با این سندی که قلب همه ما را جریحه‌دار کرده یعنی آتش زدن سحر فیفا با این سند که در جامعه ورزشی اتفاق افتاده  این موضوع را جدی بگیرد و ما ببینیم این خودسوزی بی تاثیر و بی ثمر نیست.

بهرام مودت:  اگر به سابقه رژیم در مورد زنان، تحقیر و تبعیض نگاهی داشته باشیم از همان زمانی که حجاب اجباری را اجرا کرد، در تمام عرصه‌ها شاهد بودیم بخصوص در ورزش زنان این ابزار را استفاده کرد یعنی استفاده از ورزش بعنوان یک ابزار برای سرکوب بیشتر و برای کنترل بیشتر و اهداف دقیقا ضد زن، یعنی زن‌ستیزی، چرای آن مشخص است بدلیلی پتانسیل زنان و پتانسیلی که در زنان ایران هست و از روز اول نشان دادند در مقابل این رژیم پلید از خودشان مقاومت نشان دادند ودر این ۴۰ سال شاهدیم علیرغم اینکه بیشترین سرکوب را زنان تحمل کردند باز دست از مقاومت برنداشتند. استادیومهای ورزشی مثل بمب ساعتی عمل می‌کنند، با توجه به انیکه کلیت این رژیم را مردم ایران نمی‌خواهند در راستای آن طبعا از هر فرصتی استفاده می‌کنند، استادیومها وقتی انبوهی از جمعیت جمع  می‌شوند که اگر دختران و زنان هم جمع بشوند، این بمب ساعتی هر لحظه عمل خواهد کرد، این موردی است که رژیم بدرستی به آن آگاه هست و با تمام قوا و ابزار و سیستمهای سرکوبش سعی می‌کند، اولا مانع چنین مطالباتی از طرف دختران و زنان می‌شود،و واقعا  وادار بشود که عقب نشینی بکند و سعی می‌کندبیشتر و بیشتر. و نمونه‌اش را دیدیم فقط بخاطر وارد شدن به استادیوم دختران با تغییر قیافه و گذاشتن ریش و لباسهای پسرانه و ترفندهای بسیاری  با زیرکی های خاص خودشان و بعضا دستگیر می‌شوند و اگر در مملکتی قانونی باشد که باعث دستگیری دختران و زنان می‌شود باید دید این رژیم چقدر از دختران و زنان در صحنه‌های اجتماعی و تجمعات در استادیومهای ورزشی هراس دارد و این هراس فقط ار سرنگونی است.

هموطنی گفته آخوند های جنایتکار باهر حربه‌ای برای ادامه رژیم پلیدشان استفاده میکنند و مابرآنیم که او را باتمام حربه های ساختیگی اش به زباله دان بسپاریم. سحر در آتش آخوندزدگی سوخت همانطور که روزانه صدها نفر درخلوت درون خود می‌سوزند ونامی  از آنها برده نمی‌شود ..چاره این دردکجاست  وتکلیف ما چیست وما نباید بی تفاوت باشیم ..

نکاتی که این هموطن گفته واقعیت روز ما هست ومانباید ساکت  بنشینیم وباید کاری کنیم این وظیقه تک به تک ما است که از چنین حوادثی جلوگیری بکنیم و در راستای سرنگونی بتوانیم هر کدام وظیفه خودمان را انجام بدهیم، ما نمی‌توانیم در مقابل این همه درد و رنج ساکت باشیم و فقط تماشاچی باشیم،این  به وظیفه و وجدانهای تک به تک ما برمی‌گردد و اینکه وقتی رژيم این بلاها را در این ۴۰ سال و اندی یر مملکت آورده نتایجش را در تمام عرضه‌ها می‌بینیم، در ورزش هم همینی است که هست، بنابراین من تاکید می‌کنم بر روی صحبتهای این دوست عزیز و هم به نکاتی که اشاره کرد تایید می‌کنم.

بهرام مودت:  در رشته های انفرادی مثل کشتی و جودو و این رقابتها این امکان و احتمال وجود دارد که ورزشکاران ایرانی در مقابل ورزشکاران اسرائیلی قرار بگیرند، این یکی از حیله‌گریها و عوامفریب‌های این رژیم هست که به قولی کاسه داغتر از آش شده و البته با اهداف شومی که دارد و نتایجش را بین فلسطین و لبنان و در آن منطقه سیاستهایش را می‌بینیم، بالاجبار از ورزشکاران ملی که شانس قهرمانی بدست آوردن افتخارات و کسب مدال طلا و نقره و برنز را دارند بخواهد بالاجبار به حریفی که در روبرو دارند ببازند که در جدول به حریف اسرائیلی نخورند و رقابت نداشته باشند، حتی اگر رقابت هم نداشته باشند ولی قرار است که مقامی بدست بیاورند برای اینکه در سکوی گرفتن طلا و یا نقره و برنز باید بطور طبیعی در کنار هم قرار بگیرند از اینکه در کنار ورزشکار اسرائیلی نباید قرار بگیرند باید بازنده شوند. این یک تحقیر و ظلمی است در حق ورزشکاری که تلاش می‌کند، با امکانات محدود و یا که اصلا وجود ندارد یک ورزشکار تلاش می‌کند با افتخاراتی برسد که سربلند باشند هم برای کشورش و هم برای خودش و چقدر دردناک است مثلا در روی تشک کشتی و یا در جودو شاهد این باشیم مربیانی که در کنار ورزشکاران هستند بجای اینکه فکر بکنند یا ایده ای بدهند که ورزشکار فن جالبی را بزند یا نقاظ ضعف حریف را گوشزد بکنند مدام فریاد بزنند فلانی باید بازی را ببازی. حالا یک ورزشکار که با این هدف و با این آرزو و رویا به رقابت می‌پردازد، چه حالتی دارد و این دردی بزرگ برای ورزشکاری در سطح ملی است و نمونه الان که در اخبار در رسانه‌ها و فضای مجازی هنوز هم مورد بحث است همین جودو کار قهرمان جهان و آسیا سعید ملایی بوده و آنقدر مدارک واضح هست که حتی فیلمبرداری هم شده و نگاه‌ها نسبت به وضعیت رژیم تغییر کرده می‌بینیم فدراسیون بین‌المللی جودو موضع‌گیری می‌کند و چطور از سعید ملایی حمایت می‌کند و صحبتهای که از مسئول فدراسیون جهانی شنیدم قابل تحسین است در جایی اشاره کرده بودم فیفا یکی از بزرگترین و قدرتمندترین فدراسیونهای جهانی است راه برای بقیه فدراسیونهای جهانی باز می‌شود و فدراسیون جودو هم همین را خواسته و گفته الان فقط فدراسیون جهانی جودو نباید باشد بقیه فدراسیونها باید اقدام موثر داشته باشند در ارتباط با این سیاست که روحیه ورزشکار را خرد می‌کند و ورزشکار را بجایی می‌رساند که ما در ۳۰ سال گذشته شاهدش بودیم . ورزشکار بعد از این اتفاق و اینکه باید ببازد کمتر شده به آن افتخارات و مقاماتی که خواسته برسد، اکثرا یا از ورزش خداحافظی کردند و بعضا برخی در وضعیت بد اقتصادی بسر می‌برند و در حال دستفروشی در کنار خیابان عکس‌هایشان را می‌دیدیم. واقعا دردناک است آن چیزی که در اطلاعیه فدراسیون جودو دیدم صحبتی بود که کردند و برای تک به تک ورزشکاران مهم است و به سعید ملایی گفته باید مهمترین تصمیم زندگیت را بگیری، اطاعت کنی و به کشورت برگردی و یا تن به خطر بدهی و برای آزادی مبارزه کنی!!!  این زیباترین جمله‌ای است که تا الان از طرف یکی از نهادی بین‌المللی ورزشی دیدم یعنی در واقع به موضوعی اشاره کرده که خاص تک به تک ما ورزشکاران است، یعنی سوالی است که الان روی میز است، بخصوص در این وضعیت، از یک طرف شاهد چنین فجایعی بر روی تشک کشتی یا جودو،  از طرف دیگر دختر جوانی بنام سحر خودش را آتش می‌زند، آیا آتش زدن سحر و شعله‌ور شدنش فقط برای خاطر اینکه خودش را بکشد، یا اینکه نه می‌خواهد وجود همه ما را با این آتش روشن بکند!! برای همین است ما باید اینجا مثل همان جمله رئيس قدراسیون جودو گفته تصمیم بگیریم یا باید خفت و خواری را بپذیریم و یا نه تصمیم جدی بگیریم و مبارزه بکنیم، هزینه دارد و من نمیخواهم اینجا برای کسی نسخه بپیچم ولی حتما هزینه دارد، ولی چه باید کرد؟ چکار می‌توانیم بکنیم، اگر رژیم ادامه پیدا بکند بیشتر و بیشتر سرکوب و اعدام می‌کند بیشتر و بیشتر دختران و پسران جوان کشورمان دست به خودکشی می‌زنند، این پیامی است که از اقدام سعید ملایی و این انعکاسی که تاکنون در رسانه‌ها و فضای مجازی داشتیم.

بهرام مودت:  خیلی زیاد هستند و اگر بخواهیم به تک به تک آنها بپردازیم زیاد هستند، ولی چیزی که خاص است و تا الان نبوده پناهنده شدن ورزشکاران معلول است، در یک مملکتی انسانی معلول به هر دلیلی معلول می‌شود ولی باز این انگیزه را دارد که به ورزش بپردازد آنچنان شرائط برای او سخت می‌شود که دست به چنین اقدامی می‌زند مثل سامان بلاغی، اگر اشتباه نکنم قهرمان تیروکمان باید باشد، اسامی چند تا را بخوانم علیرضا کریمی، کشتی‌گیر آزاد ایران، که البته این موضوع نبایستی مسابقه می‌داد، ولی در این چند سال گذشته تعدادی زیادی بخصوص در رشته‌های انفرادی بود،  در مورد جودو و تیروکمان که من خاطرم هست، یک نمونه که باید ببازید در رابطه با علیرضا کریمی کشتی‌گیر آزاد ایران است، که در رقابتهای کشتی آزاد ایران در زیر ۲۳ سال در مقابل نماینده روسیه تن به باخت عمدی داد تا به مسابقات ادامه ندهد، در جایی صحبت کرده و من می‌خواهم از رو بخوانم، عنوان می‌کند وقتی این حرف را شنیدم یعنی باید ببازد دنیا بر روی سرم خراب شد در یک آن تمام زحمات و سختی‌های که در تمرینات و دور از خانواده برای کسب مدال طلا داشتم از جلوی چشمانم گذشت، شوکه شده بودم، انگاری سطل آب یخ را روی سرم ریخته بودند، دیگر قدرت ایستادن بر روی پاهایم را نداشتم دیدم همه کادر فنی که بودند ۱۰ نفره فریاد می‌زدند باید ببازی!! باید ببازی!! این ورزشکار ببینید با چه روحیه‌ای فردا می‌تواند ادامه بدهد، متاسفانه از این دست زیاد است.

بهرام مودت:  من بارها در مورد ورزش ایران گفتم و اینجا تکرار می‌کنم که ورزش ایران ورزش بیماری است، علت بیماریش هم مدیریتی است که آخوندها بر آن تحمیل کردند، بخصوص با ورود سپاه و افراد سپاه در تمام امور ورزشی و دیگر مدیرانی ز وابستگان همین حکومت آخوندی هستند، ورزش را در دست گرفتند و با تسلطی که بر همه امور دارند اهدافی را دنبال می‌کنند جدای از اهدافی که برای ورزش هست، که در آن ورزش سلامت جامعه در یک بخشش و بعد ورزش قهرمانی همه اینها را در دست خودشان گرفتند و کاملا کنترل می‌کنند و همین تسلط و کنترل ضرباتی بسیار غیر قابل جبران را به ورزش در تمام رشته‌ها زدند.، اگر گاه و گداری شاهد هستیم یک تیم و یا یک فرد عنوانی را بدست می‌آورد نه ار بابت اینکه اینها برنامه ریزی کرده باشند،بلکه به آن فرد یا تیم برمی‌گردد که با پشتکار و انگیزه خودش توانسته از قابلیت‌های خودش استفاده بکند با تمام کمبودهای که همه به آن اذعان دارند، در رابطه با لباس و کفش و اردوی آمادگی و مسابقات آمادگی همه را در مسائلی که دنبال می‌کنیم می‌بینیم، بنابراین ورزش بعنوان یک بیمار عمل می‌کند، آن چیزی را که می‌بینیم با هیچ معیار و شاخصی نمی‌توانیم به آن بپردازیم و بتوانیم با کشور دیگری مقایسه بکنیم.

در مورد زنان تنها کشوری است که زنان و دختران اجازه ورود با استادیوم را ندارند، یک بیمار را می‌شود علاج کرد ولی اینها در پی این نیستند، فقط می‌خواهند شرائط را به همین شکل نگه بدارند تا بتوانند کنترل بکنند با توجه با الزاماتی که در جامعه وجود دارد با حداقل‌ها با کنترل خودشان به آن پاسخ بدهند، با اهداف خودشان جای که میخواهند تیم اعزام بشود، و اگر ورزشکاری بخواهد اعزام بشود خارج از کنترل و اهداف خودشان مانع شوند، نمونه‌های زیادی بوده که یا ورزشکاران اعزام نشدند یا تیم‌ها اعزام نشدند، ولی اگر به سلامت جامعه بپردازیم، بزهکاری و اعتیاد و فحشاء و فجایع دیگر تا چه اندازه گسترش پیدا کردند، و اگر بر عکس به بودجه اختصاص داده شده به ورزش نگاهی بیندازیم واقعا جای تاسف است، نگاه کلی این سیستم آخوندها به ورزش کاملا نگاه ارتجاعی و عقب‌افتاده است، اگر به این حداقل تن می‌دهند این اجبار است، اجبارش به مطالبات جوانان برمی‌گردد، به مطالبات دختران و زنان برمی‌گردد و انسانهای دلسوز و آگاه هم در جامعه هستند ورزش می‌تواند وسیله و پدیده‌ای باشد برای سالم بودن و سالم نگه داشتند ولی اگر به دستگاه نگاهی بیندازیم صفر است و صفر، نمونه‌اش هم همین موضوعی که مورد بحث ما قرار گرفت آتش زدن سحرخدایاری و پناهنده شدن سعید مولایی که باید بازی را می‌باخت از این دست هر روز در جامعه اتفاق می‌افتد.

بهرام مودت:  با این رژیم و روشی که در مورد ورزش می‌رود هیچ راه حلی متصور نیست، بجزء اینکه سرنگون بشود و بتوانیم یک برنامه مدون و نو و جدید پیاده بکنیم، ورزشگار وقتی از مسائل قهرمانی دور می‌شود اهداف ورزش ندارد، در یک کلمه می‌توانم بگویم باید کوشید و هزینه داد تا رژیم سرنگون بشود تا بتوانیم پایه و اساس یک ورزش سالم را بریزیم.

بهرام مودت:  بارها بعنوان یک پیشکسوت از تیم‌ها و ورزشکاران و هواداران خواستم که به وظیفه ورزشی و ملی خودشان عمل بکنند، با این فاجعه‌ای که اتفاق افتاده که سحر خودش را آتش زد یعنی تمام وجود تک به تک ما را آتش زد و موضوع از اینکه این خواهر یا مادر من نیست گذشته، الان تک به تک دختران جامعه ما و همینطور پسران ببینید در چه وضعتی قرار گرفتند و الان بخصوص که بحث ما ورزش است وظیفه تک به تک ما است که الان تعیین تکلیف بکنیم. جمله‌ای از رئيس فدراسیون جودو را خواندم این فقط خاص سعید ملایی نیست مربوط به تک به تک ما می‌شود، مربوط به تک به تک شما ورزشکاران است، شما ورزش‌دوستان و شما هواداران است. همینطور که علی کریمی در این مورد موضع گرفته و گفته که باید با آن برخورد کرد بخاطر همین من صحبت علی کریمی را عاریه می‌گیرم و می‌گویم از امروز باید تمام مسابقات را تحریم بکنیم با نرفتن ما به ورزشگاه‌ها سیستم سرکوبگر رژیم کاری نمی‌تواند بکند، ممکن است برای ورزشکاران سنگین تمام بشود چون محدود هستند و مورد مجازت قرار می‌گیرند ولی وقتی صدها تماشاچی به استادیومها نروند رژیم کاری نمی‌تواند بکند، از این مقطع به بعد وطیفه ما است، که اگر ورزش می‌خواهیم، ورزش سالم بخواهیم، ورززشکار می‌خواهیم، ورزشکار سالم می‌خواهیم، ورزشکاری که پشت مردم بایستد در کنار مردم بایستد، بنابراین برای خواسته‌های خودمان، مطالبات خودمان در اولین قدم باید بایکوت بکنیم، تحریم بکنیم، بخصوص که الان «دربی» بزرگی بین پرسپولیس و استقلال اگر اشتباه نکنم در هفته آینده باید باشد، این همه جوان و جمعیت بخاطر سحر و سحرها که ما الان ۴۰ سال است شاهد آن هستیم جان خودشان را از دست دادند و یا در زندانها بودند و یا اعدام شدند و یا سرکوب و تحقیر شدند، همین بازی دربی را تحریم بکنید، این پاسخی است به سحر و خواست سحر و سحرها، این خواست و پیشنهاد من است، می‌دانم کار سختی است ولی باید برای سرنگونی رژیم باید کارهای سخت را به عهده گرفت.