هنرمندان در قیامهای عراق و لبنان ، نقش برجسته‌ای دارند.
تصاویری که از قیام عراق منتشر شده، زنان نیز در اقشار مختلف، از دکتر و پرستار، دانشجو، دانش‌آموز، معلمان و وکلا، تا سایر اقشار، فعالانه در تظاهرات شرکت دارند. هنرمندان هم، نقش ویژه‌ای، در قیامهای عراق و لبنان ایفا کرده و میکنند. خواننده‌های عراقی و لبنانی همچنین، ترانه‌های بسیاری برای قیام‌کنندگان خوانده وآنها را تشویق به استمرار قیام تا سرنگونی میکنند.
برای بررسی این موضوع، خانم گیسو شاکری، هنرمند محبوب مقاومت ایران، درگفتگویی با تلویزیون ایران آزاد ، به آنها پرداخته وبه سئوالات پاسخ میدهد
گیسو شاکری: چیزی که در روزهای اول در قیام عراق مشاهده شد حضور پر رنگ هنرمندان بود از همه اقشار یعنی هنرمند سینما که در میدان تحریر مجروح شد آسیه کمال و من چند نام دارم اشاره کنم مثلا در لبنان نادی کی معروف ترین هنرمند در لبنان است و در خیابان و در همبستگی با مردم لبنان برای آنان برنامه اجرا کرد، جلال کامل، سنا عبدالرحمان، احمد الخیر ظنزپرداز معروف عراقی که علیه خامنه‌ای برنامه اجرا کرد و صباح المهدوی، ام الجلیل همه هنرپیشه ها و خواننده ها و هنرمندانی بودند که در خیابان در کنار مردم بودند.
یعنی خودشان را برتر و سیلبریتی حساب نمیکردند بخشی از مردم و با مردم بودند نه با دولت و با رژیم آخوندی و نه با دولتمردان نبودند، این خیلی پر رنگ بود.
حتی نقاشی های که هنرمندان در خیابان میکشیدند، آن هم بخشی از همبستگی هنرمندان و نقاشان بود که در خیابانها این قیام را به تصویر میکشیدند، حرکتهای اثرگذار نشان میدادند همه با هم هستیم، وقتی صحبت از همبستگی میکنم یک جنس دیگری را می‌بینم جنس دیگری که یعنی هنرمندانی که باید صدای مردم باشند، مجروح شدند و کتک خوردند، زنانی که تاکنون ۲ زن هم شهید شدند نور مروان و نور رحیم، یکی داشنجوی پزشکی بود که دست مزدوران و جلادان خامنه‌ای کشته شدند، ارتش عراق آمده و میگوید با مردم خودمان کاری نداریم، آنانی که تک تیرانداز هستند و مردم را میکشند حشدالشعبی و نیروهای نیابتی خامنه‌ای و سلیمانی هستند.
این را بخوبی مردم می‌بینند، هنرمندان هم میگویند علت فساد دولتی و سرکوب خامنه‌ای است، حتی در تلویزیون ظنزپردازشان میگوید. به قول هنرمندان و سلیبریتی‌های رژيمی هنرمندان عراقی نشان دادند از همان قشری هستند و خواسته‌شان همان خواسته توک توک سوار است، کسی که از پایین‌ترین قشر جامعه است.
هنرمندی که پایین ترین قشر جامعه را به تصویر میکشد، در زمان ما به این توک توکها میگفتند موتور سه چرخه و وانت بار سه چرخه، این توک توکها متعلق به پایین‌ترین قشر جامعه است، یا بیکاران جامعه که حتی تحصیلکرده هستند ولی مجبور هستند توک توک سوار شوند، چقدر حضور اینان در صحنه پر رنگ بود و هنرمندی که این شعر و آهنگ را ساخت توک توک را به ماشین زرهی تشبیه کرد، یعنی وسیله‌ای که با او مبارزه میکنیم و این چقدر پرشکوه است هنرمندان با پایین‌ترین قشر جامعه دست به دست هم بر علیه ستم و فساد دولتی در خیابانها بودند و این افتخار آمیز است.
گیسو شاکری: این ترانه آنقدر تاثیر گذار است که آدم دلش میخواهد در کنار آنان باشد و میگوید هی یالا سرنگون کنید!! به سیلبریتی‌های ایرانی که این مماشات را بس کنید، در کنار رژيم ایستادن را بس کنید، مزدور رژیم بودن را بس کنید، حمایت کردن از این رژيم را بس کنید، در کنار مردم ستمدیده و کارگران قرار بگیرید، صدای درد مردم ایران بشوید، در کنار مردم عراق و لبنان خاورمیانه را به صلح و امید برسانید، ببخشید مقداری احساساتی شدم و یاد ۴۰ سال پیش میافتم، دلم میخواهد این مردم موفق بشوند و موفق هم خواهند شد این قشر زحمتکش و ستمدیده به آن آزادی که دلشان میخواهد برسند، خودشان را از شر دارو دسته خامنه‌ای و خامنه‌ای و فساد در عراق آزاد کنند، امیدوارم که این طور خواهد شد. در تمام انقلابات جهان هنرمندان در صف اول مبارزه بودند، وقتی از هنرمند میگویم در دوران یونان تئودوراکیس و مرکوری چطوری در کنار مردم بودند، این بزرگترین هنرمندان در کنار خیابان می‌نشستند، همین الان مجسمه ملینا مرکوری روبروی بزرگترین استادیوم یونان هست، ویکتور خارا در انقلاب شیلی را می‌بینیم، چگونه جان خودش را از دست داد، فیروز برای فلسطین چگونه میخواند، در انقلاب مخملی در لهستان و در چک بزرگترین گروه های هنری در هنگام سرکوب کارگران توسط پلیس در جلوی درب کارخانه ایستادند و کنسرت دادند، آنقدر مردم زیاد جمع شده بودند که پلیس نتوانست برای سرکوب کارگران اقدامی بکند، یعنی جان خودشان را با هنرشان سپر کردند و نترسیدند و گفتند جانمان را از دست بدهیم برای کارگرانی که برای حقوق‌شان مبارزه میکنند، این نقش هنرمند است و وقتی صحبت از نقش هنرمند میکنیم نقش هنرمند در شرائط بحرانی جامعه را می‌بینیم، نه وقتی جامعه‌ای راحت و آرام است.
مثلا سوئد هنرمند معترض گوتودری را دارند، اعتراض میکند، به بی نظمی و بیعدالتی و هر چیزی که فکر مکینند باید اعتراض‌کنند، ولی ما در جوامعی مثل عراق و سوریه و یمن و ایران شرائط بحرانی داریم همین الان در شیلی و ونزوئلا هنرمندان آنان جلو هستند، هنرمندان شیلی همین الان در اعتراضات مردم در جلو صف ایستادند، این یک باید و رسمی است، در این لحظه باید نشان بدهی حمایت از مردم والا کنسرت بگذارد و در دوبی کنسرت بگذارد، یا در هالیوود کنسرت بگذارید و رژيم هم تماشاگر بفرستد اینها هنر نیست، هنر آن است که صدای درد مردم باشیم، هنر آن است در کنار مردم باشی و کشته شوی، ما دیدیم چگونه ویکتور خارا کشته شد، دیدیم در ایران در زمان انقلاب چگونه سعید سلطان‌پور را در زندان کشتند، هنر این است و هنرمندانی که در طول تاریخ خودمان داشتیم، از فرخی تا … الان حضور ذهن ندارم با دیدن این کلیپ بهم ریختم ولی هنرمندانی که داشتیم اینها الگوهای ما هستند، اینها دیوار ترس را میشکنند، اینها بعنوان الیت‌های جامعه و بعنوان چهره‌های بیرونی نشان میدهند و فریاد میزنند.
اگر هنرمندی آشنا بیاید این تاثیرگذارتر است، همین قدر هم شرم‌آورتر است که در شرائط بحرانی و مردم از ظلم و ستم و فساد بجان آمدند شما در کنار ظریف عکس بگیرید که ترروریست جهانی است، یا در کنار حداد عادل عکس بگیرید، یا در کنار سلیمانی دست به گردن بشوید، یا در مجلس جلاد اعظم شعر بخوانید، اینها شرم‌آور است.
مثلا دوران هیتلر از تمام هنرمندانی که با هیتلر بودند با ننگ نام میبرند، آنان نه تنها برای من نوعی بلکه برای تمام کشورهای در بحران الگو هستند، هنرمند خاصیتی دارد از صدا تا آثارش و نوشته‌هایش، بیشتر میان مردم میرود، خواننده یک خاصیتی دارد که حتی مردم بیسواد کلام خواننده را حس میکنند و میخوانند و وقتی ترانه‌ای اعتراضی و صدای درد دل خودشان باشد طبیعتا در تاریخ خواهد ماند و به مردم پشتوانه میدهد و در همبستگی و حمایت از مردم اثر خواهد گذاشت.
گیسو شاکری: این شیوه نقاشی سنتش از مکزیک آمده ولی انان هنرمند هستند که نقاشی میکنند، تصویر میکشند که قابل فهم برای همه است، نقاشیهای که واقعیت زندگی و حرکتهای که مردم انجام میدهند را روی صحنه میآورد و این را بزرگ میکشد دیدن این تصاویر تهییج کننده و مردم میتوانند ببینند، وقتی شما می‌بینید میگوید پس حرکت بعدی من هم میتواند بر روی دیوار بیاید و ماندگار بشود و این است که نقش نقاشیهای دیواری روی ماندگار بودنش و اینکه هر عابری پیاده‌ی که حتی نرسیده صحنه‌ی را ببیند وقتی از کنار آن دیوار رد میشود آن صحنه را دیده و در مغزش ثبت میشود، لذا نقاشیهای دیواری نقش تهییج و ماندگاری و همبستگی مردم در انقلابات گذشته را داشته است.
در ایران دیدم وقتی بچه های هنرهای زیبا نقاشیهای را بر روی دیوار میکشیدند گاهی اوقات مردم عابرین میگفتند میشود قلم را به من بدهی تا من هم چیزی بکشم، یعنی همه با هم درگیر حرکتی میشوند، و حرفشان را روی دیوار می‌بینند، اولین بار که در کانون پرورش فکری اعتصاب کرده بودیم و اولین اعتصاب در دوران بعد از روی کار آمدن خمینی و دارودسته جنایتکارش بود، در خیابان جم سابق تمام بچه های اهل هنر تئاتر و نقاشی و موسیقی شبها در خیابان بودیم و میخواندیم و حرف میزدیم و تمام بچه های اهل نقاشی آمده بودند و نقاشی کشیده بودند.
علامت پرورش فکری یک مرغ یا پرنده بود، این را در اشکال مختلف کشیده بودند در زنجیر و چشم بسته، اعدام شده، بعضی اوقات مردمی که از خیابان رد میشدند ایده میدادند که مثلا این مرغ را که سمبل بود و اذیتش میکردند را اینطوری بکشید، یعنی خودشان را در غم ما که در تحصن بودیم میدانستند، این نقش نقاشی های دیواری خیابانی است.
گیسو شاکری: شما مقداری تصاویر نشان دادید که نشان میداد زنان چطوری در جلوی صف ایستادند، چند صحنه و خبر بود که نشان میداد این زنان شجاع دیوارها را میشکنند، پای خواسته هایشان ایستادند و دیگران را هم میکشند، خانم معلمی که درب مدرسه را باز کرده و میخواست دانش‌آموزانش را بیرون ببرد، و عوامل رژيم و حشدالشعبی برای سرکوبش آمده بودند و او مبارزه میکرد، دیدم خانم پزشکی که در پاریس زندگی راحت داشته بلند شده آمده بود عراق برای مبارزه و کمک به هموطنانش، یا عکسی از خانم پزشکی که از فرط خستگی در کنار خیابان در آسفالت زیر پل خوابش برده بود، یا زنانی که در وسط خیابان برای قیام آفرینان نان می‌پختند، یا زمین را جارو تمیز میکردند، حضور زنان پر رنگ و باعث افتخار بود.
من درود میفرستم و اینکه نشان دادند زنان چه میزان توانمند هستند، شجاع هستند و این شجاعت را در برخی از حرکاتی که در ایران میشود را می‌بینیم، در برخی از فعالیتهای زنان کانون شورشی میکنند را می‌بینیم، من به امید روزی هستم که همین حرکت شعله هایش به ایران برسد و الان می‌بینیم حرکاتی را که در ایران پا میگیرد، ما هم از اینجا فوت میکنیم تا این شعله‌ها و آتشها به ایران برسد و زنان ایرانی شجاع در زندانها و خیابانها و همه به هم وصل بشویم، تا بتوانیم ریشه این فساد را بکنیم و مجددا درود میفرستم به زنان مقاوم و شجاع از هر قشر و طبقه‌ی، از هر باوری هیچ جدایی در بین آنان نبود، که بخواهد این گروه های را از هم بخاطر اختلاف سیاسی از هم دور کند، این درسی است که باید بگیریم همبسته و با همدیگر و یک خواسته تا نباشیم نمیتوانیم حرکت درستی را انجام بدهیم.
گیسو شاکری: زنان ایرانی در طول ۴۰ سال با نابرابری و ظلم و با نیروی سرکوب شدید تا همین الان شاهکار کردند، رژيم هم از دست آنان در عذاب است از اینطرف سرکوب میکند از آن طرف سر در میآورند.
برای همین این همه نیروی سرکوب دارد و هر لحظه منتظر است اما آن چه کمر رژيم را شکست، یا تمام سرمایه گذاری که در عراق کرده بود و این همه مزدور در عراق تولید کرده بود، چیزی که در نجف و کربلا که پایگاه استراتژیک آخوندها، فکر نمیکرد اصلا چنین اتفاقی بیفتد البته یادمان نرود اکثر این مردم شیعه هستند و در طی این سالیان رژيم آخوندی بر روی اینها سرمایه گذاری کرده بود برای اینکه برای خودش پایگاهی داشته باشد، اما فکر نمیکرد مردم روی پایه‌ای که بر مبنای دروغ و فساد و جنایت و خیانت و صدور حرکت ضدبشری باشد از او پشتیانی نمیکنند.
مردم بدنبال این هستند که به آرامش و عدالت برسند، نه به اعتیاد و فقر و فحشاء و فساد و هر چیز خانمانسوزی که رژيم ایران به منطقه صادر میکند.
رژيم از همین طبقه ضربه را خورد، و دمپایی بر روی عکسش زدند ، تصاویر خمینی و خامنه‌ای را آتش زدند، در کربلاء اسم خیابان که خمینی گذاشته بودند را عوض کردند به اسم «انقلاب اکتبر» گذاشتند
رژیم وقتی عراق را از دست بدهد میداند کارش تمام است، چون آنجا خیلی سرمایه گذاری کرده بود، این حرکت برای رژيم کمرشکن بوده و به همین علت تک تیرانداز آنجا میگذارد، وقتی پرچم سفارت ایران پایین کشیده میشود ، یک رژيم فاسد جنایتکار که این همه پول خرج کرده، این همه مزدور ساخته و مردم متدین باور داشتند که این آخوندها به وضع‌شان سروسامان میدهند، حالا این مردم از سفارت بالا میروند و پرچم آخوندها را پایین میکشند، و این سرافکندگی بیشتری برای رژيم ندارد.
بنابراین رژيم ضربه مهلکی خورده و امروز دیدم یکسری نیروهای سرکوبش را فرستاده است، اما مردم ستمدیده عراق از این مرز عبور کردند یعنی پای مرگ یا آزادی ایستادند، یا مرگ یا رفاء اجتماعی، یا مرگ یا نابودی دولتمردان فاسد، با هیچ چیز سازش نمیکنند چون میدانند پشت هر سازشی انگشتی و دستی از رژيم است، یا کسانی که میخواهند سازش بکنند آنان هم جزء فاسدان هستند.
بنابراین باید ببینیم بازتاب این حرکت و شکسستن کمر رژیم تا به کجا پیش میرود و از عراق و لبنان و به سوریه و یمن و در نهایت از ایران جمع میشود و حتما روز خوش خواهیم داشت. زنجیره مقاومت و ایستادگی و زنجیره هر لحظه با قیام بودن، زنجیره نگفتن حقائق، زنجیره حمایت از مقاومت مردم ایران، زنجیره وصل شدن به کانونهای شورشی، زنجیره ایستادگی و همبستگی و اتحاد و یک صدایی. از تمام عزیزان سپاسگزارم دست در دست کانونهای شورشی ایران را آزاد کنیم.
