نوروز مردم در سوگ غم سیلزدگان!گفتگو با عزیز پاکنژاد

عزیزالله پاکنژاد: من از آمار دقیقی از هموطنانی که جانشان را از دست دادند ندارم، هیچ مقام مسئولی وجود ندارد که برود و گزارش مسئولانه بدهد، هر چه هست جسته و گریخته از اینطرف و آنطرف و جوانب مختلف یا به اشکال تصادفی از تصاویری که بر روی شبکه‌های اجتماعی یا اینترنت می‌بینیم این هم توسط آماتورها گذاشته می‌شود یعنی همان کسانی که فیلمبرداری می‌کند و در شبکه‌ها می‌گذارند، از تصاویر حمل جنازه‌ها با قایق و تراکتور که می‌بینیم، یکی از مقامات رژیم به اسم مرتضی سلیمی رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر گفته در حادثه سیل روز گذشته ۲۳ نفر کشته شدند، ۱۹ نفر درشیراز، یک نفردر لرستان، یک نفر در کرمانشاه، یک نفر در کهگیلویه و بویر احمد و یک نفر در خوزستان جانشان را از دست دادند، که البته این آمارهای رژیم هست موثق نیست و همیشه رژیم تلاش می‌کند آمار قربانیان را در هر چیزی کم جلوه بدهد، با این تصور که اثرش کمتر است. تا الان ده هزار واحد مسکونی تنها در مناطق شمالی کشور آسیب دیدند، ۱۲ شهرستان استان گلستان تحت تأثیر سیل قرار گرفته و اوضاع در میاندرود و سیمرغ و جویبار و ساری و بهشهر و بابل هم بحرانی است، که اگر تا الان سیل بوقوع نپیوسته باید انتظار داشت که در آنجا هم بوقوع بپیوندد، از آمارهای که نوشته بودم ۵۰۰ واحد مسکونی در گلستان اساساً غیر قابل سکونت شدند و به ویرانه تبدیل شدند، چند نفر هم در استان گلستان جانشان را از دست دادند، بسیاری از روستاها آب آشامیدنی ندارند، عشائر استان‌ها هم که آمارشان نامشخص است، بخصوص در جنوب که در محاصره سیل قرار دارند، شهرهای مازندران با آلودگی و کمبود آب مواجه هستند، که کارگزاران رژیم اعلام کردند قطعی آب تا چند روز آینده ادامه پیدا می‌کند، یعنی الان آب ندارند، بیشترین آسیب و خسارت در استان گلستان به بار آمده که با زیر آب رفتن جاده‌ها ارتباط روستاها قطع شده است. میگویند ۹ تن که اکثر آنها بچه و کودک بودند طعمه سیل شدند، تعدادی هم مفقود هستند و تعدادی از مردم هم در محاصره سیل هستند و در خانه‌هایشان حبس شدند و محروم از دریافت هر کمکی هستند، هنوز آمار دقیقی از تعداد قربانیانشان نیست، میزان خسارت وارده به آنان هم در دست نیست، جانباختن احتمالی هم باید باشد ولی من در جایی ندیدم، که یک مسئولی به صحنه برود و آماری بدهد ولی چون این در رژیم هیچوقت انجام نمی‌شود، ما نمی‌توانیم آمار را با دقت اعلام بکنیم، بلکه باید صبر کنیم تا ببینیم چند نفر جانشان را از دست دادند و چه خساراتی به مردم میهنمان متاسفانه وارد شده است، تا بحال در گزارشات هست که چند ده نفر از هموطنانمان مصدوم شدند و یا جانشان را از دست دادند، مثلاً در شیراز اعلام کردند حدود ۱۵۰ نفر قربانی شدند، منتهی اینجا رژیم می‌گوید تعداد کمی در آنجا قربانی شدند، که این خساراتی که ما می‌بینیم با آماری که رژیم می‌دهد بسیار ابعادش با هم فاصله دارد، و آن چیزی که رژیم می‌گوید قاعدتاً نباید موثق باشد.

عزیزالله پاکنژاد: نیازهای ضروری مردم خیلی مشخص است، مردم سیلزده بطور واقعی در وضعیت خیلی وخیمی قرار می‌گیرند، مردم ناگزیر هستند فقط و فقط بر روی امکانات خودشان حساب بکنند، این را تجربه ثابت کرده و همیشه دیدیم در همان شهر خودشان بمانند و به امکانات خودشان تکیه بکنند، چون نظام حکومتی هیچ کاری برای آنان نمی‌کند، بنابراین امید بستن به کمکهای حکومتی یک چیز واهی است یعنی آدم نباید امید داشته باشد این حکومت کمکی بکند، خصوصاً در چنین مواردی که بخواهد کمکی بکند این واهی است و این انتظار داشتن بی فایده است، این را هم من بعنوان یک واقعیت بگویم که برای مردم ما روشن است تفاوت نمی‌کند سیل یا طوفان پیش بینی بشود یا نشود، با خبرشان بکنند یا نکنند، هشدار بدهند یا ندهند، چون هیچ امکان انتقال به جای دیگری یا امکانات ا مدادی از طرف رژیم وجود ندارد، چون این دستگاهها علی القاعده باید بتوانند قبل از حادثه جان مردم را نجات بدهند، اما چون وجود ندارد پس این فجایع است، نه نهادهای متخصص با سوانح وجود دارد نه هیچ بودجه قابل ذکری یا کمک به مردم در این شرائط اضطراری در بودجه سالانه مملکت پیش بینی شده، و در بودجه ۹۸ پیش بینی نشده و قبلاً هم نبوده عدم مدیریت کمک رسانی به سیلزدگان گلستان توسط مسئولین، شما میدانید الان مسئولین استان گلستان در خارج و مشغول تعطیلات عید با خانواده‌هایشان هستند، که باعث انتقاداتی در درون خود رژیم شده است، استاندار قبلی که عوضش کردند، خودش گفته بیمار شیمیایی بوده و رفته برای معالجه و الان نمی‌تواند بیاید، اما این توجیهات مردم را و هیچ کس را نمی‌تواند گول بزند، در مورد نیازهای مردم در مرحله اول اسکان مردم است، اسکان سیلزدگان در جاهای امن، یا چادر برپا می‌کنند یا کانکس تهیه می‌کنند، که آنها را در آنجا جا بدهند، وسائل پزشکی و دارو بایستی تهیه شود، درمان مصدومین باید حل بکنند، غذا و مایحتاج اولیه مردم باید تأمین بشود، الان بسیاری از مردم در روستاها روی پشت بامها زندگی می‌کنند، از مایحتاج اولیه محروم هستند و دامها و طیوری که داشتند در ابعاد زیاد نابود شده است، یکی دیگر از چیزهای که باید تهیه کنند قایق است برای کمک به مردم سیلزده حیاتی است، و در بعضی از ویدئوهای که در شبکه‌های اجتماعی است مردم میگویند قایقهای که قرار بوده بفرستید کجا است، الان همه مردم با امکانات خودشان با تراکتور جابجا می‌شوند، این نکته را عرض کنم، سازمان معدن و تجارت و واحدهای تولیدی که رژیم ایجاد کرده و در چنین مواردی باید به مردم یاری برسانند، این‌ها در چنین مواقعی خودشان مشغول چپاول مردم می‌شوند و برای کمک به مردم سیلزده وظیفه‌ای برای خودشان قائل نیستند، این الان وضعیتی است که رژیم برای مردم ما ایجاد کرده است.

عزیزالله پاکنژاد: این صحنه‌ها برای همه ما که نگاه می‌کنیم خیلی دردناک است، چون همه چیز جلوی چشم همه دنیا واضح است و همه مردم فریاد می‌کنند و خودشان بر روی خودشان تکیه دارند، دولت و بقیه جنایتکارانی هستند که به فکر خودشان هستند، کمک‌های مردمی همیشه وجود داشته، جوانان و سایر هموطنانمان در همان ابتدای کار آستینها را بالا می‌زنند و به کمک مردم می‌روند، چه سیلزده و چه زلزله زده باشند و در حد توانشان به مردم آن منطقه کمک می‌کنند، رژیم هم بسیاری از اینها را دستگیر می‌کند، رژیم مانع این کار است، اما در مورد کمکهای دولتی آن چه بسیار چشمگیر بود همین اعزام زره پوش و نظامیان وابسته به رژیم به خیابانهای مناطق آسیب دیده بود، که نه برای کمک به مردم بلکه برای کنترل اعتراضات مردم بود، اعتراضات به حقی که مردم در چنین مواردی نسبت به کارگزاران نظام و عدم رسیدگی به مسائل حیاتی‌شان امکان وقوع دارد، اما دولت این زره پوشها را برای کنترل آنها فرستاده است و برای شناسایی کانونهای شورشی که برای کمک رفته‌اند تا بتواند آن چیزی را که باصطلاح به آن خطر می‌گوید را از سر خودش رفع کند، منتهی مردم اینها را می‌فهمند و کاملاً می‌دانند، این ابزار فقط در خدمت به سرکوبگری است و در خدمت کنترل اعتراضات مردم است با وقاحت تمام اسم این کار را امنیت منطقه و مردم می‌گذارد، که مثلاً برای مقابله با دزدها و اوباش که البته خودشان همین دزدها و اوباش هستند ولی میگویند اینها را آوردیم که اموال مردم غارت نشود، ولی همه این کارها را در چارچوب حفظ نظامشان و در مقابل مردم انجام می‌دهند، چند وقت پیش ولی فقیه نظام برای اینکه با مردم بپاخاسته و جوانان شورشی بتواند راحت‌تر برخورد بکند یک آخوند جنایتکار به اسم رئیسی را در مقام قضاییه منصوب کرد، این آخوند جنایتکار که به آخوند مرگ معروف است، در اولین سخنرانی رو به عوامل خود رژیم در حضور عوامل رژیم گفت که مسئله امنیت برای رژیم مهمترین است، معمولاً این آخوند که معروف به قاضی اعدام است، باصطلاح این برای اجرا و برقراری عدالت در این مقام قرار گرفته است، مثل هر کس دیگری که در این مقام قرار می‌گیرد برای اجرای عدالت است اما این می‌گوید عدالت بعد از امنیت برای نظام مطرح هست، می‌گوید اگر امنیت برای نظام وجود نداشته باشد، عدالت معنی ندارد، اگر اینطوری به قضیه نگاه کنیم می‌بینیم اولین دغدغه نظام نه کمک به مردم سیلزده بلکه مقابله با نارضایتی‌ها است، که در چنین مواقعی امکان وقوع دارد، مثلاً سپاه اعلام کرده بالگرد یا هلی کوپتر برای کمک به مردم اعزام کرده و در بسیاری از جاها مردم میگویند اینها کجا هستند و چکار می‌کنند، و از این منظر هم فکر می‌کنم اینها را که سپاه می‌فرستد در همین راستا است و برای کنترل مردم هست، چون آنها نسبت به کمک به مردم وظیفه‌ای قائل نیستند، و هر چه تا الان مقامات رژیم گفتند بیشتر بازدیدی بود که این مقامات از این مناطق انجام دادند و وعده‌های سرخرمن به مردم دادند، مردم هم نه چیزی دریافت کردند و نه این وعده‌ها را باور می‌کنند.

مثلاً یک نمونه بسیار شرم‌آور و جنایتکارانه مربوط به رئیس مجلس آخوندها علی لاریجانی بود که چند روز پیش یک جایی رفته بود و یک پیرزنی آمد و تقاضای کمک کرد که ما اینجا وضع‌مان خراب است و این حرفها، جوابی که این داد و از آن رد شد و با سه کلمه که «هنوز نمردی»، یعنی این جنایتکار علی لاریجانی این برای او مطرح هست که انگاری طلب دارد از مردم که بعد از این فاجعه از اینکه زنده مانده‌اند مردم یک چیزی به رژیم بدهکار هستند، اگر آدم درست به این قضیه نگاه کند واقعاً دردآور است و این رژیم در جنایتکاری و ظلم به مردم از هیچ چیزی کوتاهی نمی‌کند.

عزیزالله پاکنژاد: من فکر می‌کنم کسی شک نداشته باشد که در کل به مدیریت ناکارآمد این رژیم مربوط است، من چند مورد و نمونه از مقامات و کارگزاران رژیم برای شما میگویم که در این مورد اظهار نظر کردند که بسیار گویا است.

اسماعیل نجار رئیس سازمان مدیریت رژیم که این ظاهراً مسئول مدیریت بحرانها است، این تقصیر را بر گردن مسئولان محیط زیست استان‌ها می‌اندازد می‌گوید مهمترین عامل اصلی لایروبی نشدن رودخانه‌ها به بهانه خشکسالی بود یعنی می‌گوید مسئولان محیط زیست استانها اینکار را نکردند، بنابراین بهانه‌شان خشکسالی بوده و این را خبرگزاری مهر ۲ فروردین ۹۸ داده است، بعضی از این کارشناسان و رسانه‌های حکومتی گفتند ایجاد سد و ساختارهای که زمینهای پایین دست رودخانه‌ها را تغییر داده که این یکی از این کارها بوده که باعث این مسئله شده، ما میدانیم انحصاری ساخت و ساز تمام سدهای کشور در دست سپاه پاسداران و دولت است، خودشان میگویند تقصیر خودشان است یا مثلاً کانال خبری وزارت نیرو نوشته برداشت خاک از سیل‌بندها و مسدود شدن نهرها در اطراف هورالعظیم را مهمترین علت وقوع سیل در پایین دست ذکر کردند، این مربوط به پایین دست است یعنی قسمت جنوب که هورالعظیم است، یا سایت حکومتی اقتصاد آنلاین آمده بر نقش وزارت نیرو در سیل خیز کردن خوزستان تاکید کرده است، یعنی وزارت نیرو مناطق خوزستان را سیل خیز کرده است، نوشته وزارت نیرو با بهانه ساخت و ساز و کشاورزی در حاشیه خطرناک رودخانه‌ها تلاش کرده مسئولیت خود در این اتفاقات را نادیده بگیرد، این از گزارش اقتصاد آنلاین ۲ فروردین ۹۸، اما اصل موضوع این هست که مثلاً در شیراز این مسیر رودخانه خشک این شهر در نهایت بی فکری و خیانت به اتوبان دو بانده تبدیلش کردند، که خود این اتوبان یکی از نقاط فاجعه بار سیل تبدیل شده است، عوامل دیگر جنگل تراشی و غارت طبیعت در استانهای شمالی علت اصلی سیل خیز شدن استانهای شمالی است، این را موسوی که مدیرکل منابع طبیعی مازندران است، گفته به تشخیص کارشناسان دست داشتن افراد صاحب نفوذ و دانه درشت و بعضاً سیاسی و در دست داشتن تغییر غیر مجاز کاربری اراضی از مهمترین چالش‌های است که مزارع بکر و حاصلخیز استان را تهدید کرده است و در دورترین مناطق مازندران می‌توان رویش قارچ گونه ویلاهای را به نظاره نشست که مالک امروز آن صاحب پیروز ملت است یا صاحب نفوذ امروز، ببینیدخیلی روشن یا خبرگزاری مهر جدیداً نوشته در دهه سی استان گلستان نزدیک به ۴ فقره سیل بوده در حالیکه در دو سال اخیر بیش از ۱۹۰ سیل در این استان ثبت شده است، ابعاد را ببینید، یکسری آمارها هست که غیر رسمی است حاکی از نصف شدن جنگلهای شمال است، رسانه‌های مجازی هم نشان می‌دهند که ساخت و سازهای نا معمول و اشرافی کردند، در مناطقی که قبلاً جنگل بوده بصورت انبوه درختان را قطع کردند تغییر کاربری دادند و مسکونی شده که این خودش باعث سیل است، همین منابع هم اعلام می‌کنند در از بین رفتن سطح وسیعی از اراضی قابل کشت و مزارع و دست اندازی به مراتع و جنگلها گواه این است که اراضی شمال رو به تمام شدن است، ۷ درصد کل مساحت ایران جنگل است، یعنی ببینید چه میزان جنگل برای بودن ایران اهمیت دارد، با آماری که خودشان می‌دهند اگر جنگلهای شمال نصف شده باشد این آمار زیر ۵ درصد شده، یعنی ببینید اینها چه خیانتهای در خفا می‌کنند، اگر آمار خودشان را در نظر بگیریم، به هرحال در تمام مناطق ایران اینها کارهای کردند که ضد محیط زیست بوده، یعنی محیط زیست را نابود کردند، کار را بجای رساندند که خبرگزاری مهر می‌گوید در دورترین نقاط مازنداران اینکارها را انجام دادند برای خود من تردیدی وجود ندارد که علت اصلی را نه در تغییرات جوی یا شرائط اقلیمی، چون بعضی میگویند تغییر جوی و یا شرائط اقلیمی است که این سیلها ایجاد می‌شود، به نظر من باید در حاکمیت ضد مردمی آخوندها جستجو کرد، کارشناسان یک دلائلی می‌آورند برای ا ینکه هر سال در کشور سیل جاری می‌شود، کارشناسان میگویند تخریب جنگلها و مراتع و پوشش طبیعی زمین، ساختن صدها سد که نه با هدف مهار سیل بلکه اساساً به اهداف سودجویانه صورت می‌گیرد، حاصل اینکارها تخریب جنگلها و مراتع بوده است.

دومی تجاوز به حریم رودخانه‌ها و مسیل‌ها بر اثر ساخت و سازهای بی‌رویه و غیر مجاز و در نهایت هم لایروبی نشدن مسیل‌ها و رودخانه‌ها، ببینید من یک توضیحی هم در این زمینه عرض بکنم در کنار رودخانه‌ها معمولاً یک پوشش گیاهی وجود داشته باشد، که بطور معمول هم وجود دارد، یعنی یک منطقه وسیعی در کنار رودخانه‌ها پوشش وسیعی دارد، این پوشش گیاهی وظیفه‌اش این است در مواقعی که سیل می‌شود مثل اسفنج عمل می‌کند و بسیاری از آبها که می‌آید در خودش ذخیره می‌کند و آرام آرام به زیر زمین منتقل می‌کند، یعنی سفره‌های آب زیر زمینی را تغذیه می‌کند، آن‌ها را زنده می‌کند، وقتی این سبزه‌ها و پوشش گیاهی را برمیدارند و ساختمان سازی می‌کنند و تبدیل به منطقه مسکونی می‌شود، اهمیت اینها از بین می‌رود، یکی دیگر از کارهای که می‌کنند، باریک کردن عرض رودخانه‌ها است، که این کار را در چارچوب سیاستهای جنایتکارانه شان انجام می‌دهند، مثلاً آب کارون را به مناطق مرکزی که خشک است منتقل می‌کنند، برای اینکه این جنایت دیده نشود عرض رودخانه را کم می‌کنند، خاکریزی می‌کنند تا عرض آن کم بشود، اصولاً در این گونه موارد باید عرض رودخانه را نگه داشت و یا حتی توسعه داد و از طولش کم کرد، که آب بماند شما وقتی آن را کوتاه می‌کنید آبی که می‌آید در حالت عادی بدون سیل هدر می‌رود، و معلوم نیست به کجاها می‌رود در حالیکه اگر طول رودخانه کم بشود، مقدار زیادی زمینهای حاصلخیز در آنجا باقی می‌ماند، به هر حال این جنایاتی است که کردند بیشترین خطر را ایجاد کردند و هنوز هم درحال اینکارها و جنایاتشان هستند

عزیزالله پاکنژاد: راه حل پایان دادن به این فجایع چند تا نیست، فقط یکی هست و آن هم بطور مشخص برچیدن نظام ضد ایرانی در کلیت آن است، شما در نظر بگیرید نظامی که در قبال مردم هیچ مسئولیتی قبول نمی‌کند، باید سرنگون بشود، با یک نظام مردمی و دمکراتیک باید جایگزین بشود، بجز این به نظر من راهی وجود ندارد.

در نظامی که آمارهای غیر رسمی، نصف شدن جنگل‌های شمال و از بین بردن سطح وسیعی از مزارع و زمینهای قابل کشت و به آنان دست اندازی می‌کند به مراتع و جنگلها و همه اینها و همه جا را نابود می‌کند و نسلهای آینده ایران را به خطر می‌اندازد باید سرنگون بشود، باید نظامی که سردمداران فاسدش و سپاه پاسدارانش محیط زیست را نابود می‌کند و باعث تشدید هر چه بیشتر سیل می‌شوند و از آن طرف با چپاول اموال مردم و هدر دادن آنها سعی می‌کند هزینه سرکوب و تروریزم و جنگ افروزی و پروژه‌های ضدمردمی‌ش اتمی و موشکی را تأمین می‌کند این باید جلویش گرفته بشود، شهرها و روستاها را به ویرانی کشانده و مردم را از حداقل زیرساختها محروم کرده و در مقابل حوادث طبیعی مثل زلزله و سیل بیدفاع گذاشته، این نظام باید سرنگون بشود، تا به تدریج این حوادث برطرف یا سروسامان بگیرد، آن خسارات مادی و انسانی که هموطنانمان بخاطر همین حاکمیت غارتگر متحمل می‌شوند به مراتب بیشتر از بقیه کشورها است یعنی از استانداردهای جهانی بسیار بسیار بیشتر است، پس در یک جمله این رژیم باید سرنگون بشود تا ایران و ایرانی نجات پیدا بکند.

با تشکر از این هموطن عزیزمان و یادی کرد از برادرم شکرالله و خواستار یک خاطره بوده من الان در ذهنم خیلی چیزها است ولی در رابطه با همین کمکهای مردمی شکری همیشه آماده بود، بعد از آزادی از زندان شاه تا زمانی که توسط این رژیم دستگیر و اعدام شد، حدود دوسال و نیم زندگی و مبارزه کرد یا مبارزه‌اش را ادامه داد و در این مدت کوتاه همیشه حاضر به یراق برای کمک به مردم آماده بود و برای دیدن جاهای مختلف می‌رفت، برای دیدن مردم و رسیدگی به اوضاع آنان اگر بتواند مثلاً در مورد ترکمن صحرا و جنایاتی که خلخالی در آنجا انجام داد، یا در مورد کردستان به آنجا می‌رفت و به مسائل مردم می‌پرداخت و اگر کمکی می‌توانست انجام بدهد انجام می‌داد، کما اینکه قبل از اینکه دستگیر بشود در زمان شاه در زمانی که دانشجوی حقوق دانشگاه تهران بود،، برای دیدن وضعیت عمومی مردم همان موقع هم سراسر ایران را می‌گشت، خاطره‌ای که از او دارم رفتن به خوزستان بود، در زمان انقلاب در آنجا این رژیم ددمنش خلخالی را به آنجا اعزام کرده بود تا بتواند حرکات اعتراضی مردم آنجا، هموطنان عرب که خواهان حقوق دمکراتیکشان بودند به شدت با کشتار سرکوب بکند، یعنی از بین ببرد و این کار را انجام دادند، اتفاقاً شکری همراه با دکتر غلامحسین ساعدی در یک هواپیمایی که خلخالی هم در آن بود به آنجا رفتند و طبق نوشته دکتر غلامحسین ساعدی در یک مقاله جذاب تشریح کرده و گفته و این مقاله را من بزودی بر روی اینترنت می‌گذارم در آنجا شرح می‌دهد که چگونه شکری در مقابل توجیهات مقامات نظام آنها را رسوای خاص و عام می‌کند، چگونه از منافع مردم آنجا دفاع می‌کند و در دفاع از مردم در مقابل جنایاتی که آنجا انجام دادند ساکت نمی‌نشیند و خبرنگارانی هم که با آنان بودند این گزارشات را در آن زمان پخش کردند، این یک خاطره بود که مفصلش را دقیق و با جزئیات را غلامحسین ساعدی نمایشنامه نویس بزرگ میهنمان به رشته تحریر در آورده که امیدوارم این را بزودی بتوانم در دسترس این دوست عزیزمان و دیگر علاقمندان در این مورد قرار بدهم. در آخر تسلیت خودم را به هموطنان عزیزم عرض می‌کنم.