زینت میرهاشمی
خروجی دور دوم نمایش انتخابات مجلس ارتجاع در روز آدینه ۲۱اردیبهشت را در چند جمله به اختصار می‌توان برشمرد: شکاف کامل، قطعی و بدون ترمیم جامعه با کلیت نظام، تشدید چالش درون هسته اصلی قدرت (باندهای اصولگرا) و زیر سوال بردن مشروعیت خودی‌های بیشتر خودی، برملا کردن دست همدیگر با روکردن بخش‌هایی از فساد درون باندهای خالص شده، اجبار خامنه‌ای در جلو بردن یک‌دست سازی با جراحی عمیق‌تر در قبیله خودی‌ها برای بستن شکاف و مهار قیام‌های پیش‌رو و قدرتمندتر شدن جنبش مقاومتی که هم‌چنان در جریان است.
تحریم گسترده‌تر نمایش انتخاباتی در دور دوم و به ویژه اعتراف کارگزاران رژیم به شرکت ۷درصدی در تهران، اظهارنظرهای پیرامون آن در میان خودی‌ها، نشان دهنده شکست تحقیرآمیز و تمام قد خامنه‌ای در بستن شکاف بین کاسه لیسان قدرت و سینه چاکان ولایتش است. از این منظر خامنه‌ای در ناتوانی حل بحران در قدرت و مهار خشم و خروش مردم تنها از ابزار سرکوب در جامعه و جراحی بیشتر در حکومت استفاده خواهد کرد.
در همین زمینه
سوت و کور ماندن دور دوم انتخابات فرمایشی خامنه‌ای
امپراتوری دروغ و مشارکت در انتخابات!
موضوع شرکت ۷درصدی در تهران، با آگاهی بر این که در امپراطوری دروغ ولایت فقیه، آمارها در نسبتی برای همه بازیگران نمایش دست‌کاری می شود را نباید واقعی دانست و میزان شرکت بسیار پایین‌تر است. هم‌چنین برگه‌های سفید و باطل و… را هم هنوز اعلام نکرده‌اند. اعتراف حکومتی‌ها به میزان همین عدد در تهران، عدم پذیرش دخالت در بازی‌های حکومتی برای تغییر شرایط موجود است. به عبارتی تغییر نه از درون این حکومت و یا باندهای آن بلکه در سرنگونی آن است.
خامنه‌ای روز آدینه ۲۱اردیبهشت گفت: «اهمیت مرحله دوم انتخابات کمتر از مرحله اول نیست مردم، مجلس را تکمیل کنند.» پاسخ قاطع مردم در تحریم و تودهنی به خامنه‌ای، تاکید بر این است که مجلسی فرمایشی دقیقا با مهره‌هایی چیده خواهد شد که فرمانبردار و مطیع خامنه‌ای باشند. اگر خامنه‌ای در این روز شرکت کردن را «وظیفه‌ی ملی» مردم دانست، مردم با عمل‌شان، به وظیفه ملی و مردمی عمل کرده و تحریم حکومت فاسد را «وظیفه ملی» خود دانستند.
اعتراف قلم‌زنان در رسانه‌های حکومتی و هراس کارگزاران دلسوز از فروپاشی حکومت، وضعیت بحرانی رژیم را منعکس می‌کند.
سرمقاله نویس روزنامه حکومتی رسالت روز شنبه ۲۲اردیبهشت، انتخابات دور دوم مجلس ارتجاع را به‌عنوان «فاجعه، بحران و قدری تحقیر» تحلیل کرده است. سردبیر و سرمقاله نویس این روزنامه وابسته به باند اصولگرای سنتی حکومتی برای توجیه تحلیل خود و چرایی استفاده از کلمه تحقیر نوشته است: «شاید تکانی بخوریم … و مسائل را زیر فرش پنهان نکردیم …این بیش از زنگ خطر است؛ این یعنی زنگ خطر مدت‌هاست دارد سر و صدا می‌کند اما انگار نه انگار.»
