در مقاومت ها و تاریخ جنبش ها همیشه داستانهایی هست که با هستی و جوهره خود آن جنبش یکی شده است. داستان ندا حسنی یکی از آن داستانها در تاریخ مقاومت ایران است. ندا حسنی در خانواده ای بدنیا آمد که از لحظه چشم گشودن او با ظلم و جور خمینی دست به گریبان بود.
هشتم تیر ماه سال ۱۳۸۸ سالروز پرواز فروغ حسنی مادر دلاور ندا حسنی است که پس از شنیدن خبر خودسوزی ندا در اعتراض به اتحاد عمل دولت وقت فرانسه با رژیم ایران در دستگیری رهبران و اعضای مقاومت ایران تمام قد به دفاع از فرزند شجاعش برخاست و خود را صدای ندا نامید و خواست او را تا شش سال پس از شهادت ندا و تا لحظه آسمانی شدن بدلیل بیماری سرطان در هشتم تیر ۱۳۸۸ در هر صحنهای فریاد زد. نامش هماره بلند باد.
چقدر به قهرمانی و شجاعت ندا میبالید، میگفت: «شعلههای دختر من امضای آزادی بود»، یا: «من به دخترم بسیار افتخار میکنم؛ به آنچه که کرد و راهی که رفت افتخار میکنم. قبل از آن مردم به رژیم بنیادگرای ایران توجهی نمیکردند. دخترم خود را قربانی کرد تا به دنیا بگوید، رژیم بنیادگرای ایران مردم را میکشد و شکنجه میکند».
ندا حسنی در سال ۱۳۵۶، در تهران متولد شد. او مثل خیلی از کودکان نسل دهه ۶۰ شاهد هجوم و وحشیگری پاسداران علیه خانواده خود بود. خاطرات کودکی اش با هجوم پاسداران به خانهی مادربزرگش، برای دستگیری عمویش محمود حسنی همراه بود.
خانواده ندا به تنگ آمده از این همه وحشیگری ایران را ترک کردند. آنان در یونان و سپس در کانادا به فعالیت سیاسی علیه دیکتاتوری مذهبی در ایران در کنار جنبش مقاومت ایران و مجاهدین روی آوردند. اما اعدام محمود حسنی عموی ندا حسنی در جریان قتل عام ۶۷ ندا را با یک شوک دگرگون کننده مواجه ساخت.
در همین زمینه
گلرخ ایرایی خطاب به اصلاح طلبان؛ شما برای شکست مردم به میدان آمدید!
اعدام محمود حسنی عموی ندا
ندا حسنی یازده ساله بود که عمویش محمود حسنی اعدام شد. این حادثه در زندگی او تأثیر بسیاری گذاشت. با ورود ندا به سنین جوانی اغلب زمانهایش را صرف فعالیتهای سیاسی در دفاتر مجاهدین خلق میکرد.
ندا حسنی تحصیلات دانشگاهیش را در رشته انفورماتیک در دانشگاه کارلتون اتاوا در کشور کانادا ادامه داد و قصد داشت به تحصیلات خود تا مدارج عالی ادامه دهد. ندا حسنی به دلیل هوش بالا همیشه از دانشآموزان و دانشجویان ممتاز بود.
هر چه آگاهی ندا از وضعیت ایران بیشتر می شد سوالی که در مقابلش وجود داشت بزرگتر میشد. من در مقابل مردم ام و ظلمی که در میهنم جریان دارد چه مسئولیتی دارم؟
آشنایی او با آرمانهای مجاهدین و بهویژه تأثیری که از شهادت عمویش پذیرفته بود، مسیر زندگی او را عوض کرد. ندا حسنی که در عین تحصیل مشغول به فعالیت در انجمنها و دفاتر مجاهدین خلق بود، تصمیمگرفت پدر و مادرش را برای پیوستن به ارتش آزادیبخش و سفر به عراق قانع کند. سرانجام ندا حسنی در سال ۱۳۷۶تصمیم گرفت و به ارتش آزادیبخش پیوست
نامهی ندا حسنی به پدرش
ندا حسنی پس از پیوستن به ارتش آزادیبخش و سفر به عراق در نامهای به پدرش مینویسد:
«باباجان سلام، حالت چطوره؟ الان نشسته بودم و داشتم کتاب قتلعام زندانیان سیاسی را میخواندم که یکدفعه خیلی یادت افتادم و گفتم چند خط بنویسم. مطمئن هستم که این کتاب را چندین بار خواندهای، ولی خودم هر بار که قسمتی از آن را میخوانم ناخودآگاه یاد عمو میافتم و تازه کمی احساس میکنم شرایطی که در آن بود را میفهمم، خیلی یاد آن روزهایی میافتم که با ماماجان و باباجان میرفتیم ملاقات، نمیدانم باورت بشود یا نه، ولی خیلی از صحنههای ملاقات را خوب یادم هست. بعضی وقتها خیلی بیشتر دلم میخواهد در مورد عمو میدانستم ولی حیف که نیستی برایم تعریف کنی. اگر یک بار وقت کردی زندگینامهاش را برایم کامل بنویس و بفرست خیلی دوست دارم بدانم.»
او در سال ۱۳۸۲ پس از اشغال عراق توسط آمریکا برای انجام مأموریت سازمانی به انگلستان رفت. حضور او در انگلستان با حمله پلیس فرانسه به مقرات مجاهدین خلق در فرانسه همزمان شد.
وقتی ندا تبدیل به مشعل آزادی می شود
در روز ۲۷ خرداد ۱۳۸۲(۱۷ ژوئن ۲۰۰۳) حمله پلیس فرانسه به مقرات مجاهدین خلق رخ داد و عدهی زیادی از جمله خانم مریم رجوی دستگیر شد. این حمله، چنانچه بعدها افشا شد پس از یک معامله میان دولت وقت فرانسه به رياست ژاك شيراك و رژیم ایران صورت گرفت که مبنای آن از جمله یک قرارداد تجاری میان شرکت نفتی توتال با ایران بود.
مطرح شدن احتمال استرداد رهبران مجاهدین و بخصوص مریم رجوی به ایران برای ندا حسنی که می دانست در زندانهای ایران چه خبر است ظلمی غیر قابل تحمل مینمود. برافروختگی ندا حسنی را در یک مصاحبه ای که با خبرگزاری فرانس کرده بود می شد دید.
ندا در آن روز به همراه سایر هواداران در انگلستان به تظاهرات در برابر سفارت فرانسه رفت. در آن تظاهرات خبرگزاری فرانسه با ندا مصاحبه کرد. ندا حسنی پس از پایان تظاهرات در جلوی سفارت فرانسه از همراهانش جدا شد. کسی از حالات او در لحظهای که تصمیم به خودسوزی گرفته بود، چیزی نمیدانست. ندا تصمیمش را گرفته بود. او از آتش خشمی می سوخت که در فرانسه مهد دمکراسی علیه یک مقاومت مشروع علیه دیکتاتوری جریان داشت.
ندا شهید مقدس
ندا حسنی که از همراهان خود جدا شده بود، مجددا جلو سفارت فرانسه، جایی که تظاهرات درآنجا صورت گرفته بود برمیگردد و در حالی که فریاد میکشد مریم رجوی را آزاد کنید، خودش را به آتش میکشد.
بدین ترتیب کودکی که در زیر سایه دیکتاتوری شاه و شیخ چشم به جهان گشوده بود ناچار شد برای نشان دادن ظلم بزرگی که سیاست مماشات در حق مردم و مقاومت ایران روا می دارد، جان شیرین اش را به دست آتش بسپرد.
روزنامه ژورنال دودیمانش در ۲۲ ژوئن پس شهادت ندا حسنی نوشت:
«مخالفان رژیم آخوندی در پاریس، لندن و برن، خود را بهآتش میکشند. آنها علیه عملیات ضدتروریستی که توسط د.اس. ت (سازمان امنیت داخلی فرانسه) بر ضد سازمان مجاهدین خلق ایران بهویژه ستاد مرکزیش در شهر اورسوراواز صورت گرفته است اعتراض میکنند. همواره بایستی به کسانیکه خود را برای آرمانهای خود قربانی میکنند احترام گذاشت. خصوصاً وقتی که آنها قربانی معاملهای شده باشند که از کنترلشان خارج است».
پارادوکس تاریخی آن بود که ندا حسنی در اعتراض به ظلم در کشوری پیکر پاک خود را به آتش کشید که الگوی تاریخی شان ژاندارک است؛ دختر جوانی که به دلیل رهبری جنبش مردمی فرانسه و مقاومت آن زنده زنده در آتش سوزانده شد.







