روز شنبه، سوم خرداد ۱۴۰۴، جادههای ایران شاهد خروش عظیم کامیونداران بود که برای سومین روز پیاپی، چرخهای حملونقل کشور را از حرکت بازداشتند. این اعتصاب سراسری، فریادی رسا از قشری زحمتکش است که شبانهروز در جادههای بیانتها برای تأمین معیشت خود و گردش اقتصاد کشور تلاش میکنند، اما زیر فشار بیعدالتیها و سیاستهای ناکارآمد حکومت ولایت فقیه کمر خم کردهاند. از رومشکان لرستان تا بندرعباس، از نیشابور تا سیرجان، کامیونداران با توقف خودروهای سنگین خود، پرچم اعتراض را برافراشتند تا صدایشان به گوش ستمگرانی برسد که سالها میباشد که حقوق این قشر را نادیده گرفتهاند.
موج خروشان اعتراض در جادههای ایران
اعتصاب کامیونداران در بیش از ۷۲شهر، از جمله تهران، سنندج، دزفول، یزد، خرمآباد، فسا، اسلامآباد غرب، رفسنجان، مشهد، سمنان، سبزوار، اراک، کازرون، ساوه، بروجرد، و زرند کرمان، بندر موسوم به امام، همدان، قزانچی کرمانشاه، لاهیجان، کیار شهر شلمزار و گهرو چهارمحال و بختیاری، عسلویه، شیراز برگزار شد. رانندگان معترض با توقف فعالیتهای حملونقل و تجمع در مسیرهای اصلی، نهتنها صدای خود را به گوش همصنفانشان رساندند، بلکه تردد کامیونهایی که به اعتصاب نپیوسته بودند را نیز متوقف کردند. این حرکت، نشانهای از اتحاد و عزم راسخ کامیونداران برای احقاق حقوقشان است.

مطالبات برحق، کرایه عادلانه، سوخت و قطعات مقرونبهصرفه
کامیونداران خواستار اصلاح فوری نرخ کرایهها، تأمین سوخت و قطعات با قیمت مناسب، و حمایت بیمهای و معیشتی هستند. گرانی سرسامآور قطعات یدکی، افزایش بیرویه هزینههای نگهداری، و کرایههای ناچیز که حتی هزینههای جاری را پوشش نمیدهد، رانندگان را به نقطهای رسانده که ادامه کار برایشان نهتنها سودآور نیست، بلکه به معنای زیان روزافزون است. رانندگان معترض اعلام کردهاند: «تا زمانی که مطالبات قانونیمان محقق نشود، جادهها از حرکت ما خالی خواهند ماند».
حکومتی که گوش شنوا ندارد
کامیونداران، ستون فقرات حملونقل کشور، سالها است زیر بار فشارهای اقتصادی و بیتوجهیهای حکومتی له شدهاند. سیاستهای ناکارآمد حکومت ولایت فقیه، گرانی سوخت، و عدم نظارت بر بازار قطعات و کرایهها، معیشت این قشر را به مرز فروپاشی کشانده است. در حالی که رانندگان شبانهروز در جادههای پرخطر کشور جان و مال خود را به خطر میاندازند، هیچ حمایت واقعی از سوی حاکمیت دریافت نمیکنند. این بیعدالتی، خشم فروخفتهای را در دل این قشر زحمتکش شعلهور کرده که امروز در قالب اعتصابی سراسری فوران کرده است.
صدای بلند جادهها، دیگر سکوت نمیکنیم
اعتصاب کامیونداران تنها یک اعتراض صنفی نیست؛ این حرکت، فریادی است علیه ظلم ساختاری و بیتوجهی به یکی از کلیدیترین اقشار جامعه. رانندگان معترض با شعار «دیگر چیزی برای از دست دادن نداریم»، عزم خود را برای ادامه مبارزه نشان دادهاند. این اعتصاب، هشداری جدی به حاکمیت است که نادیده گرفتن مطالبات این قشر، نهتنها چرخ حملونقل، بلکه کل اقتصاد کشور را به مخاطره خواهد انداخت.
در همین زمینه
دومین روز اعتصاب سراسری کامیونداران در ۲۵شهر ایران
واقعیت زندگی تلخ کامیونداران
کامیونداران، قلب تپنده اقتصاد ایران، در شرایطی طاقتفرسا به حیات خود ادامه میدهند. جادههای ناامن، ساعتهای طولانی کار، و هزینههای سرسامآور زندگی، تنها بخشی از مشکلات روزمره آنهاست. گرانی قطعات و سوخت، کرایههای غیرمنطقی، و فقدان حمایتهای بیمهای و اجتماعی، این قشر را در تنگنای معیشتی قرار داده است. در این میان، سیاستهای ناکارآمد و فساد ساختاری در نظام حاکم، نهتنها گرهی از مشکلات رانندگان باز نکرده، بلکه با افزایش فشارهای اقتصادی، زندگی آنها را بهورطه بحران کشانده است.
اعتصاب کامیونداران، نشانهای از خستگی و ناامیدی نیست؛ بلکه نمایانگر ارادهای پولادین برای تغییر شرایط موجود است. این قشر زحمتکش، با بهخطر انداختن معیشت خود در این اعتصاب، پیامی روشن به حاکمیت دادهاند: «دیگر تحمل ظلم و بیعدالتی را ندارند». اگر مطالبات آنها نادیده گرفته شود، این خروش میتواند به موجی بزرگتر تبدیل شود که نهتنها جادهها، بلکه بنیانهای اقتصاد کشور را به لرزه درآورد.
جادهها سخن میگویند
اعتصاب کامیونداران، فریادی از عمق جادهها است که از بیعدالتی و نابرابری بهستوه آمدهاند. این حرکت، نهتنها نمایانگر اتحاد و همبستگی این قشر است، بلکه هشداری به حاکمیتی است که سالهای متمادی میباشد که صدای مردم را نادیده گرفته است.
کامیونداران با توقف چرخهای خود، نبض اقتصاد را در دست گرفتهاند و نشان دادهاند که بدون عدالت، چرخهای کشور از حرکت باز خواهند ایستاد. این اعتصاب، تنها آغاز راه است؛ راهی که میتواند به تغییراتی بنیادین در وضعیت معیشتی این قشر زحمتکش منجر شود، اگر گوشهای شنوا و ارادهای برای تغییر وجود داشته باشد که البته این گوش شنوا در حکومت خامنهای سراب است. کامیونداران بهبود معیشتیشان در گرو سرنگونی این حکومت فاسد و تبهکار است و اعتصاب و اعتراض مسیری است بهسوی سرنگونی این حاکمیت فاسد و تبهکار که با اراده مردم ایران محقق خواهد شد.







