کارگران، دانشجویان و مالباختگان فریاد عدالت می‌زنند
موج تازه اعتراضات مردمی در روز ۲۸ آبان ۱۴۰۴ نشانه‌ای آشکار از گسترش نارضایتی عمومی از بی‌عدالتی و سرکوب در حکومت ایران است. گزارش‌ها از نقاط مختلف کشور نشان می‌دهد کارگران، دانشجویان، مالباختگان و خانواده‌ها در واکنش به فشار اقتصادی، فساد ساختاری و نقض حقوق اولیه به خیابان آمده‌اند. استفاده گسترده از نیروهای امنیتی بار دیگر ثابت می‌کند حکومت به‌جای پاسخ‌گویی به مطالبات، راه سرکوب را انتخاب کرده است.
اعتصاب کارگران خدمات شهری نورآباد ممسنی
کارگران که از کسر حقوق، تهدید به اخراج و تأخیرهای طولانی پرداخت دستمزد خسته شده‌اند، پیمانکار را به رفتار بی‌رحمانه و غیرمسئولانه متهم می‌کنند. تکرار اعتصاب‌ها نشان‌دهنده فروپاشی اعتماد و پایان صبر نیروی کار است.
اصفهان
در اصفهان، نیروهای امنیتی از برگزاری تجمع کارگران ذوب‌آهن جلوگیری کردند و چند نفر را بازداشت کردند.
کارگران که به مطالبات معوقه و فشار شدید معیشتی معترض‌اند، می‌گویند حراست شرکت و لباس‌شخصی‌ها اجازه شکل‌گیری تجمع مسالمت‌آمیز را نداده‌اند. این برخوردها معترضان را نماد «وحشت حکومت از اعتراضات مردمی» می‌دانند.
دانشجویان دانشگاه بهشتی نیز با تجمع مقابل سلف مرکزی نسبت به غذای فاسد و بی‌کیفیت اعتراض کردند.
گزارش مسمومیت، سرو شنیسل فاسد و گوشت خام موجب خشم دانشجویان شده و نبود نظارت مقامات حکومتی را برجسته کرده است. دانشجویان تأکید داشتند که «غذا حق اولیه است» و سلامتشان قربانی بی‌کفایتی پیمانکاران شده است.
گسترش اعتراضات مردمی علیه سدسازی‌های مخرب و ماشین اعدام حکومت آخوندها
مالباختگان پرونده کریپتولند علیه قوه قضاییه
در تهران، مالباختگان پرونده کریپتولند برای چندمین بار مقابل دادسرای تهران تجمع کردند.
کاربران خواستار بازپرداخت حداقل ۶۰ درصد مطالبات خود هستند و شعارهایی علیه قوه قضاییه تحت کنترل خامنه‌ای سر دادند. سه سال بلاتکلیفی و بلوکه‌شدن دارایی‌ها توسط سپاه و دستگاه قضایی، این پرونده را یکی از نمادهای بی‌عدالتی ساختاری کرده است.
در ایلام، ضرب‌وشتم یک دانش‌آموز توسط معاون مدرسه موجی از اعتراضات مردمی ایجاد کرد.
انتشار تصاویر جراحات، خانواده‌ها را خشمگین کرده و خواستار برخورد قانونی شده‌اند. این رخداد به‌عنوان نمود آشکار فرهنگ خشونت در ساختار حکومتی مورد انتقاد قرار گرفته است.
در منطقه بهرگان، کارکنان فلات قاره با تجمع اعتراضی خواستار اصلاح حقوق، حذف سقف سنوات و شفافیت مالیاتی شدند.
آن‌ها همچنین استقلال صندوق بازنشستگی را مطالبه کرده و معتقدند حکومت ایران حقوق کارکنان عملیاتی را نادیده گرفته است.
در شهرری، دانش‌آموزان یک مدرسه دخترانه به‌دلیل سوءمدیریت شدید تجمع کردند.
ورود آمبولانس به مدرسه و سکوت مسئولان، نارضایتی خانواده‌ها را افزایش داده و نشان‌دهنده عمق ناکارآمدی در مدیریت آموزشی است.
در کوجووار نیز مردم علیه ا فزایش آلاینده‌های صنعتی و آلودگی شدید محیط‌زیست دست به تجمع زدند.
شهروندان می‌گویند سال‌هاست از آسیب‌های تنفسی رنج می‌برند و حکومت هیچ اقدام مؤثری انجام نداده است.
این مجموعه رویدادها نشان می‌دهد اعتراضات مردمی در ایران وارد مرحله تازه‌ای شده است. تحلیلها تأکید می‌کنند که گسترش این اعتراضات نتیجه مستقیم بحران مدیریتی، سرکوب سازمان‌یافته و بی‌پاسخ‌گذاشتن مطالبات عمومی است؛ موضوعی که حکومت ایران نمی‌تواند آن را با فشار امنیتی خاموش کند.
