مدال‌آوران ایرانی که با تلاش بسیار در پهنه ورزشی خود افتخاری برای کشور خود کسب کرده‌اند، به جای برخورداری از جایگاهی شایسته یک قهرمان ورزشی در جامعه، باید برای امرار معاش به دستفروشی متوسل شوند.
این دسته افراد بیشمار هستند و طی سالیان گذشته بارها در فضای مجازی و حتی سایت های حکومتی داستان‌های تکاندهنده قهرمانان ورزشی را بازگو کردند که در فقر و تنگدستی به سر می برند.
یک نمونه آن دوچرخه سوار زن به نام آتوسا عباسی می باشد. آتوسا عباسی اولین مدال آور برون مرزی بزرگسالان به صورت انفرادی و رکورددار سرعت بانوان ایران می باشد. او اکنون به دلیل مشکلات مالی مشغول دست فروشی است.
روح الله احمدی همسر خانم عباسی هم از مربیان دوچرخه سواری است. او به خبرگزاری فارس گفته: از سال 93 به دلیل مشکلاتی که فدراسیون ایجاد کرد و محرومیت ناخواسته ای که برایم رقم زد، زندگی‌مان دچار مشکل شد. به خاطر من، همسرم را با اینکه رکورددار سرعت ایران است به تیم ملی دعوت نمی‌کنند و اجازه باشگاهداری هم به ما نمی‌دهند. جلوی تمام فعالیت‌های ورزشی‌مان را بسته‌اند. به دلیل شرایط بد اقتصادی مسافرکشی می‌کنم. همسرم یک گونی مدال دارد، اما گوشه خیابان دست فروشی می‌کند. فدراسیون اگر با من مشکل دارد، چرا مانع فعالیت همسرم می‌شود.
http://www.youtube.com/watch?v=f-UB_-1Ro6A&feature=youtu.be
نمونه دیگر آن قهرمان رشته پاور لیفیتگ امید ستایش‌پور است. امید متولد ۱۳۶۶ از قهرمانان رشته پاور لیفتینگ است که مدال‌های زیادی از بازی‌های کشوری و آسیایی در کارنامه خود دارد، اما به دلیل وضعیت اقتصادی و فقر رو به رشد در تمام سطوح جامعه، اکنون کنار خیابان شال و روسری می فروشد.
