محمد سیدی کاشانی خطاب به نسل جوان نوشته بود: «هرگز از رؤیاهای خود دست برندارید»
«هرگز از رؤیاهای خود دست برندارید. باغم و یأس بجنگید. امید به ساختن دنیایی بهتر را زنده نگهدارید. خلاف جهت رودخانه شنا کنید. این کار ساده‌یی نیست اما قوای به بندکشیده را آزاد می‌کند، برای تغییر کردن و تغییر دادن».
این جملات، نقش بسته در کتابی بود که محمد سیدی کاشانی در اسفند سال ۹۶ منتشر کرد. گویی او تجربه پنجاه و سه سال مبارزه حرفه‌ای در سازمان مجاهدین خلق ایران را در درون این کلمات فشرده کرده بود تا آن‌را در برابر چشم نسل جوان قرار دهد.
شاید نام محمد سیدی کاشانی کمتر شنیده شده باشد مانند هزاران همرزم دیگر او که زندگی بی‌نام و نشان، و مبارزه حرفه‌ای را برگزیده‌اند؛ اما کسانی که با تاریخ معاصر ایران به قدر کافی آشنایی دارند به خوبی می‌دانند که او یکی از نخستین افرادی بود که در سال ۴۴ به سازمان مجاهدین خلق ایران پیوست. هنگامی که روز ۲۸ آذر ۱۳۹۷ محمد سیدی کاشانی جاودانه شد در پنجاه و چهارمین سال مبارزه حرفه‌ای‌اش به سر می‌برد.
مریم رجوی درباره او گفت: محمد سیدی کاشانی با «خلق و مدیریت و تنظیم آثار هنری و ترانه سرودهای زیبای سازمان مجاهدین خلق ایران، انقلابی‌گری را با متانت و وارستگی و با روحی لطیف و حساس درآمیخته بود.» [مریم رجوی ۲۸ آذر ۹۷]
محمد سیدی کاشانی نوشت: سرودهای مقاومت، «دفاع از كلمه مقاومت، كلمه آزادی، یا صدق، فدا، برابری، تسلیم ناپذیری، ارتش آزادی، سرنگونی و انقلاب» است.
زندگی محمد سیدی کاشانی اما از منظر دشمنان مردم ایران نیز دارای معنای خاصی‌ست. سلطنت ولایت مطلقه فقیه در وجود و زندگی محمد سیدی کاشانی انسانی را می‌بیند که ۵۴ سال به طور شبانه روزی در برابر شاه و شیخ مقاومت کرده است؛ آنهم در جنبشی که هزاران عضو در سراسر جهان همچون او دارد. پس خامنه‌ای حق دارد که از مجاهدین بترسد و از کانون‌های شورشی که از رسم مجاهدین آموخته‌اند نگران باشد و بگوید اینها «ممکن است جنجال را برای سال ۹۷ بکنند، نقشه را برای سال ۹۸ بکشند». [آخرین وصیت خامنه‌ای؛ پاسداران آماده باشند، قیام ادامه دارد]
