به یاد شهید قیام محمد خلیلی ماهی سیاه کوچولوی درگز
خیلی جوان بود. او فقط ۲۱بهار را پشت سر گذاشته بود. دلش برای آزادی می‌تپید و در فکر پیوستن به دریای خروشان قیام بود. در زادگاهش خبری نبود. او به راه افتاد. در روزهای پایانی آبان ۱۴۰۱ با موتور از درگز راهی مشهد شد. به مشهد آمد تا همراه با جوانان هم نسلش در اعتراضات شرکت کند. اعتراض به این همه سرکوب، بی عدالتی و بدبختی که حکومت آخوندی بر سر مردم آورده‌است. اما وقتی دوباره می‌خواست به درگز برگردد، آدمکشان دیکتاتور به ضرب باتوم سفرش برای آزادی را ناتمام گذاشتند.
محمد اهل روستای خوش آب و هوای شیلگان ِدرگز(Shilgan) در نوار مرزی ایران و ترکمنستان بود. دیپلمش را در درگز گرفته بود و علاقه زیادی هم به موتور سواری داشت.
محمد روز اول آذر در یکی از خیابان‌های مشهد، همراه دوستش به معترضین پیوست. او با تمام وجود علیه دیکتاتور فریاد زد. بعد از تظاهرات با دوستش سوار موتور شدند تا به شهر کوچک درگز برگردند.
اما گزمه‌های خامنه‌ای که همه جا در کمین جوانان بودند، ساعت یک نیمه شب آنها را گیر انداخته و آنقدر وحشیانه با باتوم زدند که محمد در همانجا وسط خیابان بجرم شرکت در تظاهرات علیه دیکتاتور جان داد و جاودانه شد.
مزدوران حکومت بعد از قتل وحشیانه محمد پیکر خونینش را به کلانتری بردند و روز ۳آذر در حالیکه او را در یک تابوتی پلمپ شده گذاشته بودند به درگز برده و غریبانه بخاک سپردند.
در همین زمینه
نگاهی به زندگی و مبارزه قهرمانان؛ زینب جلالیان
مزدوران حکومت مرگ محمد را تصادف جا زده و خانواده‌اش را هم وادار کردند تا حرفی از شهادت محمد بخاطر شرکت در تظاهرات نزنند.
اما محمد برای آزادی جان داد و مثل تمامی جانباختگان راه آزادی در قلب همه آزادی‌خواهان جا گرفت. در فردای پیروزی انقلاب او را که در محیط بسته زادگاهش نماند و برای پیوستن به دریای خروشان قیام، همچون ماهی سیاه کوچولو به راه افتاد؛ در شکفتن شقایق‌های زادگاهش خواهیم دید.
