تاریخیترین رویداد سیاسی مقاومت ایران چگونه رقم خورد؟
روز شنبه ۳۰ خرداد ۱۴۰۵ برابر با ۲۰ ژوئن، شهر پاریس شاهد یکی از حساس‌ترین و تاریخیترین رویدادهای سیاسی مقاومت ایران بود. گرچه پلیس فرانسه، در نتیجه فشارهای دیپلماتیک و تن دادن به سیاست شرم‌آور مماشات، مجوز برگزاری تظاهرات متمرکز و یکصدهزار نفره ایرانیان آزاده را لغو کرد، اما ایرانیان آزاده حاضر در صحنه با ابتکار عمل بی‌نظیر در چندین نقطه پاریس، توانستتند به خواسته استراتژیک خود نایل شوند. این حضور گسترده و پرشور، صدای رسای مردم سرکوب‌شده ایران و زندانیان سیاسی را با شعار محوری «نه به اعدام» به گوش جهانیان رساند و ثابت کرد که هیچ مانع اداری و دیپلماتیکی نمی‌تواند اراده یک ملت برای رهایی را متوقف کند. همزمان، اجلاس بسیار باشکوهی در مقر مرکزی شورای ملی مقاومت ایران به ریاست خانم مریم رجوی و با حضور برجسته‌ترین شخصیت‌های سیاسی و تصمیم‌گیرندگان بین‌المللی برگزار شد.
اجلاس ایران آزاد
این اجلاس در شرایطی برگزار گردید که خاورمیانه درگیر یک جنگ گسترده خارجی است؛ جنگی ویرانگر که ماشین نظامی رژیم ولایت فقیه را به شدت در هم کوبیده و به کشته شدن علی خامنه‌ای، دیکتاتور خون‌ریز این رژیم، منجر شده است. رژیم ملایان اکنون در نقطه پایان خود قرار دارد، فاقد رهبری است و ساختار آن در حال فروپاشی است.
بیشتر بخوانید
با این وجود، موضع مقاومت ایران در قبال این تحولات کاملاً روشن، اصولی و تاریخی است: مقاومت هرگز از جنگ خارجی و مداخله نظامی بیگانگان استقبال نکرده و آن را راهگشای بحران ایران نمی‌داند. مشروعیت و قدرت این مقاومت تنها از اراده مردم ایران سرچشمه می‌گیرد. در شرایط کنونی که سایه سنگین جنگ خارجی بر فضای جامعه حاکم است و امکان درگیری‌های خیابانی و تظاهرات توده‌ای وجود ندارد، کانون‌های شورشی با سازماندهی دقیق و هوشمندانه، تمرکز خود را بر جمع‌آوری اطلاعات، عملیات‌های هدفمند استراتژیک و آماده‌سازی برای فروپاشی محتوم رژیم قرار داده‌اند.
ارتش آزادیبخش ملی ایران پاسخ نهایی دیکتاتوری مذهبی
خانم مریم رجوی، رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت، در سخنرانی تاریخی خود ضمن گرامیداشت چهل و پنجمین سالگرد آغاز مقاومت و سالروز تأسیس ارتش آزادیبخش ملی، تأکید کردند که رژیم ملایان یک حکومت موقت و رو به زوال است که هیچ راه گریزی از سرنگونی ندارد. ایشان با صراحت اعلام کردند که جنگ‌افروزی و تلاش برای دستیابی به بمب اتمی، سپر دفاعی این رژیم برای بقا بوده و صلح و آتش‌بس برای آن به مثابه «زهر» است. در این نقطه عطف تاریخی، خانم رجوی تشکیل دولت موقت را بر اساس برنامه ده ماده‌ای برای انتقال حاکمیت به مردم ایران اعلام نمودند. این چشم‌انداز روشن نشان می‌دهد که مسیری که از جوانان شورشگر آغاز شده، اکنون در قالب کانون‌های شورشی سازمان‌یافته تکامل یافته و در نهایت به عنوان جزئی از ارتش آزادیبخش ملی به بلوغ و تکامل استراتژیک خود رسیده است؛ نیرویی که یگانه ضامن سرنگونی استبداد مذهبی و استقرار دموکراسی است.
برجسته‌ترین سخنرانان
شخصیت‌های برجسته حاضر در اجلاس نیز با حمایت قاطع از مقاومت، سیاست استرضا را به شدت محکوم کردند. خانم کریستین اریگی، نماینده مجلس ملی فرانسه، لغو تظاهرات را تصمیمی نالایق برای مهد حقوق بشر خواند و تأکید کرد که پیام روشن از داخل ایران این است: «نه به جنگ، نه به مماشات، آری به قیام». در همین راستا، آقای شارل میشل، رئیس پیشین شورای اروپا و نخست وزیر اسبق بلژیک، با تأکید بر اینکه سیاست مماشات در برابر دیکتاتوری‌ها—چه نازیسم، چه روسیه و چه رژیم ملایان—محکوم به شکست است، یادآور شد که جنگ نیز راه‌حل ریشه‌ای بحران نیست. وی برنامه ده ماده‌ای مریم رجوی را یگانه جایگزین معتبر برای ساختن ایرانی دموکراتیک، آزاد و غیراتمی دانست.
آقای بوریس جانسون، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا، با ابراز شگفتی از تصمیم مقامات فرانسوی، تأکید کرد که بمباران و موشک‌ها به تنهایی نمی‌توانند آزادی را برای مردم ایران به ارمغان بیاورند و تغییر هرگز از جانب پنتاگون محقق نخواهد شد، بلکه این تغییر باید از درون ایران بجوشد. آقای جان برکو، رئیس پیشین مجلس عوام بریتانیا، نیز ضمن انتقاد تند از لغو تظاهرات که عملاً به سود ملایان تمام شد، بر این حقیقت پافشاری کرد که مقاومت ایران خواهان دخالت نظامی نیست. وی همچنین با رد قاطعانه آلترناتیوهای پوشالی، رضا پهلوی را به دلیل افتخار به جنایات پدر دیکتاتورش و دستگاه خون‌ریز ساواک، فاقد هرگونه صلاحیت دموکراتیک دانست و شورای ملی مقاومت و کانون‌های شورشی را تنها جایگزین مدرن و کثرت‌گرا معرفی کرد.
سخن آخر اینکه، گرچه تظاهرات برزگ پاریس با موانع پلیس مواجه شد، اما ایرانیانی که از نقاط مختلف جهان و به طرق گوناگون به پاریس آمده بودند با تجمع در خیابان‌ها و میادین مختلف پاریس، به یک پیروزی سیاسی و استراتژیک بزرگ دست یافتند. این مانور قدرت نشان داد که در دوران پس از مرگ خامنه‌ای و در بحبوحه جنگی که پایه‌های رژیم را ویران کرده است، صدای مردم سرکوب‌شده خاموش‌شدنی نیست. پیام اجلاس «ایران آزاد ۱۴۰۵» به جهان یکپارچه و قاطع بود: نه به اعدام، نه به جنگ خارجی، نه به بازگشت دیکتاتوری سلطنتی (نه شاه، نه ملا)، و پیش به سوی استقرار یک جمهوری دموکراتیک به دست ارتش آزادیبخش ملی و مردم ایران.
نظام میرمحمدی؛ حقوقدان – کارشناس مسایل ایران
