لرزه‌های سرنگونی بر سراپای نظام را فراگرفته، قیام ایران با تقدیم صدها شهید سرفراز و هزاران مجروح و اسیر، اراده آتشین مردم ایران برای سرنگونی رژیم ولایت فقیه را به جهانیان، نشان داده.است.
براستی باید گفت که گسستن زنجیرهای استبداد و ارتجاع، از دست و پای مردم ایران آغاز شده؛ و انهدام کاخ ستم و بیداد ولایت فقیه نزدیک است. قیام و شورش، برای به‌زیر کشیدن ولایت فقیه، و برقراری آزادی و دمکراسی، توسط جوانان قیام‌آفرین، کانونهای شورشی، و تمامی مردم ایران، سر باز ایستادن ندارد. شهرهای شورشی ما، استبداد لرزان و درحال احتضار ولایت فقیه را محاصره کرده‌اند. این محاصرة آتشین، پایان حیات ننگین نظام آخوندی را، تدارک دیده است.
تلویزیون ایران آزاد حول قیام مردم ایران و لرزه های سرنگونی آخوندها، گفتگویی با آقای امیر آرام و همینطور آقای نادردادگر انجام داده و ایشان به موضوعات فوق پرداخته وبه سئوالات پاسخ داده اند
پرسش: پیشرفت قیام را بعد از یک هفته، چطور می‌بینید؟ تا این لحظه، دستاوردهای قیام چه بوده ؟
امیر آرام: اجازه میخواهم قبل از هر چیز درود بفرستم به جوانان قهرمان و کانونهای شورشی در سراسر میهن اشغال شده که مردم در زیر فقر و فساد نگه داشته و فکر مکینم دنیا در انتظار چنین لحظه‌ای بود بپا خواهند خاست، رژيم فکر میکرد این نسل حزب‌اللهی خواهد شد، روی این حساب باز کرده بود، در حالیکه هر تضادی از خودش بوجود میآید در واقع همین کسانی که فکر میکردند در یک جامعه متعصب ضدبشری میتوانند جوان را حزب‌اللهی کنند این جوانان قیام آفرین شدند، این نشانه افتخار ایران و ایرانی است.
بعضی اوقات شنیده میشد مردم افسردگی دارند و بی حوصله هستند در حالیکه هیچوقت من چنین تصور نمیکردم، میدانستم نژاد ایرانی نژاد انقلابی است، چقدر درگیر هستند و جنگیدن تا نجات پیدا کنند، تا ایرانی آزاد بوجود بیاورند. به عقیده من این قیام تا سرنگونی ادامه خواهد داشت، این چیزی است که اتفاق افتاده و جلودارش هم نیستند، در مرحله خفه شدن و پایانی عمرشان هستند.
نادر دادگر: همین الان خبری داشتیم که در تهران منطقه صادقیه و آریاشهر جوانان بپا خاسته به خیابانها ریختند و آن مناطق شلوغ هست. آن چه که این دور از قیام را با دورهای قبلی در ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ شاهدش بودیم، متمایز میکند، گستردگی و سرعت آن است، این سرعت را در نحوء برخورد تظاهرات کنندگان و مردم و جوانان با نیروهای سرکوبگر رژيم و مراکز چپاول و سرکوب آن در شهرها شاهد هستیم، تا حرکتهای سریع که در سال ۹۶ که شاهد قیام عمومی بودیم ولی در این ابعاد وجود نداشت.
رژيم تلاش کرد در این چند روز نشان بدهد وضعیت آرام شده و حتی ولی فقیه ارتجاع عنوان کرد، قیام را عقب رانده، پاسخ جوانان و مردم این بود که اشتباه میکند و کور خوانده است، در مناطقی بدلیل سرکوب و کشتاری که در ابعاد خشونتی که از خودش نشان میدهد، اخباری میشنویم تظاهرات مردم را با تیربار سرکوب میکند و تانک به صحنه آورده، این نشان میدهد قیام ۹۸ در یک فاصله کیفی با سایر موارد مشابه در ۸۸ و یا ۷۸ است.
انچه که از ابتدا در تصاویر و خبرها می‌شنیدیم نیروی اصلی در صحنه در کف خیابان جوانان هستند، جوانانی که با این رژيم هیچ آینده‌ای برای خودشان متصور نمی‌بینند، آینده‌ی سیاه و راه به تباهی زندگیشان منتهی میشود و بخاطر همین این بار به گفته خودشان میگویند تا به آخر ایستادیم و صحنه را خالی نمیکنیم. این یکی از نقاط شورانگیر قیام ۹۸ است، در مورد شهرها آخرین اخباری که داریم در هیچ جایی قیام ساکت نشده و رژيم موفق نشده قیام را، البته جمله‌ای که ولی فقیه گفته ما قیام را عقب نشاندیم، خود این گویای این است که قیام ادامه دارد، بزودی باید شاهد اتفاقا گسترش و شعله‌ور شدن در شهرهای مختلف باشیم.
امیر آرام: واقعا شرائط متفاوتی است نسبت به قیام ۸۸ و ۹۶ بود و این دلیلش هم هیچ هدف و آینده‌ای برای جوانان ما وجود ندارد. بدلیل تحریمها و فشارهای مالی و مادی که دارند و این مسئله بنزین یک بهانه‌ای بود که بتوانند بطور انقلابی بریزند و به هر حال بدون سلاحّ مسئله روشن است حاضر است از جانش بگذرد وقتی که برای تظاهرات و شورشهای خیابانی میآید میداند باید از جان خودش بگذرد، در هیج کجای دنیا نیست که با رژیم افسارگسخته و جنایتکاری اهریمنی که هیچ وجود انسانی در آنان وجود ندارد، اهریمن هم نمیشود گفت خشونت به حدی است حاضر هستند ۸۰ میلیون را از بین ببرند تا حکومت کنند و جوانانی که آرزو دارند و از همه چیزشان میگذرد و جانشان را تقدیم آزادی میکنند، قابل تقدیر است.
در قیامهای قبلی شاهد نبودیم بانک آتش بزنند، مراکز دولتی را به آتش بکشند و ماشینهای بسیج و پاسدار را به آتش بکشند و امروز این قیام متوقف نخواهد شد و تا سرنگونی ادامه خواهد داشت و شکی نیست که ایرانی آزاد بوجود خواهد آمد و ایرانی بدون تعصب مذهبی و ۱۰ ماده‌ای خانم مریم رجوی و شکی نیست، این تلاشهای بی وقفه خواهران و برادران در آلبانی مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت است.
امیر آرام: این وضعتی که می‌بینید تازه نیست از زمانی که پایشان را به ایران گذاشتند نفرت و بی اعتمادی در مردم بوده ولی امروز به اوجش رسیده، بی نتیجه نخواهد ماند و البته باید برای آزادی بهاء پرداخت مگر سازمان مجاهدین ۱۲۰ هزار تن آعشته به خون تقدیم به مردم ایران نکرد، پس بنابراین در مسائل انقلابی پرداخت بهاء و آن هم جان انسان، کمترین چیزی که برای مردم ایران میدهد.
نادر دادگر: یکی از ترفندهای رژيم سرکوبگر این است که حرکتهای مردمی در طی این ۴۰ سال را به اسم آشوب معرفی کرده و به خارج کشور ربط میدهد که پول و دستور و خط از خارج کشور میگیرند، برای انهدام مراکز چپاولش و انهدام مراکز سرکوبش، این هم جدید نیست و سالها از این ترفند استفاده میکند. در ایران کنونی شاهد ۴۰ سال جنایت و سرکوب و فساد از طرف رژيم و در جامعه شاهد فقر اعتیاد و انواع و اقسام معضلات اجتماعی هستیم و طبیعتا این وضعیت به این صورت نمیتوانست ادامه پیدا کند، مثل فنری که با سرکوب این فنر را فشرده کرده، الان این همان نقطه‌ی که فنر باز شده، منطق نظام‌های سرکوبگر و همه دیکتاتورها این است که بلافاصله این حرکات مردمی را به حرکتهای آشوبگرانه با القابی که واقعا لایق خودشان و سران خودشان با ولایت فقیه‌شان است که جوانان بپا خاسته را ایران را که سرمایه های مردم هستند با القابی خطاب میکند
نادر دادگر: در رابطه با اقشار مختلف مردم آنچه ما شاهدش در صحنه های داخل ایران بودیم، گویای این بود اقشار مختلف مردم هم وارد مدار دیگری در امر مطالبه‌گریشان شدند، بطور مشخص تا یکی دو روز قبل از قیام شاهد تجمع بازنشسته ها در مقابل مجلس بودیم، که البته رژیم که توان و ظرفیت هیچ حرکت مطالبه‌گرانه را ندارد، آن را اجازه نداد شکل بگیرد.
در روز دوم تجمع مردم را به شکل وحشیانه کتک زدند، اقشار ما هم به این نتیجه رسیدند با این رژيم به مطالباتشان دست پیدا نخواهند کرد، اگر آینده‌ای وجود دارد با تغییر این رژيم برای آنان بوجود میآید، و نه از درون این رژيم و نه این رژيم ظرفیت را دارد، نه میخواهد به مطالبات صنفی این مردم پاسخ بدهد، این وضعتی است که قبل از قیام را می‌دیدیم و طبعا همین قیام کنندگان هستند، کسانی که سالها مطالبات صنفی داشتند، ولی وحشیانه سرکوب شدند، قطعا به این نتیجه رسیدند که رژيم باید تغییر کند.
الان در صفوف قیام هستند و در این قیام شرکت دارند، حتی ما شاهد بودیم پدر و مادر و کسانی که از همین اقشار هستند از بازنشسته ها و معلمین و فرهنگیان بازنشستگان کشوری، اگر چه توانایی این را نداشتند مثل جوانان وارد قیام شوند ولی با کمک و آوردن البسه گرم و آب در خیابان آنان را همراهی و پشتیبانی کردند.
امیر آرام: یک نکته را اشاره کنم تمام ملت ایران اشرار هستند و یک عده‌ای نیستند، شما فکر کنید روی ملتی حکومت میکنند، که همه ملت از این قوم تنفر دارند، ۴۰ سال است دروغ گفتند، ۴۰ سال ریا و چپاول و جنایت و تبلیغات شیطانی بر علیه مقاومت کردند. اینها ضدایرانی هستند و همانطور که رهبر مقاومت ۴۰ سال پیش گفتند و اعلام کردند، در مورد سئوال شما هیچ چیز بدون سازماندهی نمیشود و هر فرد ایرانی که قیام کرده قشون شورشی هستند و کانون شورشی هستند و اگر رهبری نداشته باشند نمیتوانند تشکل باشند و شکی نیست دارای رهبری و سازماندهی هستند و تمام وحشت رژيم از این هست که به هر حال مجاهدین در کنار اینها باشند و مقاومت باشد. اگر امریکا پشت اینها باشد این همه ترس ندارد، وحشتش فقط ار مجاهدین است برای اینکه میداند و شکی نیست دارای نظم و رهبری و تنظیم رابطه و کارهای که میکنند دارای رهبری در هر شهری هستند و به قول رهبرمقاومت که میگفت ما از مژه به این آخوندها نزدیک‌تر هستیم، واقعیت همین است، باید هم بترسند.
نادر دادگر: ابتدا میخواهم به یک نکته اشاره کنم، نکته‌ای که نشان میدهد ۸۰ میلیون ایرانی این رژيم رانمی‌خواهد، رژيم تلاش کرد در این ۴۰ سال فرهنگ بی هزینگی را در ایران حاکم کند، فرهنگی که از حوزه های علمیه سر بر آورده است، بر پایه مفت خوری سوار است و میگوید کلاه خودت را بچسب باد نبرد. رژيم آخوندی و خمینی سر سفره انقلابی نشست که هیچ ربطی به او نداشت، یک ریال برای آن هزینه نداده بود، اینها تلاش کردند آن فرهنگ را وارد جامعه ایران کنند.
، مردم ما نشان دادند از این فرهنگ مبتذل آخوندی بیزار هستند، این را عدد شهداء قیام نشان میدهد، حضور مردم و جوانان در کف خیابان نشان میدهد، که شعار سرنگونی رژيم در تمامیتش را میدهند. بر اساس آماری که از داخل کشور داریم ابعاد خسارات چه از طرف رژيم یعنی مراکز قتل و سرکوب و چپاول خیلی بیشتر از آنی است که الان مطرح میشود، تعداد شهداء هم زیاد است، رژيمی که با تیربار مردم را زیر آتش قرار میدهد، شلیک مستقیم به طرف مردمی که بطور فشرده در خیابانها هستند انجام میدهد، ولی آنچه تا الان ذکر شده، مبتنی بر اسامی مشخص در حدود ۲۷۰ شهید داشتیم، تعداد دستگیریها بیش از ۷ هزار نفر دستگیر شدند، که البته این عدد و ارقام بیش از این است، انشاءالله اخبار دقیقتری خواهد آمد و میتوان عدد و آمار دقیقتری داد.
امیر آرام: شرائط فرق میکند این قیام با قیامهای قبلی کاملا متفاوت است، رژيمی ورشکسته است، ورشکسته اقتصادی، سیاسی ، اجتماعی و در حال خفه شدن است، تا حدی جلو مردم میایستد ولی شعله قیام خاموش نشدنی است، این قیام تا سرنگونی میرود. یعنی این رژيم هیچ راهی جزء سرنگونی نخواهد داشت، از کشتار دریع نمیکند چون برای جان انسانها ارزشی قائل نیست و آنچه برای او مهم است بقاء خودش است، دیکتاتورها ترسوترین موجودات روی زمین هستند. دیکتاتورها می‌بینند چه بلایی بر سر دیکتاتورها آمده ولی باز عبرت نمیگیرند تا زمانی که این بلا بر سر خودش بیاید. این قیام ساده‌ای نیست و هیچوقت تظاهراتها به این حد نرسیده بود که بانکها را آتش زده باشند، مراکز پاسداران و بسیج را آتش زده باشند، این نشاندهنده پایان موجودیت کثیف رژيم شیطانی است، آغاز آزادی است و من تبریک میگویم به کانونهای شورشی و ملت قهرمان ایران و شکی نیست مردم ایران آزاد خواهند شد و شکی نیست ایران الگوی کشورهای متمدن خواهد شد.
نادر دادگر: خوب است به ماهیت این رژيم نگاه کنیم، سپاه جزیی از نظام است، چیز جدایی نیست، در کشورهای دیگر قدرت را دست ژنرالها ارتش میدهند، سپاه اهرم سرکوب ولایت فقیه است، طی ۴۰ سال گذشته ابزار سرکوبش بوده، حافظ و نگهبان ولایت فقیه است، این موضوع در ایران موضوعیتی ندارد. سپاه بخشی از نظام ولایت فقیه است، این تصور که فکر کنیم یا در قیاس با سایر جاها دستگاه سیاسی به دستگاه نظامی منتقل شود، در ایران چنین چیزی نیست، خامنه‌ای راس این دستگاه است، ولایت فقیه‌ی هست که اهرمی بنام سپاه دارد، که با او خودش را سرپا نگه داشته و جنایت و کشتار کرده است.
امیر آرام: الان شرائط بسیار حساسی است لحظه‌ای است، امروز روزی است که همه باید خودشان را تعیین تکلیف کنند، بخصوص هنرمندان از شاعر و نویسنده، موسیقی‌دان و نقاش، مجسمه ساز و هر کسی که شناخته شده است، باید تعیین موضع کند و باید تعیین هویت بکند، باید در کنار مردم بایستد، باید مبارزه کند. بی تفاوتی یک هنرمند یعنی تایید کردن این رژيم فاشیستی است و در کنار مردم بایستند و همانطور که به هر حال مردم مبارزه میکنند، اینها هم در کنار مردم مبارزه کنند و نام نیکی از خودشان در کنار مردم باقی بگذارند.
