قیام آبان ۹۸؛ مانیفست بی آینده بودن حکومت ولایت فقیه
روز ۲۵ آبان برای مردم و جوانان ایران زمین یادآور قیام شکوهمند آبان۹۸ با ۱۵۰۰ شهید سرفراز است. این قیام به باور بسیاری از کارشناسان تحولات اجتماعی در ادامه قیام دی ۹۶ میخ دیگری بر تابوت حاکمیت ولایت فقیه بوده است. از نظر این کارشناسان این قیام در همان حال آزمونی برای استراتژی سرنگونی که تحت عنوان« استراتژی کانونهای شورشی» درحال اجرا بود، بشمار می رفت.
در پایان این قیام و درجمع بندی اعتراضات پاییز ۹۸ گفته شد که دستگاه خامنه ای ضعیف‌تر و نحیف‌تر از همیشه از دل بحران بیرون آمد و استراتژی کانون شورشی آزمونی دشوار اما موفقیت آمیز را پشت سرگذاشت. رایکالیزم حاکم بر این قیام بدون شکی تجسدی از همان آتش و خشمی بود که از دهانه کوکتل مولوتوفها و آتشزنه‌های کانونهای شورشی در می آمد.
مرز بندی نوین جامعه ایران
همزمان، مرزبندیها و قطب‌بندی در صحنه سیاسی تکامل یافت و مواضع جبهه استحاله و حفظ حاکمیت آخوندی در برابر جبهه مقاومت و حاکمیت مردم روشن و روشن‌تر می‌شود.
تمامی باندها و محافل رنگارنگ جبهه استحاله و حفظ حاکمیت ولایت فقیه و پاسداران سیاسی رژیم در خارج کشور، با آه‌و‌افسوس و با عقده‌گشایی علیه مجاهدین و مقاومت ایران، قیام را «فاجعه» خواندند و به‌اشکال مختلف با برچسب «خشونت‌گرایی» در برابر مردم و دانشجویان، موضع گرفتند.
این درست شبیه همان کاری بود که در پایان قیام ۱۴۰۱ هم به آن مبادرت کردند.
در همین زمینه
خامنه ای؛ خالص سازی یا نیش زدن به خود؟!
این جبهه‌بندی در تمامی موارد مشابه، پرده را از چهره میانه‌بازان ضد انقلابی که ریاکارانه بر خود نام اپوزیسیون می‌نهند‌ـ کنار زده است. به‌نحوی که آنها، در هیأت پاسداران سیاسی حکومت و هیأت نوحه‌خوانان و مرثیه‌سرایان استبداد مذهبی، بارها و بارها نسبت به‌خطر سقوط رژیم و روی کار آمدن آلترناتیو دمکراتیک هشدار داده و در منتهای وقاحت شعار البته خمینی را سر‌داده‌اند؛ که از نظر سیاسی و در عمل، با شعار «حزب فقط حزب‌الله، رهبر فقط روح‌الله» پهلو می‌زند.
همه به خوبی فهم می کنند که مضمون حرکتهای اجتماعی مردم، مبارزه علیه استبداد مذهبی و رژیم ولایت فقیه و برای تحقق آزادی، دمکراسی و استقرار حکومت مردمی و غیرمذهبی است.
خصلت رادیکال و شعارهای این جنبش نشان‌دهنده جهت‌گیری آن برای سرنگونی رژیم ارتجاعی حاکم و تمامی دسته‌بندیهای درونی آن است.
گسترش خیزشهای مردمی، به‌رغم خفقان حاکم و به‌رغم فراخوانهای تسلیم‌طلبانه، در ارتباط مستقیم با مقاومت سازمان‌یافته و ضربات فزاینده نظامی و سیاسی آن بر پیکر رژیم برای سرنگونی است.
واقعیت درخشان آن است که اگر ریشه‌های سرخ و درخشان قیام آبان و کانونهای شورشی را پی‌بگیریم در گذار روزها و سالیان به مقاومتی خواهیم رسید که یک روز نیز دست از قهر انقلابی در برابر پاسداران، شکنجه‌گران و آدمکشان این رژیم برنداشته است. حتی یک روز از تاریخچه این مقاومت را نمی‌یابیم که در آن به راه‌کار دیگری جز براندازی نظام ولایت فقیه پرداخته شده باشد.
در قیام کبیر آبان۹۸ این راهبرد بازتاب توده‌یی و فراگیر پیدا کرد. تا پیش از آن شاهد عملیات پی‌درپی کانونهای شورشی برای کانالیزه کردن قهر انقلابی به سمت حاکمیت بودیم. کانونهای شورشی با شکستن هیمنه پوشالی اختناق راه را برای سمت‌دهی اعتراضات اجتماعی به سمت یک کیفیت نوین: «قیام آبان ۹۸» هموار کرده‌اند.
اعترافات دشمن به نقش عنصر سازمان یافته در قیام آبان۹۸
ذوالنوری رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس حکومتی در آن زمان به‌صراحت اشاره کرد که «اینها!» «آموزش دیده بودند».ذوالنوری آنها را «تیمهای ۴ و ۸نفره» نامید که «خمیرهای خاصی داشتند وقتی به ستون یا دیوار می‌زدند، دیوار می‌شکافت. ستون را از کار می‌انداخت، تخریب می‌کرد. تیم‌هایی که به‌شمار سه بتوانند قفل را بشکنند بروند تو، یک تیم می‌آمد این کارها را انجام می‌داد تیم بعدی می‌آمد کار بعدی را انجام می‌داد».
ذوالنوری وحشت زده ادامه می دهد: «ما روز یکشنبه فقط در تهران ۱۴۷تهران درگیری داشتیم با این‌که درگیریهایمان داخل تهران خیلی نکشید در سراسر کشور در یک روز ما ۸۰۰نقطه درگیری داشتیم»
ذوالنوری ادامه داد:
«کشته‌سازی یکی از شگردهای اینها بود. برای به هیجان درآوردن مردم! خوب اتفاقاتی این جوری بود یک کلانتری که ۲۰۰ یا ۳۰۰قبضه بیشتر کمتر اسلحه تویش تسخیر کلانتریها را دنبال بودند. اگر کلانتری تسخیر بشود و ۳۰۰-۴۰۰قبضه اسلحه بیفتد دست آدم‌های جانی اینجوری چه اتفاقی می‌افتد؟ و من اینجا اشاره کنم قطع اینترنت بعد از این تصمیم و فرمایشات مقام معظم رهبری بسیار کمک کرد که آن سازماندهی از قبل تهیه شده به هم بریزد و این آشوب جمع بشود»
چرا قیام آبان ادامه دارد؟
اکنون در آستانه چهارمین سال قیام آبان ۹۸ ایران یک قیام گسترده دیگری را در سال ۱۴۰۱ از سرگذراند. قیامی که رادیکالتر، گسترده‌تر و خطرناکتر برای حاکمیت ولایت فقیه به مدت بیش از ده ماه در خیابانهای ایران جریان داشت. اکنون نیز جامعه انفجاری ایران خود را برای قیام دیگری آماده می سازد.
مردم ایران در حافظه تاریخی خود نه تنها جنایات خامنه ای را فراموش نمیکنند و نه شهیدان بر خاک افتاده را از یاد می برند. حافظه تاریخی مردم و جوانان ایران از یاد نمی برند که حاکمیت خامنه ای با همه جنایاتش هرگز نتوانسته خود را تثبیت کند و تمام استراتژی اش در سرکوب و راه اندازی جنگ منطقه ای برای بقاست .
اما نسل آگاه ایران هم عهد کرده است که تا این جنایتکاران را سرنگون نسازد و آزادی و دمکراسی را در ایران زمین برقرار نسازد، آرام نخواهد گرفت.این پیمان مشترک همه ایرانیان آزادیخواه و مبارز است.
