«قدرت را با مجاهدین خلق شریک شوید» عبارتی کوتاه از طرف سفیر افغانستان خطاب به نظام ایران؛ آنچه به روشنی حکایت از آن دارد که روزگار تاخت و تاز خلافت اسلامی! در منطقه به پایان رسیده است.
موضوع از آنجایی شروع شد که هیأتی از طالبان برای مذاکره به ایران آمد و متعاقب آن عراقچی؛ معاون ظریف به کابل رفت تا در مورد تشکیل دولت جدید افغانستان، با شرکت طالبان گفت‌وگو کند.
در همین روزها وزیر خارجه نظام در مصاحبه با یک تلویزیون هندی در رابطه با نقش طالبان در دولت افغانستان گفته است: «ناممکن است که طالبان در دولت آینده افغانستان هیچ نقشی نداشته باشند، اما این نقش نباید غالب باشد».
روابط خلافت اسلامی! با طالبان روابطی دیرینه است. اخیرا آمریکا مقاماتی از سپاه را به خاطر تجهیز، تعلیم و تشویق طالبان به عملیات علیه نیروهای دولتی افغانستان، در فهرست تحریم‌ها قرار داد. [تحریم دو مقام سپاه؛ شبکه ارتباطی سپاه با طالبان زیر ضرب می‌رود]
پس از عروج طالبان در افغانستان در دهه ۷۰ خورشیدی، در تبلیغات و فیک نیوز خلافت اسلامی! بر روی ارتباط مجاهدین خلق با طالبان تاکید می‌شد. نشریه یالثارات‌الحسین که در آن مقطع به‌صورت یک نشریه داخلی برای نیروهای بسیجی و بدنه سپاه، منتشر و در محفل‌ها و تجمعات مرتبط پخش می‌شد از جمله به انتشار اخبار متعددی دست می‌زد که گویی در حکومت طالبان، مجاهدین در مقام استانداری هم قرار گرفته‌اند! هدف از این فیک نیوز؛ این همانی کردن مجاهدین خلق ایران به‌عنوان یک نیروی مسلمان، شیعه و انقلابی با یک گروه بنیادگرای «اهل سنت» بود؛ این فیک نیوز سپاه، شاید با این نیت صورت می‌گرفت، که به انداز کافی بدنه‌ی فریب‌خورده و بی‌اطلاع سپاه و بسیج را از جاذبه سازمان مجاهدین خلق دور نگه‌دارد.
به‌هررو، این روزها اما نظام مقدس! بیش از همیشه با برگ طالبان، رو بازی می‌کند؛ با این سودا و خیال که بتواند عقب‌نشینی‌ها و شکست‌هایش در عراق، سوریه و یمن را با دخالت مستقیم در افغانستان جبران کند.
اما پاسخی که از طرف مقامات افغانستانی به خلافت اسلامی! داده شده است حکایت از آن دارد که توازن قوا چه در درون و چه در بیرون ایران چرخیده است.
شاه حسین مرتضوی، سخنگوی ریاست‌جمهوری افغانستان روز ۲۰ دی ۹۷ در واکنشی به سیاست‌های مداخله‌گرانه‌ی نظام ایران در افغانستان گفت: «مقامات وزارت‌خارجه رژیم ایران این روزها در نقش سخنگویان طالبان عمل می‌کنند. اگر کشور همسایه معتقد به گفتگو برای راه‌حل می‌باشند چرا راه گفتگو را با گروه‌های مخالف داخلی خود از جمله مجاهدین خلق بسته است؟ چرا به مشکل سیاسی داخلی خود که سال‌ها ایران را به بحران برده است، از راه گفت‌وگو اقدام نمی‌کند؟»
در موضع‌گیری دیگری علیه نظام ایران، ادریس زمان، معاون سیاسی وزیر امور خارجه افغانستان گفت: «رژیم ایران از یک افغانستان دموکراتیک که در آن آزادی بیان و حقوق مدنی و شهروندی تضمین شده باشد به‌شدت نگران است… رسانه آزاد (در ایران) وجود ندارد. رژیم ایران در هراس است که آزادی‌های موجود در افغانستان به الگو برای ایران بدل شود. به همین دلیل ایران طرفدار اندیشه‌های ملاعمر در افغانستان است.» [مجاهدین ۲۳ دی ۹۷]
سفیر افغانستان در ایتالیا نیز وارد صحنه شد و در توییتی خطاب به مقامات نظام ایران از جمله توصیه کرد که «قدرت را با مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت شریک شوید.» [توییتر واحد عمر ۱۰ ژانویه ۲۰۱۹]
آنچه در میان موضع‌گیری‌های مقامات افغانستانی جلب توجه می‌کند؛ دست‌گذاشتن آنها بر روی نقطه ضعف و کانون هراس‌های نظام ولایت فقیه است؛ تمامی طرف‌های منطقه‌ای و بین‌المللی می‌دانند که تنها کافی است اسم مجاهدین را در برابر مقامات ایران ببرند؛ آنگاه رعشه بر اندام آنها خواهد افتاد چه برسد به اینکه به آنها یادآوری کنند که آلترناتیو شما همین مجاهدین هستند.
ناظران بر این باورند که با شتاب گرفتن تحولات در ایران بیش از پیش نام مجاهدین خلق ایران شنیده خواهد شد.
