قتل عام۶۷ ، تصفیه حساب آینده!؟ . اخیرا دژخیم مصطفی پورمحمدی در یک مصاحبه با مجله مثلث رژیم درمورد قتل عام صحبت و در رابطه با مجاهدین عقده گشایی کرده است. از آنجا که این دژخیم طبق معمول موضوع کشتار زندانیان سیاسی را انتقام گیری عملیات فروغ جاویدان و تسویه حساب با مجاهدین قلمداد کرده ، لازم است نکات و واقعیتهایی را یاد آور شویم.
در۳۱سال گذشته ، رژیم آخوندی و عوامل ریز و درشتش ، یا درقبال این جنایت هولناک سکوت کرده ویا اگر سخن گفته اند آنرا انتقام گیری خمینی بخاطر عملیات فروغ جاویدان قلمداد کرده ویا به دروغهایی نظیر شورش در زندان متوسل شده اند.
برای رد این تئوری و فرضیه که جنایت قتل عام۶۷ در انتقام عملیات فروغ جاویدان بوده تنها یک سوال کافی است: علت کشتار زندانیان سیاسی از گروههای مارکسیستی و بطور مشخص حزب توده و اکثریت چه بود؟ آنها که ازجنگ حمایت میکردند و هرگز عملیات مسلحانه علیه نظام خمینی نکرده بودند. آیا درنظام آخوندی کسی هست که به این سوال پاسخ بگوید؟
درمورد علت مبادرت به چنین جنایت هولناکی ، بایدگفت که اساسا موضوع ربطی به عملیات فروغ جاویدان نداشته و تمامی داستانهای شورش و هماهنگی زندانیان با مجاهدین در بیرون از زندان جعلیات و سرپوش گذاشتن بر واقعیتی بزرگ و مهم است.
واقعیت بزرگ ، جنگ بین مردم و مقاومت ایران است که پیش از جنگ خمینی با عراق شروع شده بود وهنوز هم ادامه دارد . درآن دوران، جنگ ۸ ساله تماما پوششی برای پنهان کردن این جنگ اصلی فراهم میکرد. در زیر پوشش جنگ خارجی بود که خمینی هزارهزار جوانان این مرز و بوم را به جوخه تیرباران می سپرد و این جنگ عظیم را از افکارعمومی پنهان میکرد . درپوش همین جنگ خارجی بود که خمینی نیروی سرکوبگر و تروریستی سپاه پاسداران را تثبیت کرد و گسترش داد. به همین دلیل میگفت جنگ نعمت است. البته جنگ برای خمینی نعمت بزرگی بود چون بدون آن نمیتوانست سپاه تروریستی پاسداران را به این نقطه برساند و نمیتوانست هرشب صدها نفرازبهترین جوانان این مرز و بوم را درشهرهای مختلف ایران به جوخه تیرباران بسپارد و تمامی مطالبات برحق و آزادیخواهانه ملت ایران را به بهانه جنگ خارجی سرکوب کند.
درسال ۶۷ ارتش آزادیبخش ملی ایران خمینی را مجبور کرد که دست از جنگ طلبی و شعار «جنگ جنگ تا رفع فتنه از جهان» و « فتح قدس از طریق کربلا» بردارد و غلط کردم بگوید و آنچنان که خودش گفت جام زهر را سربکشد خمینی درپیامش بمناسبت پذیرش آتش بس گفت :«… هرگز راضى به اين عمل نمى بودم و مرگ و شهادت برايم گواراتر بود. اما چاره چيست ….خوشا به حال شما …… و بدا به حال من كه هنوز مانده ام و جام زهرآلود قبول قطعنامه را سر كشيده ام…… من باز مى گويم كه قبول اين مسئله براى من از زهر كشنده تر است….»
خمینی ونظامش درمقطع پذیرش قطعنامه ، در وضعیت ضعف و استیصال و ازهم گسیختگی قرار داشتند و درچنین شرایطی غلط کردم گفت و جام زهر را سرکشید ، به همین دلیل تعادل نظامش بکلی برهم خورد . پس از جام زهر و پذیرش آتش بس ، دیگر هیچ بهانه و پوششی برای سرکوب مطالبات مردم و اعدام دسته دسته جوانان و پنهان کردن جنگ اصلی اش که با مردم ایران بود ، نداشت. درچنین وضعیتی ، تعادل کاملا به سود مردم و مقاومت بود و هنگامی که گرد وخاک جنگ ۸ ساله فرو می نشست و جنگ اصلی بارز میشد، نیروی عمده مردم و مقاومت همین زندانیان سیاسی بودند که میتوانستند اوضاع را به زیان خمینی رقم بزنند .
درست درهمین نطقه تاریخی بود که خمینی تصمیم به آن جنایت هولناک گرفت.
هدف خمینی این بود که در آن مقطع ضربه ای کمرشکن به مقاومت بزند و با ایجاد فضای رعب و خفقان ، تعادل را به سود خودش تغییر بدهد. از همین رو به سراغ زندانیان سیاسی رفت و با کشتار آنها آنچنان رعب و وحشت و خفقانی ایجاد کرده که پس از جنگ تا مدتها کسی را یارای نفس کشیدن نباشد و کسی جرات نکند در صحنه سیاسی مطالبات آزادیخواهانه را مطرح کند.
بنا بر این دریک کلام ، علت قتل عام نه عملیات فروغ جاویدان بود و نه انتقامجویی. علت ، خوردن جام زهر و از دست رفتن تعادل نظام بود.
تصمیم به این قتل عام هم از قبل گرفته شده بود و بی دلیل نیست که[ فتوای جنایتکارانه خمینی تاریخ ندارد]. او عمدا تاریخ این فتوای جنایتکارانه را ثبت نکرده بود تا همین ابهام را ایجاد کند. درهمین زمینه: ما را در ایکس ایران آزادی دنبال کنید ما را در تلگرام ایران آزادی دنبال کنید
قتل عام۶۷ ، تصفیه حساب آینده!؟
پربیننده‌ترین‌ها
