انصراف به نفع دیگری، جلیلی یا قالیباف؟
با نزدیک‌‌شدن به روز برگزاری انتخابات ریاست جمهوری خامنهای، گمانه‌زنی‌ها افزوده شده است؟ بالاخره چه کسی در جبهه اصولگرایان به نفع دیگری کنار خواهد کشید؟ قالیباف یا جلیلی؟
عمده کسانی که می‌اندیشند، قوانین را می‌دانند، راهبردها را زیر نظر دارند تقریبا بر سر کلیت موضوع اتفاق نظر دارند. اصلاح‌طلبان غوغایی راه انداخته‌اند که آن سرش ناپیداست. غوغایی که پزشکیان، پزشک تمامی دردهای ایران است و…
خاتمی اسفندرای‌نداده و مدعی در طرف مردم، پزشکیانی شده است. مهدی کروبی هکذا، اطوارهای ظریف که دیگر از نرم‌های معمول سیاسی خارج شده است. محسن رنانی ذوب در پزشکیان شده است و دلایل عقلی ۳۰گانه آورده که باید به پزشکیان رای داد. حکایت چیست؟ [آهای براندازها! چرا خواب آقای رنانی را برآشفته کردید؟!]
قضیه از این قرار است که اصلاح‌طلبان از نگرانی و ذهن‌مشغولی خامنهای سر تحریم انتخابات مطلعند. خامنهای بین جهانگیری و آخوندی، پزشکیان که کمترین وزنه سیاسی را داشت را تایید صلاحیت کرد. با این امید که وی هرگز رای نخواهد آورد. ولی به خاطر او اصلاح‌طلبان قوای خود را به پای صندوق خواهند کشاند. موضوعی که اصلاح‌طلبان در روزهای اخیر به شدت مشغول به آن هستند. امری که به نفع خامنهای است. اما هدف دیگری نیز دارند. آن اینکه در تفرق اصولگرایان شاید فرجی شود و پزشکیان را قالب یا غالب! کنند.
اما در اردوی خامنهای وضعیت به چه قرار است. رقابت اصلی بین جلیلی و قالیباف است. ۳ نفر دیگر آشکارا پوششی هستند. قالیباف طبق توافق با پایداری‌های در مجلس قرار بود اصلا کاندید ریاست‌جمهوری نشود. در عوض کرسی ریاست مجلس را داشته باشد. معامله‌ای که به ازاء آن، کاندید پایداری‌های جلیلی باشد. یعنی آنها اطمینان داشتند که جلیلی بین سایر اصولگرایان رقیب جدی نخواهد داشت. اما قالیباف با ثبت‌نام در آخرین ساعات معامله و معادله را بر هم زد.
قالیباف بین دوراهی انصراف و حذف
از سوی دیگر خامنهای کسی را می‌خواهد که طابق‌النعل‌بالنعل مطیع دستورات او باشد؛ فردی مانند رئیسی. مضاف بر این که برای خامنهای و موضوع جانشینی احتمالی‌اش شاخ نشود. در این موضوعات جلیلی برای خامنهای بهتر عمل می‌کند. چون نه وزنه‌ای به اندازه قالیباف است و از سوی دیگر افسارش در دست بیت خامنهای است. وزنه ظاهری و بیرونی جلیلی، تقریبا تنها به اندازه ۱۰ سال دبیری شورای عالی امنیت ملی است.
اما در سوی دیر قالیباف امتیازاتی دارد. سالیان در سپاه بوده است. فرمانده نیروی هوایی سپاه، فرمانده قرارگاه خاتم‌الانبیاء سپاه، فرماندهی نیروی انتظامی، شهردار تهران، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و ریاست مجلس مناصب سنگین و امتیازی وی نسبت به جلیلی است.
اما معایب بسیاری نیز دارد که برای وی به عنوان پارمتر منفی عمل می‌کنند. فسادهای مالی بی‌حد‌وحصر، سیسمونی‌گیت، سرکوب دانشجویان در ۱۸ تیر، نقشش در «طرح امنیت اخلاقی» از آن جمله‌اند. در حالی که جلیلی در ظاهر چنین معایبی در پرونده‌اش ندارد.
از سوی دیگر قالیباف نه می‌‌تواند آشکارا جلیلی را در مذاکرات کنار بزند و نه آشکارا به نفعش کنار برود. کنار رفتن شکستی است که تحمل آن برای قالیباف بسیار سخت خواهد بود. حال چه حربه‌ای اندیشیده شود که این مشکل حل شود باید منتظر ماند و دید.
واقعیت دردناک برای خامنه ای این است که بعد از رییسی نه کسی را می تواند جایگزینش سازد و نه افراد باقیمانده آن‌گونه که باید فرمانبر او هستند. خامنه ای تضعیف شده حتی در اردوگاه خود هم دیگر به تعبیر خودشان فصل‌الخطاب نیست. به همین دلیل نمی توان پیش بینی کرد که آیا می تواند برای جلیلی یا قالیباف یا پورمحمدی تعیین تکلیف کند که بمانند یا بروند. این وضعیت گیج کننده نه به دلیل ضعف اطلاعات و ضعف تحلیل ما بلکه به دلیل تعیین تکلیف نبودن خود حکومت است.
