۴۰درصد دانش‌آموزان درگیر فقر یادگیری هستند. خبرگزاری حکومتی تسنیم در تاریخ ۴آذرماه ۱۴۰۳پرده از شرایط دردناکی بر می‌دارد که بیانگر واقعیت تحصیل در حکومت ولایت فقیه است. در این رابطه معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش حکومت درمانده ولایت فقیه می‌گوید:
آمارها نشان می‌دهند که ۴۰درصد از دانش‌آموزان دچار فقر یادگیری هستند؛ به این معنا که با وجود حضور در مدرسه، مهارت‌های پایه‌ای مانند خواندن، نوشتن، حساب کردن و سخن گفتن را به درستی فرا نمی‌گیرند». این وضعیت، زنگ خطری جدی برای آینده نسل جوان است.
فقر و معیشت؛ ریشه اصلی فقر یادگیری دانش‌آموزان
یکی از دلایل اصلی این بحران، شرایط اقتصادی و فقر فزاینده است. بسیاری از دانش‌آموزان علاوه بر تحصیل، مجبور به کار برای تأمین معاش خانواده هستند. این فشارهای اقتصادی، همراه با سوءتغذیه، کم‌خوابی و استرس ناشی از مشکلات مالی، مانعی جدی در مسیر یادگیری آن‌ها ایجاد می‌کند.
حضور در مدرسه؛ کافی نیست
صرف حضور در کلاس درس به معنای یادگیری مؤثر نیست. ضعف در یادگیری نه‌تنها شانس موفقیت تحصیلی و شغلی این دانش‌آموزان را کاهش می‌دهد، بلکه عدالت آموزشی و توزیع برابر فرصت‌های یادگیری را نیز زیر سؤال می‌برد.
در همین زمینه
زنگ‌های مدرسه زنگ‌های بی‌پولی دانش‌آموزان را به صدا در می‌آورند!
پیامدهای ضعف یادگیری
دانش‌آموزانی که از مهارت‌های پایه‌ای محروم می‌مانند، در آینده با چالش‌های جدی در اشتغال و زندگی اجتماعی روبه‌رو خواهند شد. این بحران، نه‌تنها فرد، بلکه جامعه را نیز درگیر پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می‌کند.
حل ریشه‌ای برای رفع این بحران
حل این معضل نیازمند اقداماتی فوری است. کاهش فقر، حمایت از خانواده‌ها، بهبود شرایط تغذیه و ارائه برنامه‌های آموزشی مناسب، از جمله اقداماتی است که می‌تواند تأثیری پایدار در بهبود وضعیت داشته باشد.
اگرچه این مشکل به عوامل متعددی وابسته است، اما ریشه اصلی آن را باید در نابرابری‌های اقتصادی و فقدان حمایت‌های اجتماعی جست‌وجو کرد. فرزندان ایران ما سزاوار فرصتی برابر برای یادگیری و ساختن آینده‌ای روشن هستند.
حکومت ولایت فقیه هرگز برای حل این معضل اقدامی نخواهد کرد. حکومتی که در حال حاضر با چالش‌ها و بحران‌های متعدد اقتصادی روبرو می‌باشد. این بحران‌ها باعث شده است که حتی از پرداخت حقوق به کلیه اقشار از جمله کارمندان دولتی ناتوان باشد.
لاجرم هرگز به فکر تحصیل فرزندان ایران نبوده و نیست و نخواهد بود. برای حل ریشه‌ای این بحران یک راه بیستر نیست و آن هم سرنگونی حکومت ضد دانش و علم با قیام‌های اعتراضی و خیزش‌های قهرمانانه می‌باشد. حکومتی که کارگزاران دزد و فاسد آن تنها به فکر اعضای خانواده‌ی خود هستند که بهترین شرایط تحصیل در خارج از ایران را داشته باشند، اما دانش‌آموزان ایران به‌دلیل فقر معیشتی دچار فقر یادگیری شده‌اند.
پس ضرورت سرنگونی این حکومت بیش از پیش احساس می‌شود و به یک ضرورت مهم تبدیل شده است چون به آینده میهن و نسل آینده ایران مرتبط می‌باشد.
