شهدای آبان ۹۸ تضمین تحریم سراسری انتخابات
آن چه که در آئینه انتخابات حکومتی روشن شده است، زنده بودن قیام ۹۸ و شهدای آبان ۹۸ است. هیچ صدای اعتراضی نیست که در آن یادی از آبان ۹۸ نشود. هیچ تجمع سیاسی نیست که سایه آبان ۹۸ بر آن گسترده نشود. این نشان دهنده آن است که جامعه پویای ایران اتفاقا با همین شاخص دارد همه جریان‌های سیاسی را می سنجد.
آن چه که دراین کلیپ از زبان یک جوان معترض و سیاسی می شنویم، درک عام جامعه از نامشروع بودن هر گونه انتخابات زیر سیطره ولایت فقیه است.
مشکل در اصل نظام است
این جوان شجاع که تریبون آزاد انتخابات را به عنوان فرصتی برای بیان اعتراضش یافته است، چنین می گوید: «بنده رأی نمی دهم، چون با اصل نظام مشکل دارم. من به‌خاطر کشته‌شدگان آبان رأی نمی‌دهم، به‌خاطر دشتی‌ها: انصاری‌فر و عبدالله‌زاده و هزاران کشته آبان رأی نمی دهم. [جانباخته راه آزادی فرزاد انصاری‌فر]
بنده رأی نمیدم چون این حکومت از همه حرف میزنه، بجز کودکان کار ایرانی. می رأی نمیدم چون آقازاده‌هایی که باباهاشون توی سفارتخانه‌های هستند، این کشور و آن کشور هستند اما کودک کار ما را با لگد می زنند . من با اصل نظام مشگل دارم. من با رفتار این نظام مشکل دارم. من با آدم‌های نظام مشکل دارم. چطور من رأی بدم، وقتی توی مناظره همه دزدن و قاچاقچین و تو فسادن، بعد همون ها میشن سران سه قوه! بعد رهبر هم ازشون حمایت می‌کنه. [گرامیداشت یاد شهیدان مهرداد و محمود دشتی نیا در بهبهان]
من به عشق خون شهدای آبان ۹۸ رأی نمی‌دهم. اصل این نظام مشکل دارد».
تریبون آزاد انتخابات فرصتی بود برای جوانان که علنا بیایند مخالفت خود را با نظام رأی گیری و انتخابات بیان کنند. اما واقعیت این است که این تنها صدای نسل «زد» و دهه هشتادی‌ها نیست که بلند شده است. این صدا و فریاد بیش از ۹۰ درصد مردم ایران است. این صدا در روز جمعه با تحریم سراسری انتخابات صدای خود را به جهان خواهد رساند.
