فایل صوتی تکاندهنده حسن دهواری قبل از اعدام؛شرح شکنجه‌ها. زندانی سیاسی حسن دهواری پیش از اعدام، طی تماسی به شرح شکنجه‌هایی پرداخت که برای اخذ اعتراف اجباری متحمل شد. او در این فایل صوتی نحوه دستگیری و زندانی شدن و دادگاه رفتن را شرح می‌دهد.
حسن دهواری پیش از اعدام در تماسی به شرح شکنجه‌های قرون وسطایی و اخذ اعترافات اجباری و همچنین نحوه حضور و پیشبرد جلسات بیدادگاه پرداخته است.
شرح شکنجه‌های دردناک در ایام بازجویی
این فایل صوتی برای اولین بار توسط فعالین حقوق بشر و دمکراسی منتشر شد. در این فایل حسن دهواری زندانی سیاسی بلوچ که سحرگاه روز یکشنبه ۱۴دی‌ماه۹۹، قصه دردناکش را شرح می‌دهد. او به همراه دو زندانی سیاسی دیگر به نام‌های الیاس قلندر زهی و امید محمود زهی به اتهام محاربه اعدام شدند. حسن دهواری در این فایل به شرح شکنجه‌های قرون وسطایی در شکنجه گاه زاهدان پرداخت. او شرح داد که چطور او را تحت شدیدترین شکنجه‌ها مجبور به اعترافات اجباری کرده‌اند.
تهدید تجاوز به خانواده و فیلمبرداری
حسن دهواری درمورد شرح شکجه‌ها در زندان گفته است: «در اطلاعات که بودیم تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روحی بودیم. از قبیل اقدام به تجاوز جنسی، بستن به تخت و شکنجه شدید. با انواع و اقسام ابزارآلات، شلاق، سیم کابل و بستن کلاه آهنی به سر و وارد کردن شوک برقی به سر ما. اقدام به کشیدن ناخن‌های دست و پا، روشن کردن دریل و تهدید کردن دریل کردن دست و پا، آوردن ناموس‌مان جلوی چشممان با دوربین فیلمبرداری که اگر قبول نکنیم به آنها تجاوز و فیلمبرداری کنند. من مجبور به اعتراف‌های دیکته شده از طرف مأمورین اطلاعات که جلوتر آماده کرده بودند شدم».
وی همچنین در مورد محاکمه گفت: «بعد از ۷ماه ما را انتقال دادند به زندان مرکزی زاهدان و در مدت ۱سال و ۴ماه که در زندان بودیم. ۲ بار ما را به بازپرسی شعبه ۶ امنیتی دادگاه انقلاب پیش قاضی شاه محمدی بردند. در طی این ۲جلسه از ما فقط چند سوال کردند. هر دو دفعه ما گفتیم که ما بیگناهیم. در چنین حالتی که در بالا توضیح دادم اتهامها را به صورت اجباری قبول کردیم. اقای شاه محمدی دوباره مثل مأمورین اطلاعات همه اتهامها را از طرف خود نوشته، قبول‌شان دارند. در حالیکه ما قبول نکرده بودیم».
قسمت‌هایی از متن فایل صوتی حسن دهواری
اینجانب حسن دهواری فرزند عبدالله متاهل و سرپرست خانواده و دارای ۵فرزند هستم. و در تاریخ ۱۶-۱۱-۹۳ در منطقه هفت گیج که برای پیداکردن خانه اجاره‌ای برای مستقل بودن خودم و زن و فرزندم و الیاس قلندرزهی رفته بودم از طرف مأمورین اطلاعات دستگیر شدم. به اتهام همکاری با گروه‌های مخالف رژیم ایران. ۱ساعت بعد از دستگیری، ما را مأمورین وزارات اطلاعات بردند طرف خانه ای که برادرم و پسر عمویم و دایی‌های الیاس قلندرزهی که فعال سیاسی هستند. به خاطر آنها را تحت فشار بزارندشون ما را دستگیر کردند.
شلیک با آرپیجی به خانه‌یی که ۷کودک در آن بودند
وقتی‌که آنها در محاصره بودند با زن و بچه‌هاشون به جز مردها ۳زن و ۷بچه داخل خانه بودند. مأمورین جلوی چشم‌های من خانه‌ای که آنها داخل بودند را بمباران با بمب و آرپیجی و تیربار و نارنجک زدند. بدون هیچ اعتنایی که زن و بچه داخل خانه هست. گفتند که زن و بچه‌هایشان هم مثل اون‌ها هستند برای ما فرقی نداردکه چه کسی کشته می شود».
در شرح شکنجه‌ها می‌گوید: اطلاعات که بودیم تحت شکنجه‌های شدید جسمی و روحی قرار گرفتیم. از قبیل اقدام به تجاوز جنسی، بستن به تخت و شکنجه شدید با انواع و اقسام ابزارآلات، شلاق، سیم کابل و بستن کلاه آهنی به سر و وارد کردن شوک برقی به سر ما. اقدام به کشیدن ناخن‌های دست و پا و روشن کردن دریل و تهدید کردن دریل کردن دست و پا. آوردن ناموس‌مان من جلوی چشممان با دوربین فیلمبرداری که اگر قبول نکنیم به آنها تجاوز و فیلمبرداری کنند.من مجبور به اعتراف‌های دیکته شده از طرف مأمورین اطلاعات که جلوتر آماده کرده بودند شدیم».
«در اطلاعات که به مدت ۹۱ روز در انفرادی در شرایط سخت روحی و ۳ماه و ۱۰روز در عمومی و ۲۱روز دوباره در انفرادی بودیم. و در مدت ۷ماهی که در اطلاعات بودیم ۲بار جلوی دوربین بردند.
قاضی مرزیه؛ اگر خویشاوندان‌تان نیایند شما را اعدام می‌کنیم
یک بار همان موقعی که اول که خانواده‌هامان گروگان بودند. یک بار دیگر از خانواده خواسته بودند که برای ملاقات بیایند. وقتی می‌خواستند من را به ملاقات ببرند به ما گفتند اگراتهام‌ها را جلوی خانواده‌های‌تان قبول نکنید دوباره آنها را دستگیر می‌کنیم و می‌آوریم پیش شما در سلول‌ها نگه می‌داریم و شکنجه می‌کنیم. ما دوباره مجبور به اعتراف‌های دیکته‌ای که قبلا برای ما خوانده بودند شدیم که اصلا از نحوه و صورت گرفتن‌شان خبر نداشتیم».
در شرح دادگاهش می‌گوید: «بعد در تاریخ ۱۳-۹-۹۵ ما را به دادگاه آخر پیش قاضی محمد مرزیه دادگاه عمومی کیفری شعبه ۲ بردند. در دادگاه پیش قاضی مرزیه، من و همراهم همه اتهامها را قبول نکردیم .گفتیم که ما به اجبار و زیر شکنجه‌های شدید جسمی و روحی قبول کردیم. اما قاضی اعتنایی به حرف‌های ما نکرد هیچ! حتی وقتی که ما گفتیم در وزارت اطلاعات اینطوری با ما رفتار کردند. خندید و گفت حقتونه. قاضی مرزیه با زبان خود جلوی ما اعتراف کرد که من از محل دستگیری شما خبر دارم و کاملا مطمئن هستم که شما بی‌گناهید. ولی تا زمانی که برادر و پسر عمویت و دایی‌های الیاس که فعال سیاسی هستند خودشان را تحویل ندهند. شما گروگان ما هستید و اگر خودشان را تحویل ندهند شما را اعدام می‌کنیم بجای آنها. حالا ما را به خاطر اینکه برادر و دائی‌های الیاس قلندر زهی و پسر عمویم که فعال سیاسی هستند و از کشور فراری هستند، گروگان گرفتند که به آنها فشار وارد شود و خودشان را تحویل دولت بدهند».
