چرا دیگر خامنه ای و سپاه پاسداران قدرت منکوب کردن جامعه ندارند؟
حاکمیت دستگاه سرکوب؛ اختناق تولید میکند و هنگامی که دیوار اختناق ضربه خورده یا ترک بر میدارد؛ میتوان نتیجه گرفت که دستگاه سرکوب؛ کارآیی اصلی خود را در تولید «رعب» به درجاتی از دست داده است. در صورتی که یک جامعه در موقعیت انقلابی باشد و رژیم در وضعیت سرنگونی و مردم در آمادگی انقلابی برای تغییر باشند و شرایط ذهنی (وجود ارگان ذیصلاح رهبری برای هدایت و حفظ آهنگ پیشروی جنبش سرنگونی) نیز فراهم باشد؛ پس از فراز و نشیبهایی دیوار اختناق در هم شکسته و سرنگونی محقق میشود.
سرکوب؛ در هر نظام دیکتاتوری؛ یک منحنی با دو فاز کاملا متفاوت را طی میکند؛ به صورت کلی در فاز اول میتوان گفت که دستگاه حاکمه؛ بر نیروی مردم و مقاومت غالب بوده و دست بالا را دارد. بعد از عبور از «نقطه عطف سرکوب»؛ تغییر جهت داده و وارد فاز دوم خود میشود. در این فاز؛ دستگاه قدرت در برابر مردم و مقاومت دست پایین را دارد . رفته رفته ضعیف و ضعیفتر میشود تا جایی که دیوار اختناق فرو میریزد و سرنگونی تحقق میپذیرد.

درباره؛ شعار مرگ بر خامنه ای بیشتر بخوانید
شعار مرگ بر خامنه ای در مراسم خاکسپاری زنده یاد بکتاش آبتین + ویدئو
نقطه عطف
در شرایطی که رژیم امکان برون رفت از بحران هایش را نداشته باشد و به صورت همه جانبه و به ویژه دستگاه اختناق آورش ضعیف شده و سرمایههای استراتژیکی خود را از دست داده باشد و توان ترمیم و بازسازی خود را نداشته باشد و در شرایطی که مردم مطالبات خود را در کف خیابانها از رژیم جستجو میکنند ما شاهد شکست منحنی دستگاه سرکوب خواهیم بود.
تشخیص چنین گذاری برای مردم و مقاومت بسیار تعیین کننده است. چرا که دشمن با تمام قوا و با انواع تمهیدات و حیلهها و نقاشی و دود و دم تلاش میکند که این نقطه گذار را از دید مردم و مقاومت «مخفی» نگهدارد.
این نقطه عطف قیام ۹۶ بود آن جا که رهبری اپوزیسیون گفته بود: «رژيم آخوندها در تماميت و با تمام دستهبندیهايش بطور كيفی تضعيف شده است، شرايط به عقب بر نمیگردد و آتش قيامها خاموشی نمیپذيرد » ،
عبور از نقطه عطف سرکوب به هیچوجه به معنی اتمام یا پایان آن نیست. چرا که این حاکمیت تا هرجا که نفس داشته باشد؛ دست از آن بر نخواهد داشت بلکه منظور بی اثر شدن اقدامات سرکوبگرانه است. [توهمات دولت رئیسی؛ اولویت اقتصاد یا سرکوب کدامیک؟ + ویدئو]
ویژگیهای فاز اول سرکوب
در این فاز:
۱. سرکوب؛ تولید ارعاب؛ وحشت و ترس میکند و در نقطه اوج خود؛ جامعه را «منکوب»؛ یعنی زمینگیر و فلج میکند. برای یک «دوران» جامعه را در انجماد و ترس و تسلیم فرو میبرد. یعنی در این مرحله ترس مردم بر خشم و نفرت آنها غالب است.
۲. در این مرحله؛ رابطه هر اقدام سرکوبگرانه با جامعه مانند رابطه چکش با میخ است؛ یعنی جامعه با هر اقدام آختناق آور (اعدام و کشتار و زندان و….. ) بیشتر و بیشتر در خود فرو میرود.
۳. دستگاه سرکوب از پشتوانه «قدرت» برخوردار است و نیرو و قوای آن نظام را با «ثبات» میبیند و از آینده خود بیمناک نیست.
۴. در این فاز اساسا مردم امید خود به تغییر و سرنگونی را از دست داده و دچار عارضه و ویروس خطرناک «ناباوری» به سرنگونی میشوند.
۵. مقاومت در این مرحله نمیتواند عملیات سراسری و بزرگ داشته باشد یا ضربه خورده و درحال ترمیم و بازسازی خود است یا در حال انجام عملیات محدود اختناق شکنانه و آگاهی بخش است.
۶. در این فاز به صورت کلی میتوان گفت: در تعادل قوا؛ قوای سرکوب؛ تعادل و دست بالاتر را دارند.
ویژگیهای فاز دوم سرکوب
در این فاز و بعد از عبور جامعه از نقطه عطف:
۱. سرکوب دیگر تولید ترس و وحشت نمیکند به عکس باعث افزایش انگیزه و شورش میشود مانند آنچه که در زمان شاه در ۱۷شهریور۵۷ رخ داد.
۲. در این فاز؛ خشم جای خود را با ترس عوض میکند و ترس از اردوی خودی به اردوی دشمن منتقل میشود.
۳. این قوای حامی حکومت است که امید خود به باقی ماندن حکومت را از دست داده است. چرا که قدرت حاکمه تکیهگاه دیگری جز قوای سرکوب ندارد.
۴. عناصر بالایی؛ برای فرار زمینه سازی میکنند. (دو تابعیتی؛ سرمایه گذاری در خارج؛ انتقال خانه و خانواده به کشورهای امن و بستن چمدان و… ) و عناصر پایین و بدنه نیز دچار ریزش و فروپاشی میشوند.
۵. اعتراضات و خیزشهای مردمی رأس نظام را نشانه میرود. بدون ترس از عواقب؛ شعار مرگ بر شاه یا مرگ بر خامنهای به یک امر عمومی و فراگیر تبدیل میشود.
۶. مقاومت در این مرحله اساسا ضربه ناپذیر شده و نقش برجسته و تعیین کنندهای در شکستن اختناق و عملیات آگاهی بخشی و امیدبخشی به مردم و جامعه را دارد. طی یک پروسه گذار میتواند نقش تاریخی خود در هدایت قیام و جنبش سرنگونی را پیدا کند.
۷. به صورت کلی در این فاز؛ قوای مردم و مقاومت؛ تعادل بالاتر را دارند. روز به روز کفه مقاومت و مردم سنگین تر می شود.
وضعیت حکومت، مردم و اپوزیسیون در شرایط فعلی جامعه ایران
برای فهم شرایط کنونی جامعه ایران برخی تحولات روزهای اخیر گویای این تعادل هستند:
الف. دومین روز تجمع اعتراضی کارکنان دادگستری برای معیشت که خود بخشی از بدنه سرکوب نظام را تشکیل میدهند و شعار دروغگو دروغگو رو به رییسی که چندی پیش رییس آنها بوده و الان رییس جمهور حکومت است. ۱۹دی، دومین روز تجمع اعتراضی مجروحان جنگ که وفادارترین نیروهای این حکومت را تشکیل میدهند. سخنرانی دانشجویان بسیجی در ۱۶ آذر.
ب. مرگ زنده یاد بکتاش آبتین: تجمع اعتراضی زندانیان هم بند او در اوین و شعار مرگ بر خامنهای و مرگ بر دیکتاتور و سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور» و «شعار مرگ بر ظالمین درود بر آبتین» در مراسم خاکسپاری و وادار شدن به موضع گیری رییس کل زندانهای رژیم و دادستانی کل کشور و موج اعتراضات اجتماعی گسترده در سراسر ایران و….
ج. فروکش نکردن جنبش خانواده کشته شدگان هواپیمای اوکراینی استمرار جنبش دادخواهی آنها و طرح اینکه صورت مساله ما غرامت نیست بلکه شخص خامنهای و فرماندهان سپاه است . در همین سیاق فروکش نکردن جنبش مادران قیام آبان…..
د. یکی از شاخصهای مرحله جدید انقلابی و بی اثر شدن سرکوب، عدم انقطاع قیامها و استمرار یافتن قیام هاست. میتوان این موضوع را در پریود قیامهای اخیر مشاهده کرد. از شروع قیام ۷۸ تا ۹۶ که پریود تقریبا ۱۰ ساله و بعد ۸ساله بود. سپس با قیام دیماه ۹۶ پریود بصورت یک ساله و اکنون پس از بسته شدن تدریجی پرانتز کرونا بصورت چند ماهه شده است. نمونههایی که در همین چندماهه در سراوان و قشم و خوزستان و اصفهان و شهرکرد و وخیزش بزرگ معلمان و… می بینیم.
ه. اعتراضات بی سابقه و گسترده و پیوسته اقشار مختلف و معلمان و جا نزدن آنها در برابر انواع تهدیدها و دستگیریها و زندان و… و به سخره گرفتن زندان توسط دستگیر شدگان که نشان از بی اثر شدن اهرم زندان است.
و. استمرار و گسترش کمی وکیفی فعالیتهای جوانان شورشی که بی وقفه و مستمر دارد. کافیست که به انجام عملیات متهورانه سوزاندن مجسمه سلیمانی در میدان اصلی شهرکرد زیر ۷ تا ۹ دوربین آن هم در ساعت ۲۱۳۰ شب و همان روز نصب مجسمه… توجه کنیم. این نشان از فشل شدن نیروی سرکوب و جسارت نیروی رزمنده است.
ز. تردیدهای حکومت در اجرای حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی و دست به عصا حرکت کردن در مذاکرات وین. [۱۱۰ قانونگذار جمهوریخواه از بلینکن خواستند دست از مذاکره با ایران بردارد!]
ح. درست کردن جا پا توسط فرماندهان و سران این نظام در کشورهای امن. مانند گزارشی که گفته شده بود ۱۵۰تن ازمقامات رژیم دو تابعیتی هستند. خرید خانه در ترکیه توسط ایرانیها با رشد بسیار بالا و ارقام عجیب که همه نشان از این دارد که بالایی های نظام به فکر آینده خود و زن و فرزندان خود هستند.
بنابر این ابراهیم رئیسی جلاد ۶۷ بارزترین شاخص دوران سرنگونی است. این اکنون وظیفه مردم و اپوزیسیون است که ضربه نهایی را بر این نظام در حال فروپاشی وارد سازند.







