ضربه استراتژیک و بحرانهای خامنه‌ای ، گفتگو با سنابرق زاهدی

سنابرق زاهدی: تاریخ ۱۶ ساله عراق که از ۲۰۰۳ شروع شده، آمریکا به عراق لشکر کشی کرد و رژيم سابق عراق را سرنگون کرد و عراق را اشغال کرد و بعد در یک نوع همدستی اعلام نشده با رژیم آخوندی نیروهای وابسته به رژيم همه عراق را به تصرف خود در آوردند. الان در عراق تمامیت اقتصاد، امنیت، ارتش، همه عرصه های اجتماعی و اقتصادی و سیاسی عراق در کنترل رژيم آخوندی است. بالای این دستگاه قاسم سلیمانی بود، البته برای اینکه بتواند اینکارها را انجام بعد یکسری از افراد و احزابی را که در زمان جنگ ایران و عراق اساسا در داخل ایران شکل داده بود وارد عراق کرد و در تمامی سطوح حاکمیت و غیر حاکمیت عراق جا داد و به ندرت تمام ارگانهای قدرت را به تسلط خودشان در آوردند.

بدر هادی العامری، کتائب قیس خزعلی، مجلس اعلاء حکیم و تمام جریانات مقتدی صدر که به اشکال مختلف در کنترل نیروی قدس سپاه پاسداران و خامنه‌ای این دستگاه جهنمی را اداره کردند. برای مردم بجز سرکوب، اعدام و فقر و مظاهر آخوندی است در عراق نداشته است. در این دور از قیام مردم عراق از اول اکتبر شکل گرفت، در ابتدا شعارها تیز متوجه حاکم سیاسی بود، در واقع پارلمان، ریاست جمهوری، نخست وزیری و احزاب وابسته به رژیم آخوندی بود، ولی از آنجا که اینها عروسکهای دست خامنه‌ای و نیروی قدس بود، به تدریج برای همه آشکار شد که از اصالتی برخوردار نیستند و شعارها و خواسته های مردم بطور تیز بر علیه رژيم و اینکه باید عراق را ترک کنند و به تسلط آخوندها بر عراق پایان بدهند. بنابراین قیام عراق قیامی علیه نظام ولایت فقیه و علیه دستگاه حاکمیت خامنه‌ای شد و در واقع با قیام مردم ایران پیوند خورد و رژيم را هدف قرار داد.

سنابرق زاهدی: برای پاسخ باید فهمی از قیام مردم عراق داشته باشیم، اگر قیام مردم عراق سطحی و از جنس اصلاحات و نوعی از جنس انقلاب مخملی و تحولات فرمی و سطحی باشد این تحول میتواند تاثیر منفی بگذارد، از تدوام آن برای رسیدن به اهداف آن جلوگیری بکند، اما اگر انقلاب و قیام مردم عراق عمیق و مردمی با خواسته های روشن و سیاسی باشد، طبیعی است وقتی سر طرف مقابل به جهنم میرود در منطق تعادل این قیام عمق بیشتری میگیرد. قیام ها وقتی شکل میگیرند در آغاز همه با آن میآیند چون شعارها آزادی است و همه جریانات تلاش میکنند، با آن همگام نشان بدهند.

در انقلاب ایران هم همینطور بود و خمینی با شعار همه با هم همه را تلاش کرد جریان را نگه بدارد هر چند واقعی نبود، اما در استمرار نیروها تجزیه به این معنی که افرادی که اصالت ندارند، با خواسته های مردم هماهنگ نیستند، به ترتیب کنار میروند. این روند تکاملی است، پس رونده نیست و رو به پیش است. در قیام مردم عراق مقتدا صدر خودش را گاها با مردم همگام نشان میداد ولی واقعیت این نبود و مقتدا تاریخچه مشخص و روشنی دارد، پس این در جریان پس زده میشود، ولی قیام اصیل به حرکت خودش ادامه میدهد.

نیروی دشمن بدلیل رفتن سرش تجریه میشود، در گامهای بعدی اختلافاتشان اوج میگیرد، قاسم سلیمانی مانع از بارز شدن این اختلافات بود، از طرف دیگر در جبهه مردم وقتی چنین تحولی اتفاق میافتد، بخصوص وقتی آمریکا وارد صحنه میشود، بنابراین رژيم و برخی از جریانات تلاش میکنند جنبش مردمی که ضد نیروهای وابسته به خودش هست را به سمت ضدآمریکایی منحرف کند. ولی در منطق موفق نیست و بر عکس نیروهای واقعی انقلاب عراق شعارشان را روی رژیم نگه داشتند و طبیعی است چند هفته‌ای وقت ببرد تا بتوانند در صحنه جدید خود را باز بیابند، چنانچه قیام آفرینان عراقی روز دهم ژانویه هم دعوت کردند طبیعی است این بار با قبل متفاوت است، برای اینکه این بار قاسم سلیمانی نیست و نیروی هماهنگ کننده برای سرکوب وجود ندارد، در روند جدی‌تر انقلاب و قیام ادامه پیدا خواهد کرد

سنابرق زاهدی: یک نگاه تاکتیکی و یک نگاه استراتژیکی میتوان داشت. در تاکتیک نیروهای وابسته به رژيم به پایگاه آمریکایی حمله کرد، قبلا آمریکا رسما اعلام کرده بود کشته شدن آمریکایی برای او خط قرمز است، قبل از آن ۱۰ باز به پایگاه آمریکا حمله کرده بودند، بارها جنایت از قبیل حمله پهباد، به کشتی ها و آرامکو دست زده بودند، به این ترتیب از مرز سرخ عبور کردند، آمریکا در تلافی به آلبوکمال و قائم را بمباران کرد و تعدادی را کشت، بعد آنها به سفارت حمله کردند و آتش زدند، تمام موجودیت و یا نمایندگی آمریکا را به آتش کشیدند، البته میخواستند سفارت را اشغال کنند که نتوانستند، به آمریکا این مشروعیت را دادند که قاسم سلیمانی را هدف قرار بدهد و او هم شناسایی کرده بود و هدف قرار داد. البته آمریکا میگوید قاسم سلیمانی طرح داشت برای اینکه اعمال بعدی و آمریکائیان را هدف قرار دهد و فکر کنم این حرف هم درست باشد. اینها در تاکتیک عمل و عکس العمل بوده است.

در استراتژیک بعد از قیام ایران در آبان ماه و بعد از قیام مردم در عراق آمریکا درک کرد، که رژيم آخوندی نه تنها از هیچ پایگاه مردمی برخوردار نیست، بلکه مردم ایران و عراق میخواهند رژيم را سرنگون کنند لذا رژيم هیچ توانی ندارد و آمریکا میتواند بزند. وقتی که تحلیل‌های قبلی را بخوانیم، یک تصور غلطی وجود داشت که گویا رژيم توانسته عقل طبقات محروم جامعه ایران و منطقه را خریده باشد، به مفهوم ایدئولوژی خریده است، فکر میکردند، نیروهای وفادار به رژیم هستند، قیام ایران و عراق اثبات کرد جایگاهی در بین مردم ندارد و بالعکس محرومین بیش از بقیه خواستار سرنگونی رژيم هستند. آمریکا هم جرات پیدا کرد که بزند.

سنابرق زاهدی: شاید سوال ذهنی باشد در انتخابات آمریکا مسائل خارجی مهم است ولی درصد اهمیتش بسیار پائین است، در انتخابات آمریکا آنچه مهم است مسائل داخلی آمریکا است، مسائل اقتصادی و امنیتی واز این قبیل مهم است و به نظر می‌آید وضعیت ترامپ خوب است. اینکه میبرد یا نه باید دید و ممکن است تا آن موقع هزاران تحول اتفاق بیفتد، زدن ابوبکر بغدادی و قاسم سلیمانی کمک کننده برای ترامپ و دستگاهش است. فراتر از اینها به نوعی جبهه گیری در منطقه علیه رژیم آخوندی و قوانینی که در آمریکا تصویب میشود به نوعی در ساختار ایالات متحده در حال نهادینه شدن است، اینها همه را دور زدن ساده نیست، حتی ریاست جمهوری بیاید که با رژيم آخوندی سر سازش داشته باشد برای او دشوار است همه را بگرداند، مثلا جو بایدن معاون اوباما بیاید ولی برای او امکان اینکه این دژ‌ مستحکمی که گذاشتند را بتواند خراب بکند، اینها هم ساده نیست.

سنابرق زاهدی: من از تشییع جنازه استالین خبری ندارم ولی هر دیکتاتوری میتواند بیشتر از اینها بکند، حتما سخنرانی های هیتلر و بقیه دیکتاتورها را دیدید، هر نظام فاشیستی به سادگی میتواند آدم به خیابان بیاورد، خامنه‌ای چگونه حکومت میکند، به اتکاء پاسدارها و بسیجی ها و لباس شخصی ها یکسری نان خور دارد، جامعه ایران ۸۰ میلیون هستند و شما تصور کنید یک درصد را به خیابان بیاورد، یک درصد میشود ۸۰۰ هزار نفر و چندین خیابان را پر میکند، البته هیچوقت این میزان نبوده، جمعیت میلیونی که رژيم میگوید لات و آلاتی است که رژیم میگوید، آوردن ۸۰ هزار نفر به خیابان کاری ندارد تعداد پاسداران بیشتر از این است، بسیجی ها و خانواده هایشان بیشتر از این هستند، با انواع و اقسام ترفندها و به دانش‌آموزان گفتند اگر بیایید نمره‌تان را زیاد میکنیم، اتوبوس مجانی میدهند، غذای مجانی، بنابراین ولی اصل بحث در واقع رژیم فاشیستی که سازماندهی‌ش را بر اساس جنایت پیش میبرد و در آن دمکراسی وجود ندارد، مطلقا انتخاب آزاد وجود ندارد، در غرب یا کشورهای اروپایی چنین کاری نمیشود کرد، برای اینکه نفر آزاد است برود و یا نرود، ولی مردم ایران نان و آزادی ندارند همه چیز دست اینها است، مورد بازخواست قرار میگیرند، طبیعی است.

در دی ۹۶ یکسال قبل از سرنگونی شاه، بعد از قیام قم شاه توانست در خیابان آیزنهاور آن زمان و میدان شهیاد آماری که خبرنگاران دادند گفتند ۳۰۰ هزار نفر به خیابان آورده بود، درحالی که تهران آن زمان کمتر از یک پنجم الان جمعیت داشت، چه را اثبات کرد؟ هیچی!! تازه شاه نمیتوانست فشار بیاورد، در قیاس با این نظام فاشیستی که الان سر کار است. تلاش جنازه گردانی خامنه‌ای از اوج استیصال و بدبختی و فلاکت است. چه مسئله‌ای با اینکار میخواهد حل کند؟ فقط میخواهد بگوید من هستم و تعدادی با من هستند.

سنابرق زاهدی: مقتدی صدر پدیده قابل مطالعه‌ای هست. خودش کسی نیست و طلبه بیسوادی است که ۳۰ سال بیشتر نداشت که رژيم سابق عراق سقوط کرد، مرده خور است و در واقع پدرش محمد صادق صدر را زمان صدام کشته بودند، آخوندی بود که در کوفه نماز میخواند تعدادی مرید داشت و بعنوان طائفه و عشیره‌ی نمایندگی میکردند، این آخوندک بر اساس سابقه پدرش شروع به خونخواهی پدرش را کرد و یکسری آدم را دور خودش جمع کرد، بعد ارتش مهدی را تشکیل داد و بعد منحل کرد و بلحاظ فردی مقداری خردش دچار اختلال است، یعنی آدم متعادلی بلحاظ سیاسی نیست.

در این سالیان جوکری بوده در معادلات عراق، جوکر برگی است که وقتی وارد میشود بازی را به هم میزند، رژيم با این بازی میکرده، همیشه آخرین برگ رژيم بوده وقتی رژيم نمیتوانست خط‌ش را پیش ببرد او را وارد میکرده و تعادل را به نفع رژيم میچرخانده، بنابراین ماهیتش روشن بود. کسی ابهام نداشت ته خط با رژیم است و در آخرین بار قاسم سلیمانی گوش او را گرفت و او را پیش خامنه‌ای برد و کنار خامنه‌ای نشست و عکس هم مخابره کردند. مهمترین کاری که کرد در داستان اشرف نیروهای مزدور قدس رژيم از هادی العامری و مالکی و ابوالمهندس که بر عراق حکومت میکردند، و به اشرف حمله کردند و برادران و خواهران ما را شهید کردند و دهها نفر را شهید و زخمی کردند، این آخوند در آنجا هم به امداد آخوندها شتافت، یکی از آدم هایش به او نامه‌ای نوشت تا موضع او را در باره مجاهدین بیان بکند که بازی بود، ساخته شده، سوال این بود که اینها از موضع انسانی از ساکنین اشرف دفاع میکنند؟ پاسخ داده به هیچوجه اینطوری نیست، گفته اینها مزدوران غرب هستند و باید از کشور ما اخراج کرد. آدم رژيم بود که او را در پس پرده نگه میداشتند هر وقت لازم بود او را ظاهرش بکند.

در جریان قیام مردم عراق در واقع بسیاری از پایگاه های خودش را از دست داد، چون وقتی مردم به خیابان میآیند و آنها را میکشند و مجروح میکنند و دستگیر میکنند، یعنی نبرد خونینی بین مردم و رژيم جریان پیدا میکند، کسانی که پایگاه مردمی دارند کم کم آگاه و مطلع میشوند و از این جریان رو میگردانند، لا مقتدی و لا هادی، شعار مردم عراق بود، الان بخشی از این نیروهای صدر تجزیه میشوند و بخشی به مردم و انقلابیون خواهند پیوست و بخشی به هر دلیلی مالی یا هر چیز دیگری با او می‌مانند. مقتدی صدر با رفتن به خانه سلیمانی خودش را تعیین تکلیف کرده  و صد روی صد در جبهه رژيم و عین هادی العامری و مهدی المهندس است.