چرا صف‌های طولانی بنزین بر مردم تحمیل شد؟
این روزها در کنار مشکلات معیشتی و گرما و قطع برق، یکی از آزاردهنده‌ترین پدیده‌های اجتماعی شکل گرفتن صف‌های طویل بنزین در جلوی جایگاه‌های سوخت است. دولت پزشکیان تلاش دارد آن را موقتی جلوه بدهد یا به محاصره آمریکا مرتبط سازد و یا کاذب بنامد. اما راستی ماجرا چیست؟ آیا این صف بنزین یک پدیده روانی و اجتماعی است و ربطی به کمبود بنزین ندارد؟ پس چرا دولت و معاونان پزشکیان تلاش دارند سوخت بر این پدیده بپاشند؟ و چشم اندازی از وعده و وعید برای حل مشکل وجود ندارد؟
این مساله مورد توجه رسانه‌های حکومتی از باندهای مختلف قرار گرفت: سایت توسعه ایرانی نوشت:
وقتی تعادل به هم می‌خورد، بازار سیاه هم شکل می‌گیرد. بازار سیاه که حتما بازار دارو در خیابان «ناصرخسرو» نیست و اکنون بازار سیاه برای بنزین هم شکل گرفته است به صورتی که جایگاه‌ها به مردم جواب سربالا می‌دهند زیرا می‌خواهد مانع سوختگی سهمیه یارانه‌ای شوند تا مردم مجبور باشند قیمت را به صورت آزاد حساب کنند. حتی در اواخر صف خودروهای مدل بالا را در صف‌های خاصی وارد می‌کنند
۱۴ میلیون لیتر صف بنزین
یعنی این رسانه حکومتی تلاش دارد مساله را به سودجویی جایگاه‌های سوخت تقلیل دهد. اما در ادامه از قول کارشناس خود می‌گوید:
«به دلیل تشدید محاصره دریایی و عدم امکان واردات، اکنون این احتمال وجود دارد که عرضه با کمبود مواجه شده باشد؛ در نتیجه روزانه ۱۴ میلیون لیتر بنزین کسری داریم بنابراین به اندازه ۱۴ میلیون لیتر، در پمپ‌بنزین‌ها صف تشکیل می‌شود!»
اما تسنیم وابسته به نیروی تروریستی قدس صف‌های طولانی بنزین در تهران را به عوامل دیگری نسبت می‌دهد و می‌نویسد:
چند دلیل وجود دارد که اولین آن شایعات و ایجاد نگرانی توسط برخی مسئولان با اظهارنظرهای غیرواقعی و غیرکارشناسی درباره نبود بنزین در کشور و احتمال افزایش قیمت است.
نابودی انبارهای نفت در تهران
تسنیم اما در ادامه موضوع آسیب دیدن انبار نفت در تهران را یکی از عوامل تعیین کننده صف‌های طولانی در تهران می‌داند و می‌نویسد:
اما یکی از نکات مهم این است که کنار سایر عوامل، تهران دیگر ۳ انبار نفت ندارد.
در گذشته سوخت موردنیاز شرق و شمال تهران توسط انبار قوچک، سوخت موردنیاز غرب و شمال غرب تهران توسط کن و سوخت خیابان انقلاب به پایین و مرکز هم توسط انبار ری تأمین می‌شد و مشکلی هم به‌وجود نمی‌آمد.
بیشتر بخوانید
و با اشاره به حمله آمریکا و اسرائیل می‌نویسد: شامگاه ۱۶اسفند ۱۴۰۴که آمریکا و رژیم صهیونیستی به انبارهای نفت حمله کردند، انبار قوچک و کن به‌طور کامل از بین رفت و انبار ری نیز تقریباً نصف ظرفیت خود را از دست داد و چون امکان ذخیره‌سازی مثل سابق نبود، تولید پالایشگاه تهران هم کاهش یافت.
حالا فقط یک انبار نصفه‌ونیمه ری باقی مانده و پایتختی به بزرگی تهران با جمعیتی چند ده میلیونی و مردمی که شایعات آن‌ها را به‌سمت جایگاه‌ها روانه کرده است.
با توجه به این شرایط، کنار انبار ری، تأمین سوخت بخش قابل‌توجهی، به عهده سیستم لجستیکی شرکت ملی پخش و تانکرهای سوخت‌رسان افتاده است که از پالایشگاه‌های مختلف مانند اصفهان و اراک در حال رفت‌وآمد به تهران هستند.
طبق آماری که اخیراً ارائه شده، اکنون مصرف بنزین در تهران به روزانه ۲۶ میلیون لیتر رسیده است، این رقم معادل مصرف بنزین در چند روز ابتدایی جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان در تهران است.
به این ترتیب تسنیم تلاش کرده کمبود بنزین و سوخت در تهران را به موضوع انبار و لجستیک نسبت بدهد بدون اینکه پاسخ بدهد که بقیه نقاط ایران چرا صف تشکیل شده و چرا از اسفند تاکنون این صف‌ها تشکیل نمی‌شده و اکنون این صف‌ها شکل گرفته است؟!
از شواهد امر چنین بر می‌آید که رژیم تلاش دارد با ایجاد چنین صف‌های بنزین زمینه را برای گران کردن آن فراهم سازد. یعنی همان سیاست قدیمی به مرگ بگیر تا به تب راضی شود.
اما آیا رژیم در چنین جو ملتهب و انقلابی جامعه جرات چنین کاری را دارد؟
اگر دولت و مجموعه حکومت چنین ریسکی را بپذیرند واکنش جامعه به آن چه خواهد بود؟
روزهای آینده ایران حول همین تحولات شکل خواهد گرفت.
منابع
- توسعه ایرانی – جمعه ۶ شهریور ۱۴۰۵، صف‌هایی به طول ۱۴ میلیون لیتر کسری بنزین
- خبرگزاری تسنیم – ۴ شهریور ۱۴۰۵، دلیل صف‌های طولانی در برخی پمپ بنزین
