در کوچههای خاکگرفته ایران، جایی که سنگفرشها زیر پای مردم ناله میکنند و دیوارها رازهای ناگفته را زمزمه میکنند، زندگی جریان دارد؛ اما نه آنگونه که باید. بهار ۱۴۰۴ آمده، اما گویی زمستان فقر و بیعدالتی هنوز بر این کوچهها سایه افکنده است. ما در این کوچهها قدم میزنیم، گوش میسپاریم و رد دردها و امیدهای مردم را میجوییم. بشنوید صدای بیقرار ایران را…
ناله چرخ کامیونها در اعتصاب
در کوچهای شلوغ، راننده کامیونی کلاه خاکستریاش را روی پیشانی کشیده و میگوید: «هشت روزه اعتصاب کردیم، اما گوش کی بدهکاره؟» اتحادیه تشکلهای کامیونداران و رانندگان اعلام کرده که اعتصابشان در ۱۴۱ شهر ادامه دارد. آنها فریاد میزنند برای کرایه عادلانه، امنیت شغلی و آزادی همکاران بازداشتشده. اتوبوسداران هم به این کاروان پیوستهاند. صدای چرخهای خاموش کامیونها در کوچههای ایران پیچیده و حالا همه میدانند: این سکوت، فریادی بلند است.
در همین زمینه
تشنگی در کوچههای پایتخت
در کوچههای تهران، صدای چکه آب نیست، بلکه سکوت سدها نگرانکننده است. مدیرعامل شرکت آب منطقهای تهران هشدار داده: حجم آب سدهای تهران ۴۷ درصد کمتر از پارسال است. چهار سد اصلی فقط ۱۶ درصد ظرفیتشان پر است. در کوچههای تشنه، مردم با نگرانی از هم میپرسند: «آب کو؟» و پاسخ، فقط سکوتی سنگین است.
کامیونهایی که خوابیدهاند!
وعدههای سوخته در وادی سیاست
اسدی، قائممقام مجمع کشاورزان، در کوچهای که بوی گازوئیل و خستگی میدهد، اعتراف کرد: «ده هزار راننده کامیون پیام دادهاند. سوخت نیست، لاستیک نیست، امکانات نیست.» در این کوچهها، چرخ کامیونها نمیچرخد و نان رانندگان آجر شده است.
در کوچهای دیگر، روزنامهای زیر پای عابران له میشود. تیترش درباره پزشکیان است: «وعدهها کجا رفت؟» مردم میگویند: «ما که از گرسنگی نمیمیریم، اما این چه زندگیای است؟» صدای نارضایتی از کوچههای شهر بلند شده و به گوش دیوارهای قدرت رسیده، اما پاسخی نیست.
فساد در حجرههای تاریک
کیهان خامنهای، در گوشهای از کوچه، به ناچار اعتراف کرده: شبکههای قاچاق سوخت، با اسکلهها و خطوط لوله اختصاصی، ثروت مردم را به یغما میبرند. در این کوچههای تاریک، فساد ریشه دوانده و سؤال مردم ساده است: «چطور این همه دزدی ممکنه؟»
کودکان بیمدرسه
در کوچههای خاکی حاشیه شهر، ۹۲۸ هزار کودک از مدرسه جا ماندهاند. آمار رسمی میگوید تعداد بازماندگان از تحصیل بیشتر شده. در این کوچهها، دفتر و قلم جای خود را به کار و فقر داده است.
گرانی در بازار
در کوچههای بازار، صدای فروشندگان بلند است: «پودر لباسشویی ۵۰۰ گرمی از ۴۰ هزار تومان به ۵۱ هزار تومان رسیده!» گرانی ۲۷ درصدی شویندهها، زندگی را برای مردم سختتر کرده. در این کوچهها، حتی پاک کردن لکههای فقر هم گران تمام میشود.
آتش در طبیعت
در کوه کبگان باشت، آتش به جان طبیعت افتاده و هنوز خاموش نشده. دود و خاکستر، کوچههای سبز را سیاه کرده و مردم نگران آینده زمینشان هستند.







