سیامک بابا شهید اعتراض به حکم اعدام
امروز یاد می کنیم از شهید سیامک بابا. جوانی که دژخیمان خامنه‌ای در زندان قزلحصار کرج، اون رو بجرم اعتراض به حکم اعدام یک جوان کشتن.
به شب نشینی زندانیان برم حسرت که نقل مجلسشان دانه های زنجیر است
همه جای دنیا زندان جاییه که مجرمین رو نگه میدارن ولی تو کشور ما زندان جاییه که حاکمان مجرم، بیگناهان رو در بند میکشن و علاوه بر دانه‌های زنجیر که شاعر گفته بود، نقل مجلس این زندانیان بیگناه گلوله است و گاز اشک آور! در این چند ماهی که از قیام سراسری گذشته حداقل در سه تا از زندان‌ها، مزدوران حکومت به روی زندانیانی که علیه حکومت اعتراض کردن آتش باز کرده و عده‌ای از زندانیان رو به قتل رسونده. زندان اوین، زندان لاکان رشت و زندان قزلحصار کرج.
امروز، یادی می کنیم از شهید سیامک بابا. جوانی که دژخیمان خامنه‌ای در زندان قزلحصار کرج، اون رو بجرم اعتراض به حکم اعدام یک جوان کشتن.
از یاد مبر خون را
اینجا روستای زیبای جی ارنگه در جاده کرج ـ چالوس است. روستایی واقع شده در میانه کوه‌ها و جنگلها و آبشارها. در قبرستان این روستا کسی بخاک سپرده شده است. کسی که بخاطر اعتراض به «اعدام» جوان ۲۰ساله‌‌ی دیگری، با شلیک مزدوران گارد زندان قزلحصار، بخون نشست. شهید سیامک بابا.
شنبه‌شب ۲۶ آذر، در زندان قزلحصار کرج، در پی انتقال «یک جوان ۲۰ ساله محکوم به اعدام» به سلول انفرادی جهت اجرای حکم اعدام، زندانیان دست به اعتراض زدند. آنها با بستن راه ورود ماموران به بند، شعارهای «مرگ بر خامنه‌ای» و «مرگ بر دیکتاتور» سر دادند…
آنشب سیامک بابا که آخرین روزهای زندانش را می گذراند به جمع معترضین به اعدام جوانان پیوست. گارد جنایتکار زندان به زندانیان معترض با گازاشک آور و شلیک گلوله‌های ساچمه‌ای یورش برد. زندانیان سراسیمه به سمت هواخوری فرار کردند اما سیامک و تعداد دیگری در راهرو بند گیر افتادند. مزدوران بیرحمانه به روی آنها آتش باز کردند و سیامک قهرمان که رفته بود تا از جان یک جوان بیگناه دفاع کند خود با گلوله دژخیمان زندان از ناحیه سر، گردن، قفسه سینه و شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت زخمی شد. هم‌بندی‌هایش دور او یک پتو پیچیدند و منتظر رسیدن آمبولانس شدند.
در همین رابطه
نگاهی به سرگذشت شهید قیام محمد جواد فرمانی
سیامک بابا و دیگر زندانیان زخمی را به بیمارستان مدنی در کرج منتقل کردند. به گفته شاهدان سیامک هنوز زنده بود.
اما در اثر خونریزی زیاد، سیامک در بیمارستان به کاروان شهیدان پیوست. حکومت سه روز بعد یعنی ۲۹ آذر، شهادت او را به خانواده‌اش اطلاع داد. وقتی مادر داغدار سیامک برای دیدن فرزندش به بیمارستان مراجعه کرد فقط به او اجازه دادند تا صورت فرزندش را ببیند. مادرش دیده بود که صورت سیامک پر از گلوله ساچمه‌ای است و چشمان‌اش کور شده است.
عاقبت روز ۳۰ آذر، خانواده‌اش موفق شدند تا پیکر عزیزشان را تحویل بگیرند. به خانواده اجازه برگزاری مراسم ختم در مسجد داده نشد. بعد از طی کردن مراحل اداری، اجازه خاکسپاری پیکر سیامک در آرامستان ارنگه واقع در روستای «جِی» صادر شد و او روز چهارشنبه ۳۰ آذر ۱۴۰۱ با حضور نیروهای سرکوبگر به خاک سپرده شد.
یاد او در روز پیروزی قیام مردم ایران و در هم کوبیده شدن تمامی زندان‌های دیکتاتوری زنده خواهد بود.
